ریو فردیناند، مدافع افسانهای منچستریونایتد، در گفتگویی صریح از دلایل سقوط این باشگاه، اهمیت حفظ رختکن به عنوان فضایی مقدس و لزوم داشتن صبر برای بازسازی تیم سخن گفت.
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند
وضعیت این روزهای منچستریونایتد درست مثل کشتی باشکوهی است که در میان بادهای سهمگین یک دهه آشفته، روی شنهای ساحل به گل نشسته است. برای کسانی که روزی این کشتی طوفانزده را به سمت فتح قلهها هدایت میکردند، تماشای این صحنه فقط یک ناامیدی ساده نیست؛ بلکه غمی عمیق و استخوانسوز است. اولدترافورد زمانی دژی مستحکم بود که روی پایههای استانداردهای سازشناپذیر، رفاقت پولادین و اراده آهنین یک سرمربی بنا شده بود، اما حالا به نمادی از آنچه از دست رفته تبدیل شده است.
جدایی سر الکس فرگوسن در سال ۲۰۱۳ فقط یک صندلی خالی در منطقه فنی باقی نگذاشت، بلکه خلأ بزرگی در روح باشگاه ایجاد کرد. جانشینان زیادی آمدند و رفتند، میلیونها پوند هزینه شد، اما باشگاه همچنان در چرخهای از طلوعهای دروغین و بیداریهای تلخ گرفتار است. به اعتقاد ریو فردیناند، ریشه این بحران فراتر از مستطیل سبز است؛ این یک فروپاشی ساختتمانی است که به اتاق مدیران و ترازهای مالی هم سرایت کرده و باشگاه را آسیبپذیر ساخته است.
فردیناند در این باره میگوید: «وقتی میبینید باشگاه از زمان رفتن سر الکس فرگوسن و نسل ما به چه روزی افتاده، میفهمید که این یک سقوط آزاد واقعی است. باشگاه روی زانوهایش افتاده و دلایل زیادی دارد. نحوه اداره باشگاه به آن ضربه زده، بدهیهای کلانی دارد و تغییرات مداوم مربیان نشان میدهد که مشکلی جدی پشت صحنه و در ردههای بالاتر وجود دارد.»
در دنیای مدرن امروز که همهچیز با سرعت و بهیآنی درخواست میشود، فوتبال دیگر تحمل روند کند و دردناک بازسازی را ندارد. در منچستریونایتد، میل شدید برای بازگشت به صدر جدول، فرهنگی از ترس و آشفتگی را به وجود آورده است. به محض اینکه آسمان ابری میشود، شمشیرها از نیام بیرون میآیند. با این حال، فردیناند خواستار بازگشت عقلانیت است و میداند که ترمیم یک غول شکسته به کمیابترین کالای فوتبال یعنی زمان نیاز دارد.
او معتقد است: «طرفداران احساسی هستند و همethهچیز را الان میخواهند. من هم همینطورم، دلم میخواست همهچیز دیروز حل میشد. اما این یک روند است و زمان میبرد. مشکل اینجاست که با هر عملکرد ضعیف، همه به دنبال اخراج افراد هستند. ما نمیتوانیم مدام در این چرخه چرخشی مربیان باشیم.»
فرهنگ فوتبال در عصر دیجیتال به شدت تغییر کرده است. رختکنی که روزی گاوصندوقی کاملاً مهروموم شده بود، حالا به شدت نفوذپذیر شده است. نمونههای اخیر بازیکنانی که نارضایتی خود را از تاکتیکها به رسانهها میکشند، فاصله عمیقی با اصول قدیمی دارد. برای فردیناند، رختکن یک حریم کاملاً مقدس است؛ اختلافات طبیعی است و حتی مطالبه میشود، اما باید درون خانواده باقی بماند.
فردیناند خاطرهای از اختلاف نظر شدید خود با سر الکس فرگوسن پس از شکست در فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل بارسلونا در رم تعریف میکند و میگوید: «من با رویکرد تاکتیکی آن بازی موافق نبودم و نظرم را در رختکن گفتم. بعداً مدیر من را صدا زد و با هم صحبت کردیم، حرفهایمان را زدیم. اما من هیچوقت نرفتم پیش رسانهها علیه مربی حرف بزنم. آیا مصاحبه با رسانهها قرار است به تیم کمک کند؟ قطعاً خیر.»
شاید تلخترین قرص برای هواداران یونایتد، از دست رفتن حق الهی آنها در جذب بهترین بازیکنان دنیا باشد. لوگو همچنان نمادین است و تاریخ بیهمتاست، اما جاذبه اولدترافورد ضعیفتر شده است. یونایتد از نظر مالی و ساختاری توسط باشگاههای متمول و دولتشهرها عقب افتاده است. فردیناند تأکید میکند که باشگاه باید نگاه واقعبینانهای به جایگاه فعلی خود داشته باشد.
او در خصوص تفاوت توقعات و استانداردها توضیح میدهد: «توقع ما نباید این باشد که همین الان قهرمان لیگ برتر شویم، اما استاندارد ما باید پیروزی در لیگ باشد. استانداردهایی که ما را به آنجا میرساند باید بالا بماند، اما توقعاتمان واقعبینانه نیست چون در حال حاضر در آن سطح قرار نداریم. مردم این دو را با هم اشتباه میگیرند.»
🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:
🔹تحقیقات پلیس اسپانیا درباره مرگ مهاجم تنریف؛ آیا دروازهبان آندورا مقصر است؟
🔹پیشبازی منچستریونایتد-رم؛ به یاد برد 7-1 سال 2007
🔹دردسر بزرگ هانسی فلیک؛ معضلات خط دفاعی بارسلونا پیش از جدال با استون ویلا
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند