از هیو رنار تا جورجیوس دونیس؛ آیا تیم ملی عربستان رویاهای خود را نابود می‌کند؟

هواداران تیم ملی عربستان مدام یک سوال تکراری می‌پرسند: چرا تیم ملی آن‌ها در سال‌های اخیر تا این حد افت کرده، جامی نبرده و در جام‌های جهانی متوالی هیچ ردپایی از خود به جا نگذاشته است؟ پاسخ این پرسش شاید بالاخره در حال شکل‌رفتن باشد.

دونیس و بازگشت به روزهای افتخار

بیست‌وسه‌ سال بدون کسب حتی یک جام. هیچ افتخاری، هیچ صعود عمیقی در جام جهانی، فقط صعودهایی به دنبالش حذف‌های سریع بود و فینال‌هایی که در آسیا و منطقه خلیج فارس واگذار شدند. این وضعیت تیم ملی عربستان پیش از حضور جورجیوس دونیس، سرمربی یونانی، بود.

دونیس آن فصل تاریک در تاریخ فوتبال عربستان را پایان داد و عربستان را به قهرمانی در جام خلیج فارس «خلیج ۲۷» رساند. این نخستین عنوان قهرمانی این کشور پس از ۲۳ سال کامل بود؛ از زمانی که آخرین بار همین جام را در سال ۲۰۰۳ بالای سر برده بودند.

اکنون دونیس خود را روی لبه تیغ می‌بیند. نام او بر تمام رسانه‌ها سایه انداخته و پرسش‌هایی درباره احتمال اخراجش به عنوان سرمربی تیم ملی عربستان، تنها یک ماه پس از آن دستاورد، به گوش می‌رسد.

معمای انتخاب جانشین دونیس

ریشه مشکل عمیق‌تر از برکناری دونیس است؛ مربی‌ای که توانسته بود درک درست خود از تیم ملی عربستان را اثبات کند. مشکل اصلی در انتخاب جانشین اوست. تمام انگشت‌ها به سمت روبرتو مارتینس، سرمربی سابق پرتغال، نشانه رفته است.

مارتینس هدایت دو تیم بزرگ مانند بلژیک و پرتغال را بر عهده داشت که هر دو از نسل طلایی بهره می‌بریدند. با این حال، او هرگز نتوانست بهترین بازی را از ستاره‌های درخشان در اختیارش بگیرد و با هیچ‌کدام جامی کسب نکرد.

پس چرا اصلا باید به اخراج دونیس فکر کرد؟ و چه فرآیندی موجب شده که مربی‌ای مثل روبرتو مارتینس برای هدایت تیم ملی عربستان در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ در نظر گرفته شود؟

برکناری دونیس؛ فراتر از یک تصمیم اشتباه

بزرگ‌ترین بحرانی که عربستان با آن روبه‌روست، صرفاً اخراج دونیس، تغییرات مداوم و کوتاه‌مدت در فلسفه‌های مربیگری، یا عدم ثبات و تأثیر آن روی بازیکنان نیست.

با این حال، اگر به زمان‌بندی این تصمیم نگاه کنید، بحران بسیار بزرگ‌تر به نظر می‌رسد. فدراسیون فوتبال عربستان احتمال اخراج این سرمربی یونانی برای دومین بار را رد کرده و اصرار دارد که او در دوره پیش رو در پست خود باقی خواهد ماند.

عبدالرحمن الحمیدی، چهره سرشناس رسانه‌ای عربستان و مجری برنامه «نَدینا» در شبکه «MBC 1»، داستان دیگری را روایت می‌کند. او تأیید کرد که تصمیم برکناری پس از پایان فیفادی ماه مارس آینده عملی خواهد شد.

اگر این اطلاعات درست از آب دربیاید، سرمربی جدید تنها سه پنجره بازی ملی تا شروع جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ در دسامبر آینده فرصت خواهد داشت که یکی از آن‌ها نسبتاً طولانی است.

بنابراین، هرکسی که این سمت را بپذیرد، بدون آمادگی کامل برای هدایت عربستان پا به جام ملت‌های آسیا خواهد گذاشت. او تمامی بازیکنان را نخواهد شناخت و بازیکنان نیز شناختی از او نخواهند داشت.

