درخشش کارلوس اسپی در خط حمله رئال مادرید با وجود نیمکت‌نشینی مطلق زیر نظر ژوزه مورینیو

پیوستن کارلوس اسپی به رئال مادرید در شرایطی رقم خورد که جدایی گونسالو گارسیا به مقصد فولام، خط حمله کهکشانی‌ها را با خلاء روبه‌رو کرده بود؛ خط حمله‌ای که ترکیب اصلی آن تا حد زیادی ثابت و مشخص به نظر می‌رسد.

بر اساس گزارش روزنامه مارکا، جونی کالافات، مسئول استعدادیابی باشگاه، سه گزینه را روی میز ژوزه مورینیو گذاشته بود که در نهایت انتخاب نهایی روی کارلوس اسپی، مهاجم بلندقامت و ناجی لوانته، فرود آمد؛ بازیکنی که با زدن ۱۱ گل نقش بسزایی در بقای تیمش داشت که ۱۰ گل آن از ماه فوریه به بعد و در روزهای سرنوشت‌ساز فصل به ثمر رسید.

با گذشت بیش از دو ماه از شروع فصل، اسپی هنوز حتی یک بار هم در ترکیب اصلی رئال مادرید قرار نگرفته است. او از ۹۰۰ دقیقه بازی ممکن، تنها ۳۸ دقیقه در زمین حضور داشته است. طولانی‌ترین حضور او به بازی هفته نخست لالیگا مقابل اسپانیول برمی‌گردد که تنها ۱۰ دقیقه طول کشید. با این وجود، این مهاجم جوان اکنون به یکی از ستاره‌های برجسته تیم مورینیو تبدیل شده است.

چرا؟ چون اسپی در همین چند دقیقه محدود، سه گل به ثمر رسانده و فقط کیلیان امباپه با ۹ گل زده، آماری بهتر از او به ثبت رسانده است.

بیست‌ونه لمس توپ و سه گل؛ این آمار خیره‌کننده اسپی است. گل‌های او پیروزی در دیدارهای لالیگا مقابل اسپانیول و الچه را رقم زد و همچنین جریان بازی در رم را تغییر داد تا رئال مادرید به گل سوم برسد و بازی ۳ بر ۲ شود.

حضور او در اردوگاه مادریدی‌ها، یک ویژگی کلاسیک و محبوب را به خط حمله این تیم اضافه کرده است: مهاجم نوک تمام‌عیاری که تخصصش ضربه نهایی با یک لمس توپ است. دو گل از سه گل او، مقابل الچه و در رم، با ضربه اول به ثمر رسید. او در ورزشگاه کورنلا به سه کنترل توپ نیاز داشت تا ضربه خود را روانه دروازه دیمتروویچ کند.

مورینیو از عملکرد اسپی از همان روزهای اول کاملاً رضایت داشته، اما او خوب می‌داند که برنامه‌های تکیه‌گاهی‌اش در خط حمله حول محور امباپه به‌عنوان مهاجم نوک می‌چرخد.

با توجه به گلزنی‌های پی در پی ستاره فرانسوی، این انتخاب توجیه منطقی دارد. با این حال، نکته عجیب، دقایق بسیار کم بازی به اسپی است؛ به طوری که فقط اندریک با ۳۵ دقیقه، زمانی کمتر از او در زمین بوده است.

با این وجود، مهاجم برزیلی در رم یک نیمه کامل فرصت بازی پیدا کرد؛ یعنی سه برابر دقایقی که اسپی در پررنگ‌ترین حضورش در زمین تجربه کرده بود.

پنج دقیقه در سانتیاگو برنابئو

ثبت یک گل در کمتر از هر ۱۳ دقیقه؛ هیچ‌کس به این آمار نزدیک هم نمی‌شود و اسپی مورینیو را وادار کرده است تا در نحوه استفاده از مهره‌های هجومی و تقسیم دقایق بازی تجدیدنظر کند. از یک سو، اشتیاق سیری‌ناپذیر امباپه برای گلزنی وجود دارد که به عنوان یکی از ستاره‌های بزرگ تیم، حتی در دیدارهایی که کارشان تمام شده نیز در زمین می‌ماند.

از سوی دیگر، مهاجمی حضور دارد که هر زمان فرصت بازی پیدا می‌کند، حتی اگر در حد چند دقیقه باشد، دروازه حریفان را باز می‌کند.

امباپه فراتر از یک بازیکن ساده، یکی از نمادهای رئال مادرید است، اما اسپی با عملکرد خود حق دارد هواداران را وادار کند که دقایق بیشتری را برایش مطالبه کنند؛ به‌ویژه که حضور او در پایتخت به یک بازی و تنها چهار دقیقه حضور برابر رئال سوسیداد محدود بوده است.

در مقابل، هواداران کاملاً حق دارند پس از دیدن شم گلزنی اسپی، خواستار دیدن او در زمین مسابقه و ورزشگاه خانگی خود شوند. طبیعی است که سکوهای برنابئو خواستار دیدن گل‌های این مهاجم از نزدیک باشند.

مصاف با سویا که همزمان با محرومیت طولانی‌مدت وینیسیوس است و پیش از دیدار حساس و پرانتظار با لایپزیش در لیگ قهرمانان اروپا برگزار می‌شود، بهترین فرصت را برای اسپی و اندریک فراهم می‌کند تا برای کسب نقش پررنگ‌تر بجنگند.

تصمیم نهایی با مورینیو است؛ اینکه چطور، چه زمانی و چه تعداد دقیقه به این بازیکنان میدان بدهد.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹مورینیو: اگر جای وینیسیوس بودم، رئال مادرید را ترک می‌کردم

🔹پیش‌بازی بارسلونا-رئال بتیس؛ یازدهمین برد متوالی آسان نیست!

🔹کنایه سنگین ژوزه مورینیو به رئیس لالیگا؛ تپاس بهانه دیگری ندارد مگر اینکه بیمار باشد!

🔹جدی‌تر شدن تلاش آث میلان برای جذب نیکولو ترزولدی؛ ستاره کلوب بروژ ۵۰ میلیون یورو ارزش گذاری شد

🔹نقشه راه آث میلان برای جذب ستاره کلوب بروژ؛ اینتر و بارسلونا رقیب روسونری شدند