داود ویدمن؛ ستاره خیابان‌های پاریس که از تمرین با مسی و امباپه تا درخشش در هلند را تجربه کرد

شاید در روزهای نخست حضور داود ویدمن ۲۳ ساله در فوتبال هلند، نام او برای بسیاری ناآشنا بود، اما این هافبک دفاعی اف‌سی توئنته این روزها نام خود را بر سر زبان‌ها انداخته است. پاریس تنها شهر عاشقان نیست؛ بلکه پایتخت فوتبال جهان نیز محسوب می‌شود؛ هیچ شهری به اندازه پایتخت فرانسه استعداد معرفی نمی‌کند. در آخرین جام جهانی، ۵۶ بازیکن بزرگ‌شده در پاریس یا حومه آن حضور داشتند و در مجموع، ۹۹ بازیکن حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ در فرانسه متولد شده بودند.

در حاشیه‌های پیرامون پاریس که به آن «بنلیو» می‌گویند، کودکان در زمین‌هایی بازی می‌کنند که بزرگ‌ترین نام‌های تاریخ فوتبال مهارت‌های خود را در آنجا صیقل داده‌اند. کیلین امباپه برجسته‌ترین و جدیدترین نمونه این استعدادیابی طبیعی است. مهاجرت‌های پس از جنگ جهانی دوم دلیل اصلی تمرکز این میزان از استعداد در ایل-دو-فرانس است. هوبر فورنیه، مدیر فنی فدراسیون فوتبال فرانسه، در این باره می‌گوید: «مقدار باورنکردنی از استعداد در منطقه‌ای نسبتاً کوچک وجود دارد.»

جوامع مهاجر از کشورهای مختلف از جمله الجزایر، سنگال، مالی و مراکش در شمال پاریس سکونت گزیدند و در موفقیت‌های اخیر فوتبال فرانسه نقش داشتند. فورنیه توضیح می‌دهد: «این یک سیستم آموزشی است که طی دهه‌ها ساخته شده است.» رقابت شدید بین باشگاه‌های منطقه ایل-دو-فرانس استانداردها را بالاتر برده است. بازیکنان با سبک‌های مختلف بازی آشنا می‌شوند و این امر خلاقیت را تحریک کرده و ستاره‌های بی‌نظیری مثل ریاض محرز، ریان شرکی و عثمان دمبله را تولید می‌کند.

سرمایه‌گذاری روی زیرساخت‌های ورزشی نیز در این زمینه نقش دارد. در سال ۲۰۱۶، پل پوگبا، قهرمان جام جهانی ۲۰۱۸، درباره دلیل تولید این حجم از استعداد در پاریس گفت: «چون به جز فوتبال چیز دیگری وجود ندارد. چه در مدرسه باشی و چه بیرون، همه می‌خواهند فوتبال بازی کنند. این کار مانع از کارهای نادرست می‌شود. هر روز فوتبال است و بس.» فقر در این منطقه نیز ذهنیت بازیکنان جوان را شکل می‌دهد و آن‌ها می‌خواهند به هر قیمتی حرفه‌ای شوند.

استعدادهای پاریسی راه خود را به لیگ هلند (اردیویسه) نیز پیدا می‌کنند. انیس حاج‌موسا، بازیکن الجزایری‌تبار بزرگ‌شده در بنلیو، پس از درخشش در ویتسه حالا در فاینورد می‌درخشد. داود ویدمن ۲۳ ساله نیز که بازی خود را در حاشیه‌های پاریس پرورش داده، می‌گوید: «بعد از مدرسه، تمام کاری که می‌کردیم همین بود. داخل یا خارج از خانه، صدها بازیکن خوب آنجا بودند و من اغلب مقابل پسرانی بازی می‌کردم که از من بااستعدادتر بودند.»

ویدمن در منطقه ۱۹ پاریس متولد شد و بعدها به حومه شهر رفت. او در سن ۱۲ سالگی به پاری‌سن‌ژرمن پیوست، اما چندین بار تا مرز رها کردن فوتبال پیش رفت: «سطح فوق‌العاده بالا بود. چیزهای زیادی را از دست دادم؛ دلتنگی برای خانواده، دوران سخت کرونا و مصدومیت‌ها باعث شد فکر کنم شاید یک شغل معمولی بهتر باشد.» با این حال، او دوام آورد و روزی خود را در رکن رختکن در کنار لیونل مسی، کیلین امباپه، سرخیو راموس و نیمار دید: «سوپراستارهایی که فقط در تلویزیون دیده بودم. شما آنجا هستید که تمرین کنید، نه اینکه آن‌ها را تحسین کنید.»

سه سال پیش، زمانی که ویدمن راهی هلند شد، تقریباً هیچ‌کس او را نمی‌شناخت. باشگاه RKC او را از تورینو به خدمت گرفت. ویدمن درباره انتقال نافرجام به ایتالیا می‌گوید: «همه چیز به سبک ایتالیایی‌ها بود؛ حرف‌های زیبا و وعده‌های بزرگ، اما هیچ چیز ملموسی وجود نداشت.» وقتی پیشنهاد باشگاه توئنته رسید، او شگفت‌زده شد: «فکر کردم غیرممکن است. چطور توئنته به من علاقه‌مند است در حالی که فصل گذشته بازی کمی انجام دادم؟»

اکنون پس از گذشت یک سال، این هافبک به بازیکن محبوب هواداران در ورزشگاه گرولش وسته تبدیل شده است. او در ۱۶ بازی روی ۱۱ گل تاثیر مستقیم داشته است (۵ گل و ۶ پاس گل). لحظه اوج درخشش او زمانی بود که توپ را از نزدیکی محوطه جریمه خودی برداشت، از خط دفاعی عبور کرد و ضربه نهایی را برای کسب یک پیروزی حیاتی به ثمر رساند. حالا رویای بعدی این ستاره خیابان‌های پاریس مشخص است: «هدف من همچنان رسیدن به تیم ملی فرانسه است، هرچند می‌دانم راه درازی در پیش دارم.»

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹پیام مهم هانسی فلیک به ستاره بارسلونا درباره آینده‌اش

🔹ستاره بارسلونا: رئال مادرید از ما بهتر نیست؛ باید خودخواه‌تر باشم

🔹وقتی طعنه ژوزه مورینیو به مصدومیت بازیکن حریف برمی‌گردد؛ کابوس پارگی رباط صلیبی برای مانتییا

🔹رسوایی جدید جانی اینفانتینو؛ پرداخت مالیات چند میلیون دلاری فیفا برای رئیس!

🔹انتقاد شدید از کیلیان امباپه در فرانسه: خودخواه و فاقد فروتنی است!