انتقام سرد؛ آیا بارسلونا تقابل با فران تورس و پاری‌سن‌ژرمن را به جنجال می‌کشد؟

ماجرای جدایی فران تورس از بارسلونا و پیوستنش به پاری‌سن‌ژرمن، یک انتقال معمولی نبود؛ بلکه بیشتر به یک «طلاق توافقی» شباهت داشت که پشت آن کینه‌ها و دلخوری‌های عمیقی پنهان شده بود.

این بازیکن که روزی به عنوان پروژه ستاره آینده‌دار جذب شده بود، تابستان امسال با قیمتی معادل ۴۸.۵ میلیون یورو از در پشتی اردوگاه کاتالان‌ها خارج شد، در حالی که حس می‌کرد در حقش بی‌عدالتی شده و انگیزه‌ای آتشین برای انتقام فوتبالی داشت. امشب که او در چارچوب رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا به مصاف تیم سابقش می‌رود، این مسابقه فراتر از یک دیدار معمولی خواهد بود و به دادگاهی علنی برای کسانی تبدیل می‌شود که او را نیمکت‌نشین کردند.

ماجراجویی او در بارسلونا از ژانویه ۲۰۲۲ با سر و صدای زیادی شروع شد. مدیریت ورزشی وقت به رهبری متئو آلمانی و با حمایت کامل ژاوی هرناندز، حسابژ ویژه‌ای روی او باز کرده بودند. آن‌ها ۵۵ میلیون یورو ثابت به همراه ۱۰ میلیون یورو پاداش به منچسترسیتی پرداختند تا او را در روزهایی که باشگاه به دنبال هویت جدیدی بود، به خدمت بگیرند.

تورس در ابتدا مهره‌ای ثابت و غیرقابل‌جانشین بود، اما با آمدن روبرت لواندوفسکی همه‌چیز تغییر کرد. نقش او به مرور زمان کم‌رنگ‌تر شد تا اینکه هانسی فلیک از راه رسید؛ سرمربی آلمانی در ابتدا جانی تازه به او بخشید، اما این شوک اولیه خیلی زود به تیغی برنده تبدیل شد که کار او را یکسره کرد.

نقطه بی‌بازگشت: اولمو به عنوان مهاجم کاذب

تورس فصل گذشته را در بهترین شرایط بدنی و گلزنی خود سپری کرد، با این حال فلیک اصرار داشت حتی در روزهایی که مهاجم لهستانی در بدترین فرم خود بود، به او میدان دهد.

کاهش فرصت‌ها به اوج خود در دیدار مقابل اتلتیکو مادرید رسید؛ جایی که سرمربی آلمانی ترجیح داد از دنی اولمو به عنوان مهاجم کاذب استفاده کند و تورس را روی نیمکت نگه دارد.

آن لحظه بود که مهاجم اسپانیایی حقیقت تلخ را درک کرد: طبق گزارش روزنامه اسپانیایی «اسپورت»، آینده‌ای در این تیم ندارد.

فلیک تنها کسی نبود که او را به سمت درهای خروج هل می‌داد. تورس با تعجب می‌دید که باشگاه برای تمدید قرارداد و افزایش دستمزد تمامی ستاره‌های تیم ملی اسپانیا عجله دارد، اما او که قراردادش تا سال ۲۰۲۷ اعتبار داشت، با بی‌توجهی و مخالفت مدیران برای مذاکره مواجه شد.

او راهی جام جهانی ۲۰۲۶ شد در حالی که مطمئن بود باشگاه در اولین پیشنهاد مناسب او را خواهد فروخت. تورس فقط یک شرط داشت: او تنها در صورتی می‌رفت که پروژه ورزشی و مالی مقصد جدیدش فراتر از بارسلونا باشد.

در این میان، ناجی آشنا از راه رسید. لوئیس انریکه، سرمربی‌ای که نقش کلیدی در دوران حرفه‌ای او داشت، شخصاً خواستار حضورش در پاریس شد و او را با یک پروژه ورزشی روشن متقاعد کرد. پاری‌سن‌ژرمن روی فرم خیره‌کننده تورس در جام جهانی حساب باز کرد؛ بازیکنی که با گل پیروزی‌بخش خود در فینال مقابل آرژانتین، قهرمانی را برای اسپانیا به ارمغان آورده بود و به این ترتیب تصمیم نهایی‌اش را گرفت.

سکوت حرفه‌ای و معامله‌ای به سود همه

فران تورس و اطرافیانش کاملاً سکوت اختیار کردند و تا زمان نهایی شدن توافق با پاریس حرفی نزدند. در اواسط ماه آگوست، او رسماً به بارسلونا اعلام کرد که خواستار جدایی است.

برای بارسلونا، این انتقال هدیه‌ای آسمانی بود. این بازیکن دیگر جایی در برنامه‌های باشگاه نداشت و فروش او برای تعادل مالی و ایجاد فضای لازم در ساختار دستمزدها ضروری به نظر می‌رسید؛ آن هم در شرایطی که حتی لواندوفسکی نیز جدا شده بود و مهاجم نوک جایگزینی در اختیار نداشتند. مدیران هیچ تلاشی برای تمدید قرارداد او نکردند و حتی به زور نخواستند نگهش دارند.

آنچه خشم تورس را بیشتر کرد، لاف‌زدن‌های چندماهه مدیریت درباره تلاش برای جذب خولیان آلوارز بود، در حالی که با وجود آمارهای گلزنی خوب، خودِ او حتی به عنوان رقیبی جدی برای پست شماره ۹ دیده نمی‌شد.

امشب همه‌چیز عالی به نظر می‌رسد. تورس از حضور در پاریس راضی است و با وجود رقابت شدید، گل می‌زند و بازی می‌کند. بارسلونا بدون آلوارز خط حمله‌اش را بازسازی کرده و فلیک نیز از عملکرد تیم در بازار نقل‌وانتقالات کاملاً رضایت دارد.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹فابرگاس پیش از تقابل تاریخی با منچستر یونایتد: آن‌ها از ما بهترند اما...

🔹آناتومی بحران در یوونتوس؛ چرا کونته گزینه رویایی بیانکونری در میان فصل است؟

🔹رمزگشایی ال‌کلاسیکو؛ ژوزه مورینیو منتظر هدیه ارزشمند پاریس به رئال مادرید

🔹افشاگری جنجالی یک روزنامه‌نگار اسپانیایی علیه رئال مادرید و بارسلونا

🔹پیروزی ارزشمند تاتنهام در لیگ برتر انگلیس با درخشش جیمز مدیسون