داوده آنچلوتی در گفتگویی جذاب درباره فلسفه مربیگری، جدایی تونی کروس از رئال مادرید، تمجید از بارسلونا و وینیسیوس جونیور صحبت کرد.
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند
داوده آنچلوتی دیگر صرفاً نامی در سایه پدر افسانهایاش، کارلو آنچلوتی نیست. او گامبهگام در حال ساختن مسیر حرفهای خودش است. او سالها در کنار پدرش در باشگاههای بزرگی چون بایرن مونیخ، ناپولی، اورتون و رئال مادرید حضور داشت و سپس در بوتافوگو به کار مستقل پرداخت و همراه با تیم ملی برزیل قهرمان جام باشگاههای جهان شد. حالا او در لیل مستقر شده است؛ پروژهای که به او اجازه میدهد به شیوه خودش کار کند.
در ۳۷ سالگی، داوده بیش از هر زمان دیگری مصمم است تا نامی مستقل برای خود دستوپا کند. او در گفتگویی مفصل با روزنامه اسپانیایی AS، صراحتاً درباره فلسفه مربیگریاش، تکامل فوتبال مدرن و قدرت لیگ فرانسه صحبت کرد. او همچنین به رئال مادرید، جدایی تونی کروس، تأثیر وینیسیوس جونیور، ورود کیلین امباپه و نظرش درباره ژوزه مورینیو پرداخت و پنهان نکرد که رویای روزی هدایت باشگاه مادریدی را در سر دارد.
انتقال به لیل در بهترین زمان ممکن برای داوده آنچلوتی رقم خورد، بهویژه پس از دوران دشوارش در تیم ملی برزیل. این مربی ایتالیایی درباره ورودش به فرانسه میگوید: «تقریباً یکششب از جام جهانی به اینجا آمدم و راستش این برایم خوب بود، چون اتفاقاتی که در برزیل رخ داد بسیار دشوار بود.»
در لیل، آنچلوتی پروژهای را پیدا کرد که آن را مستحکم، مبتنی بر کار سخت و استانداردهای بالا با حضور مداوم در رقابتهای اروپایی توصیف میکند. او معتقد است این باشگاه مدل متفاوتی در فوتبال جهان دارد؛ مدلی که رقابت میکند و نتیجه میگیرد و در عین حال وضعیت مالی خود را منظم نگه میدارد.
او اشاره میکند که برنامهریزی دقیق همهچیز را به جلو میراند و چیزی به اماواگر سپرده نمیشود. این رویکرد باعث میشود بازیکنان برجستهای تولید شوند که باشگاه میتواند آنها را بفروشد بدون اینکه پروژه ورزشیاش فرو بپاشد.
وقتی صحبت به تکامل فوتبال رسید، آنچلوتی دیدگاه روشنی درباره روند تعیینکننده بازی ارائه داد. سالها بحث بر سر مالکیت توپ، پرس و بازیسازی از عقب بود. حالا سرمربی لیل معتقد است تیمهای نخبة توجه خود را به فاز دفاعی معطوف کردهاند.
او میگوید: «تیمهای پیشتاز امروزی بیشترین اهمیت را به فاز دفاعی خود میدهند. چه از یارگیری منطقهای استفاده کنند چه نفر به نفر، تیمهایی که به فینال لیگ قهرمانان اروپا میرسند، دفاع را بر حمله ترجیح میدهند.»
اسپانیا تحسین عمیق داوده آنچلوتی را برمیانگیزد؛ کسی که در آنها مدلی از فوتبال فنی و تیمی میبیند. او میگوید: «آنها در مدیریت توپ عالی هستند. آنها تجسم فوتبال فنی، بازیکن سوم، برتری عددی و مهمتر از همه، بازی به عنوان یک تیم واحد هستند. آنها بدون شک منبع الهام هستند.»
در مقابل، ایتالیا به ثبات در پروژه خود نیاز دارد. آتزوری روزگاری به قدرت دفاعیاش معروف بود، اما آن ویژگی کمرنگ شده است. او گفت: «ما همیشه به خاطر قدرت دفاعیتان مشهور بودیم و این همان چیزی است که دیگر اتفاق نمیافتد. ما همیشه مدیران توانمندی مانند مانچینی و اسپالتی در سطح بسیار بالایی داشتهایم و حالا امیدوارم ثبات را در پروژه خود ببینیم.»
داوده به یاد میآورد که چگونه بارسلونای پپ گواردیولا به باشگاههای سراسر جهان الهام بخشید، اما او روی یک مشکل اساسی انگشت میگذارد: هر تیمی بازیکنانی برای پیادهسازی همان فلسفه ندارد.
