خودکشی آرام حسام حسن؛ چطور سرمربی تیم ملی مصر اعتبار خود را زیر سوال برد؟

گاهی اوقات یک انسان برای سقوط از قله، نیازی به هل داده شدن توسط دیگران ندارد؛ او تنها باید خودش را متقاعد کند که از جایگاهی که در آن ایستاده بزرگ‌تر شده و موفقیت‌های اخیرش او را از هرگونه انتقاد و بازنگری مستثنی کرده است.

این دقیقا داستان این روزهای حسام حسن است. او با صعود تیم ملی مصر به جام جهانی به اوج افتخار رسید، اما بلافاصله دست به کار شد تا با دستان خودش، تصویری را که ساخته بود تخریب کند.

هیچ‌کس ککاربردی زحمات حسام حسن را انکار نمی‌کند و صعود به جام جهانی دستاورد بزرگی است که نام او را زنده نگه خواهد داشت. اما موفقیت به کسی چوب جادو نمی‌دهد؛ این به آن معنا نیست که هر تصمیم شما درست است یا هرکس با شما مخالفت کند، چیزی از فوتبال نمی‌فهمد.

هدف از موفقیت این است که شما را آرام‌تر کند، باعث شود خطاهای خود را بهتر ببینید و به جای اینکه آن را پایان راه بدانید، روی دستاوردهایتان بنا کنید.

آغاز بحران با احساس برتری

مشکل از جایی شروع شد که آن حس موفقیت به احساس برتری تبدیل شد. گفت‌وگوها دشوارتر شد و تنش به موقعیت‌هایی راه پیدا کرد که اصلا نیازی به تقابل نداشتند.

از آنجا به بعد بحران‌ها یکی پس از دیگری از راه رسیدند؛ ابتدا اظهارات عجیب درباره محمد الشناوی، سپس جنجال‌های پیرامون محمد صلاح و خروج او از اردوی تیم ملی، تا جایی که کل ماجرا بسیار فراتر از چند تصمیم فنی ساده شد.

حسام حسن حق دارد الشناوی را دعوت نکند یا درباره بازی کردن محمد صلاح تصمیم بگیرد؛ سرمربی اختیار تصمیم فنی را دارد و تیم‌های ملی را نمی‌توان با منطق خوشحال کردن ستاره‌ها اداره کرد.

با این حال، داشتن اختیار به این معنا نیست که از آن به گونه‌ای استفاده کنید که هر بازیکن کلیدی به یک بحران بالقوه تبدیل شود.

مشکل در تصمیم نیست، در نحوه رفتار است

سرمربی قدرتمند کسی نیست که به همه ثابت کند از همه قوی‌تر است، بلکه کسی است که باعث می‌شود بازیکنان حتی زمانی که با او مخالفند، به او اعتماد داشته باشند. رختکن با صدای بلند، بیانیه‌هایی که به رسانه‌ها درز می‌کند یا تلاش برای برنده شدن در هر بحثی اداره نمی‌شود. گاهی اوقات یک کلمه آرام از یک کنفرانس خبری کامل تأثیرگذارتر است.

این دقیقا همان نقطه‌ای است که حسام حسن در آن دچار اشتباه شد. به جای اینکه بگذارد عملکرد زمین مسابقه و صعود به جام جهانی صحبت کند، میکروفون به منبع اصلی حاشیه‌ها تبدیل شد.

فوتبال به ندرت سقوطی به این سرعت را به نمایش می‌گذارد. دیروز حسام حسن مردی بود که مصر را به جام جهانی بازگرداند و امروز، صحبت درباره بحران‌ها و احتمال جدایی او، سایه سنگینی روی خود دستاورد انداخته است.

آنچه آزاردهنده است این است که هیچ‌کدام از این اتفاقات نباید رخ می‌داد. او می‌توانست به عنوان معمار صعود مصر به جام جهانی از این فصل عبور کند، اما حالا بیشتر به کسی شبیه است که با دستان خودش اعتبارش را دور ریخته است. او هنوز هم می‌تواند جلوی این سراشیبی را بگیرد، اما این کار با میکروفون شروع نمی‌شود؛ بلکه نیازمند نگاهی صادقانه در آینه است.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹تمجید ویژه رود گولیت از درخشش دو ستاره تیم ملی هلند

🔹تناقض عجیب در فوتبال اسپانیا؛ درآمد پایین لاروخا با وجود فتح قله‌های جهان و اروپا

🔹ثضر مالی سنگین روی دست آث میلان؛ بازگشت به ضرردهی پس از سه سال سودآور

🔹روزگار تلخ ستاره پیشین تیم ملی انگلیس؛ رد شدن پیشنهاد رحیم استرلینگ توسط دو باشگاه فرانسوی

🔹حمله تند مهاجم سابق هلند به یورگن کلوپ: او مثل دلقک تئاتر بازی می‌کند!