سناریوی رنار؛ آیا دوباره تکرار می‌شود؟

کمی بیش از یک سال به عقب برگردیم؛ به ماه اکتبر که هیو رنار، سرمربی فرانسوی، عربستان را به مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶ رساند.

حتی در آن زمان نیز برخی صداها خواستار برکناری او بودند و مربی تازه‌ای را برای هدایت شاهین‌های سبز در جام جهانی مطالبه می‌کردند. فدراسیون فوتبال عربستان قاطعانه مخالفت کرد.

هر مسابقه درخواست‌های تازه‌ای برای اخراج او به همراه داشت و هر بار فدراسیون فوتبال عربستان واکنش نشان داد و پافشاری کرد که رنار روی نیمکت تیم در جام جهانی ایالات متحده، کانادا و مکزیک خواهد نشست.

سپس بمب خبری منفجر شد. آوریل گذشته، تنها دو ماه مانده به شروع تورنمنت، فدراسیون مربی فرانسوی را اخراج کرد و هدایت تیم را به دونیس سپرد.

نتیجه اصلاً تعجب‌آور نبود. با وجود تمام تلاش‌هایش، دونیس نتوانست اوضاع را تغییر دهد. عربستان در مرحله گروهی حذف شد و با کسب تنها دو امتیاز در رتبه آخر گروه هشتم قرار گرفت.

اکنون هواداران عربستان از تکرار این سناریو با خودِ دونیس واهمه دارند؛ تکذیب‌ها منتشر می‌شود، او چند ماه دوام می‌آورد و سپس درست پیش از تورنمنت آسیایی کنار می‌رود تا رویای قهرمانی بر باد برود.

جام خلیج فارس ۲۷؛ مشکل در ساختار است

چهل‌وهشت تیم، صعود دو تیم برتر از هر گروه به همراه هشت تیم برتر سوم از میان ۱۲ گروه. اگر نتوانید از این مرحله صعود کنید، یعنی شکست خورده‌اید و هیچ بهانه‌ای پذیرفته نیست.

شاید پیش از آخرین جام خلیج فارس یعنی «خلیج ۲۷» همین حرف‌ها را می‌زدید؛ جایی که عربستان کاملاً با تیمی که در جام جهانی ۲۰۲۶ ظاهر شده بود، تفاوت داشت.

پنج بازی، پنج پیروزی. عربستان هشت گل به ثمر رساند، هیچ گلی نخورد و جوایز بهترین بازیکن، بهترین دروازه‌بان و آقای گلی را درو کرد.

این میزان از تسلط، چهره دیگری از تیم ملی عربستان را نمایان کرد که هواداران سال‌ها ندیده بودند؛ موضوعی که کارآمدی تفکرات دونیس را برجسته کرد و ثابت کرد که او صرفاً به زمان بیشتری نیاز داشت تا تیمش را در جام جهانی به اوج آمادگی برساند.

بنابراین با روشن شدن تمام این مسائل، بسیار عجیب است که فدراسیون فوتبال عربستان ممکن است همان اشتباه گذشته را -حتی با وجود مدیران جدید- تکرار کند و انتظار نتیجه‌ای متفاوت داشته باشد. این نتیجه تنها تأیید می‌کند که مشکل هیچ‌گاه متوجه دونیس یا رنار نبوده، بلکه ریشه در ساختار فوتبال کشور دارد.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹استیون جرارد: لامین یامال در ۱۹ سالگی از رونالدو و مسی جلوتر است

🔹انقلاب بزرگ در منچستر یونایتد؛ آینده ۱۰ ستاره در خط آتش اولدترافورد

🔹ارتباط خاص وینیسیوس؛ آرسنال به دنبال جذب ستاره رئال مادرید

🔹درردسر بزرگ اینفانتینو؛ احتمال احضار رئیس فیفا به کنگره آمریکا

🔹بمب خبری در ریاض؛ سیمونه اینزاگی تاریخ جدایی از الهلال را مشخص کرد