در مورد بارسلونای فعلی، او اعتراف میکند که از تماشای آنها لذت میبرد، به ویژه به خاطر مستقیم بازی کردنشان. او نحوه استفاده از رافینیا به عنوان یک مهاجم هدفمند که به فضاها یورش میبرد را تمجید میکند.
کمتر موضوعی به اندازه جدایی تونی کروس توانست واکنش داوده آنچلوتی را بربیانگیزد و او با تحسین واقعی از هافبک آلمانی صحبت کرد. قضاوت او صریح بود: «چیزی را از دست میدهید که هرگز پس نخواهید گرفت.»
وقتی از او پرسیده شد رئال مادرید با رفتن کروس چه چیزی را از دست داده، پاسخ داد: «بهترین بازیکن جهان در پست خودش. نمیتوانید بگویید: من به کروس دیگری نیاز دارم، چون هیچ بازیکنی مثل او وجود ندارد.»
آنچلوتی استدلال کرد که کروس هرگز صرفاً بازیکنی که توپ را جابهجا کند نبود. او ریتم مسابقه را به طور کامل کنترل میکرد. رابطه آنها قوی بود. صحبت درباره فوتبال با کروس همیشه آنچلوتی را غنیتر میکرد. او گفت: «او مرا به مربی بهتری تبدیل کرد. جداییاش ضایعه بزرگی بود.»
وینیسیوس جونیور تمجید بالایی از سوی داوده دریافت کرد؛ کسی که تأثیر وینگر برزیلی را درون و بیرون زمین تحسین کرد. وینیسیوس در دو فینال لیگ قهرمانان اروپا گلزنی کرده و داوده از این بابت سپاسگزار است. همتیمیهایش به خاطر شخصیت و تعهدش او را دوست دارند.
او خلاصه میکند: «شما نمیتوانید وینی را عوض کنید، اما میتوانید ساختار پایه تیم را در اطراف او تغییر دهید.»
وقتی صحبت از ترکیب کردن وینیسیوس و کیلین امباپه شد، داوده اشاره کرد که بازیکنان مستقیم در این سطح، قدرت تلاشی فوقالعادهای به تیم میدهند اما چالشهای تاکتیکی نیز تحمیل میکنند.
داوده آنچلوتی این ایده را که بازیکنان رئال مادرید قدرت بیشتری از مربی دارند، رد کرد. بله، آنها شخصیتهای قوی دارند، اما این به معنای کنترل تیم نیست. او گفت: «اگر چنین بود، نیازی به مربی نبود. اما واقعیت این نیست. بازیکنان رئال مادرید فوقالعاده حرفهای هستند.»
درباره ژوزه مورینیو، داوده آنچلوتی تردیدی در تحسین خود نسبت به سرمربی پرتغالی باقی نگذاشت و استدلال کرد که تاریخ مدرن رئال مادرید توضیح میدهد چرا او را مرد این لحظه میداند: «تاریخ مدرن رئال مادرید نشان میدهد چرا مورینیو در زمان حال مربی ایدهآلی است. او عاشق رئال مادرید است و انگیزههای فوقالعادهای دارد.»
مکالمه سرانجام به کارلو آنچلوتی، پدر و مربی سابق داوده کشیده شد. داوده پدرش را در بالاترین سطح حرفه و به عنوان یک الگو پس از تمام دستاوردهایش قرار میدهد.
او اعتراف میکند که رئال مادرید تأثیر عمیقی بر دوران حرفهای او گذاشته است. او کار خود را به عنوان مربی بدنساز آغاز کرد، دستیار شد و تجربه عظیمی تحت فشار مسابقات بزرگ در باشگاه سلطنتی به دست آورد.
مربیگری در رئال مادرید روزی رویایی است که او از پنهان کردن آن خودداری میکند، در حالی که میداند نام پدرش و ارتباطاتش برای گرفتن شغل کافی نخواهد بود: «رئال مادرید رویای همه است و البته رویای من هم هست.»
او در پایان تأکید میکند: «بستگی به این دارد که من شایسته آن باشم یا نه. این موضوع فقط به رئال مادرید بستگی ندارد، بلکه به من و آنچه میتوانم در دوران حرفهایام به دست آورم وابسته است.»
🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:
🔹نلو وینگادا: کریستیانو رونالدو نباید رفتار ویژهای ببیند؛ بحران او شبیه محمد صلاح است
🔹پیروزی اینتر در دیدار دوستانه برابر لومهتزانه؛ بازگشت دیمارکو و اولین بازی اسپنس
🔹پشت پرده تنش در اردوی پرتغال؛ فدراسیون به دنبال آشتیکنان با کریستیانو رونالدو
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند