پاس جادویی لامین یامال در دیدار مقابل اتلتیکو مادرید بحثهای تاکتیکی درباره تغییر پست این ستاره جوان بارسلونا را داغ کرده است. آیا هانسی فلیک جرات تکرار ایده گواردیولا با مسی را دارد؟
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند
پاس جادویی لامین یامال به فرمین لوپس در جریان پیروزی ۲ بر یک بارسلونا مقابل اتلتیکو مادرید، تنها یک خلق موقعیت معمولی از یک استعداد استثنایی نبود؛ بلکه جرقهای بود که میتواند بحثهای تاکتیکی جدیدی را درباره آینده این بازیکن مستاهل اسپانیایی شکل دهد.
یامال یک بار دیگر ثابت کرد که خطر آفرینی او فراتر از توانایی در دریبزنی و نفوذ از جناحین است. او با ارسال یک پاس عمقی بینظیر، فرمین را در موقعیت تکبهتک با اوبلاک قرار داد تا این هافبک گل پیروزیبخش بارسلونا را به ثمر برساند.
هیچکس کتمان نمیکند که یامال موتور محرک اصلی خط حمله بارسلونا است، اما وابستگی مداوم به حضور او در سمت راست خط حمله ممکن است سقف توانمندیهای او را محدود کند. وقتی او توپ را نزدیک خط طولی دریافت میکند، اغلب خود را در محاصره مدافعان حریف میبیند در حالی که حمایت کافی از سوی مدافع کناری خودی دریافت نمیکند.
مشکل زمانی بزرگتر میشود که حریفان راه مهار او هنگام حرکت در عرض با پای چپ را یاد گرفتهاند. اما اگر یامال نیازی نداشت که این مسافت طولانی را از کنار زمین برای رسیدن به محوطه جریمه طی کند چه؟ اگر او حملات را از عمق شروع میکرد، جایی که دید بهتری نسبت به کل زمین دارد، چه اتفاقی میافتاد؟
بارزترین نمونه تاریخی در این زمینه تصمیم پپ گواردیولا در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹ بود که لیونل مسی را از وینگ راست به پست مهاجم کاذب منتقل کرد. آن تصمیم، مسی را به هسته بازیسازی تیم تبدیل کرد و نسخهای بسیار تاثیرگذارتر از ستاره آرژانتینی را به نمایش گذاشت.
نکته جالب اینجاست که هانسی فلیک نیز فرصت تکرار این ایده را با یامال از دست نداده است. در دسامبر ۲۰۲۵، سرمربی آلمانی این ستاره جوان را در نقش پلیمیکر مقابل رئال بتیس به میدان فرستاد و یامال با ساخت دو گل و ثبت یک گل از روی نقطه پنالتی، نمایشی خیرهکننده داشت.
دستاوردهای بالقوه این تغییر فراوانند؛ از جمله آزاد کردن بازیکن از بند محدودیتهای خط طولی و دادن گزینههای بیشتر برای پاسکاری، تحرک و شوتزنی. با حضور در مرکز، یامال به پدری نزدیکتر میشود و این زوج میتوانند برتری عددی در خط هافبک ایجاد کنند.
بازی در نقش مرکزی همچنین نقش بزرگتری در بازیسازی به یامال میدهد، درست همان کاری که گواردیولا با مسی انجام داد تا اطمینان حاصل کند بهترین بازیکن تیم در تمام فازهای بازی حضور دارد.
با وجود تمام جذابیتهای این ایده، انتقال به مناطق مرکزی لزوماً تضمینکننده نسخه بهتری از یامال نیست. یکی از مهمترین سلاحهای این بازیکن، توانایی او در جدالهای تنبهتن با مدافع کناری در جناحین است؛ مزیتی که شاید در شلوغی مرکز زمین کاهش یابد.
همچنین از دست دادن توپ در مناطق مرکزی، ریسک بالایی دارد و میتواند فرصت ضدحملات سریعی را به حریفان بدهد که برای بارسا گران تمام شود.
آنچه گواردیولا با مسی انجام داد فراتر از یک تغییر ساده پستی بود؛ او کل سیستم هجومی را حول محور بااستعدادترین بازیکن تیم بازسازی کرد. بارسلونا اکنون با یامال در نقطه مشابهی قرار دارد.
این بدان معنا نیست که یامال باید نسخه کپیشدهای از مسی شود، اما استفاده از رویکردی مشابه میتواند ابزارهای لازم برای مهار او را از حریفان بگیرد. لحظه فرمین مقابل اتلتیکو یادآوری بهموقعی بود که یامال دید یک پلیمیکر و مهارت یک وینگر را همزمان دارد.
بنابراین سوال اکنون روی میز فلیک است؛ آیا او به استفاده از این تواناییها در وینگ راست اکتفا میکند یا جسارت احیای بهترین نسخه ستارهاش را دارد، درستهمان کاری که گواردیولا سالها پیش با مسی انجام داد؟
🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:
🔹مادرید تسلیم جادوی استاد شد؛ نقش کلیدی پدری در کامبک بارسلونا مقابل اتلتیکو
🔹معمای دیگو سیمئونه مقابل بارسلونا؛ چرا تغییر پنجم اتلتیکو مادرید انجام نشد؟
🔹جشن شادی جنجالی ستاره بارسلونا با الگوبرداری از کریستیانو رونالدو
🔹بحران روحی شدید دروازهبان آندورا پس از مرگ تراژدیک خسوس د میگل
🔹جنگ روانی در آسیا؛ آیا سالم الدوسری با سلاح امباپه و یامال پادشاهی میکند؟
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند