آغاز چالش‌برانگیز یورگن کلوپ در تیم ملی آلمان؛ فرصت‌سوزی بزرگ سرمربی؟

دیدار لیگ ملت‌های اروپا مقابل یونان از چند جهت برای تیم ملی آلمان تاریخی شد. این نخستین بازی خانگی یورگن کلوپ به عنوان سرمربی تیم ملی آلمان و همچنین نخستین بازی خانگی با جایگاه ایستاده ورزشگاه پس از ۲۸ سال بود. اما این مسابقه یک اتفاق تلخ را نیز به همراه داشت: نخستین شکست تاریخ آلمان مقابل یونان. به همین دلیل، وقتی بازیکنان برای قدردانی به سمت جایگاه جدید رفتند، علاوه بر تشویق‌های دلگرم‌کننده، با سوت‌های اعتراض‌آهنگ هواداران نیز مواجه شدند.

اوضاع به سرعت تغییر می‌کند. تنها چند لحظه قبل، انتصاب کلوپ موجی از سرخوشی و اعتماد را در سراسر کشور درباره آینده موفق تیم ملی ایجاد کرده بود که مدت‌ها نظیر آن دیده نشده بود. یک تساوی خوش‌شانس در خانه هلند و یک شکست خانگی مقابل یونان برای ظهور اولین نشانه‌های نارضایتی هواداران آلمان کافی بود.

کلوپ در نشست خبری پس از بازی گفت: «این مسئله مشکلی ندارد، اما لزومی هم نداشت. اگر کسی می‌خواهد سوت بزند، به من سوت بزنید.» او این جمله را به عنوان پیام اصلی صحبت‌های خود مطرح کرد و آن را تکرار نمود: «اگر کسی می‌خواهد انتقاد کند، این کار را با من انجام دهید و بازیکنان را تنها بگذارید.»

تاکتیک‌های ارتباطی یورگن کلوپ؛ هوشمندانه اما سورپرایزکننده

این اظهارات با توجه به خط‌ونشان‌هایی که کلوپ در نشست خبری معارفه خود در ماه جولای کشیده بود، تا حدودی تعجب‌آور به نظر می‌رسد؛ جایی که او اعلام کرده بود: «اگر فردا بگویید او آشغال است، من رفته‌ام.» او در آخرین نشست خبری نیز به آن صحبت‌ها اشاره کرد. اگرچه تفسیر آن صحبت‌ها واضح به نظر می‌رسید، اما کلوپ مدعی شد که یک «سوءتفاهم» رخ داده و ظاهراً منظورش اصلاً آن نبوده است.

تاکتیک‌های ارتباطی فعلی او به همان اندازه که منطقی هستند، آشکار نیز به نظر می‌رسند. شهرت شخصی خودش و اعتماد عمومی به توانایی‌هایش در کشور هنوز آنقدر قوی است که او با وجود این تمایل ناگهانی و بسیار علنی برای پذیرش انتقادات، به‌سختی می‌تواند در این مقطع با باد مخالف واقعی روبه‌رو شود. شرایط برای بازیکنانی که او این‌گونه سرسختانه از آن‌ها محافظت می‌کند، به‌ویژه آن‌هایی که در ناکامی‌های گذشته اخیر نقش داشته‌اند، کاملاً متفاوت است.

در حال حاضر، یورگن کلوپ از تیم ملی بزرگ‌تر است. این موضوع قبلاً در آگسبورگ نیز واضح بود؛ جایی که نام او هنگام اعلام ترکیب، بلندتر از نام تمامی بازیکنان فریاد زده شد. قابل درک است که او اکنون می‌خواهد از این پشتوانه اعتماد پس از نخستین لغزش‌های ورزشی استفاده کند و جلوی هرگونه انتقادی از بازیکنانش را که ممکن است آن‌ها را بیشتر دچار تزلزل کند، بگیرد.

بنابراین، آیا باید از کلوپ انتقاد کرد؟ او نباید به خاطر نتایج و عملکردهای ناامیدکننده تاکنون یا بدترین شروع در میان تمامی سرمربیان تاریخ تیم ملی آلمان مورد انتقاد قرار گیرد. هیچ‌کس نمی‌تواند انتظار داشته باشد که کلوپ بتواند بدون هیچ‌گونه زمان آماده‌سازی، فوتبال جذاب و موفق را به تیمی تزریق کند که سال‌هاست به‌طور قابل‌توجهی ناامیدکننده ظاهر شده است. تیم ملی آلمان حداقل در بازی مقابل هلند یک نیمه خوب بازی کرد و در مجموع ذهنیت جدیدی از خود نشان داد، پیش از اینکه نمایش ضعیف همه‌جانبه مقابل یونان گامی به عقب را ثبت کند.

رویکرد دوگانه در ترکیب آلمان؛ آیا تصمیمی درست بود؟

با این حال، دستکم منصفانه است که بپرسیم آیا رویکرد بسیار جسورانه و پربحثِ استفاده از دو ترکیب مختلف، واقعاً ایده خوبی بود یا خیر. کاملاً قابل درک است که کلوپ بخواهد تا جایی که امکان دارد با بازیکنان بیشتری به صورت شخصی آشنا شود. اما شاید عاقلانه‌تر این بود که حداقل یک هسته مرکزی از بازیکنان کلیدی و ثابت آینده را برای کل پنجره ملی حفظ می‌کرد و مثلاً تنها بخش پایانی اسکواد را می‌چرخاند.

با این وجود، کمی عجیب به نظر می‌رسد که یوسوا کیمیش (کاپیتان تیم که در بازی با یونان عملکرد ناموفقی داشت) اکنون مجبور است اردو را ترک کند. همین موضوع در مورد دروازه‌بان شماره یک تیم، مارک-آندره تراشتگن و رهبر خط دفاعی، جونا تاه نیز صادق است. بازیکنان کلیدی مانند آن‌ها باید به‌ویژه در فازهای دشوار، ثبات ایجاد کرده و حکم لنگر تیم را داشته باشند. خود کیمیش هم احتمالاً همین حس را دارد. او در آگسبورگ تأکید کرده بود که ترجیح می‌دهد در کنار تیم بماند.

فراتر از آن عامل عاطفی، یک مسئله منطقی نیز وجود دارد. کلوپ در حال حاضر در حال پیاده‌سازی یک فلسفه جدید و یک آرایش تاکتیکی جدید یعنی سیستم ۴-۳-۳ در تیم ملی است. با وجود تمام آزمایش‌های روی مهره‌ها، کلوپ می‌توانست از این پنجره ملی به طور غیرعادی طولانی استفاده کند تا حداکثر زمان را برای تطبیق به بازیکنان اصلی احتمالی خود بدهد. دو بازی اول به وضوح نشان داده است که مسیر تا رسیدن به یک سیستم کارآمد چقدر طولانی است. شاید کلوپ در اینجا یک فرصت بزرگ را از دست داده باشد.

او در دوران حضور بسیار موفق خود در رده باشگاهی توانست استراتژی خود را طی ماه‌ها از طریق تمرینات روزانه آموزش دهد. شرایط در تیم ملی اساساً متفاوت است. جلسات تمرینی و مسابقات به شدت کمیاب هستند. در ۱۲ ماه آینده پس از این بلوک ملی، تنها شش بازی دیگر باقی مانده است و سپس مسابقات قهرمانی اروپا تنها سه چهارم سال بعد آغاز می‌شود. اما اکنون یک گروه کاملاً جدید برای نخستین بار با ایده‌های کلوپ آشنا می‌شوند و در حال حاضر نیز برای بازی‌های دشوار پیش رو مقابل صربستان و یونان تحت فشار زیادی قرار دارند.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹هشدار داوور شوکر به اسپانیا در لیگ ملت‌های اروپا؛ مودریچ آماده خلق شگفتی است

🔹سکوت لئاندرو پاردেস درباره آینده‌اش در تیم ملی آرژانتین و خداحافظی لیونل مسی

🔹ساندرو تونالی: ستاره‌ای نداریم؛ بازیکنان باسابقه باید فشارها را به جان بخرند

🔹مانچینی: فشار و استرس زیادی اطراف تیم ملی ایتالیا وجود دارد

🔹واکنش آنхеل دی ماریا به انتخاب کریستین رومارو به عنوان کاپیتان جدید آرژانتین