لامین یامال: همه می‌دانند من بازیکن متفاوتی هستم؛ از پدرم خواستم عکس با لیونل مسی را پاک کند

لامین یامال همچنان به اثبات اهداف بزرگ خود ادامه می‌دهد. ستاره بارسلونا و تیم ملی اسپانیا با اطمینان اعلام کرد که مدت‌هاست در سطحی شایسته کسب توپ طلا بازی می‌کند و تأکید کرد که قهرمانی در جهان و سایر دستاوردهایش، از اشتیاق او برای کسب افتخارات فردی بیشتر کم نکرده است.

یامال در جریان اولین اردوی خود با تیم ملی اسپانیا پس از قهرمانی دوم، در گفتگویی دیدگاه خود درباره فوتبال، تفکراتش در زمین مسابقه، اهداف شخصی و زندگی‌اش را تشریح کرد.

یامال: تا آخرین سوت از بازی لذت می‌بردم

ستاره بارسلونا درباره فضای فینال جام جهانی گفت که هرگز نمی‌خواسته بازی تمام شود: «ما در فینال جام جهانی بودیم و من می‌خواستم بازی ادامه پیدا کند. هرگز به این فکر نکردم که سوت پایان به صدا دربیاید، داشتم از بازی لذت می‌بردم.»

او توضیح داد: «مدافع کناری مانند رباتی است که تلاش می‌کند مرا متوقف کند. ربات‌ها تقریباً بی‌نقص هستند، اما یک انسان چیزی دارد که ربات ندارد. فوتبال مکانیکی شده، اما بازیکنانی وجود دارند که آن جرقه خاص را دارند.»

یامال با اشاره به صحنه‌ای که به گل فران تورس مقابل آرژانتین ختم شد، افزود: «من تلاش می‌کنم مقابل حریفان بازی کنم و کار را برای آن‌ها در مقابله با خودم به شکل مکانیکی سخت کنم.»

عکس با لیونل مسی: «می‌خواستم لامین باشم»

موضوع دیگر، عکس معروف یامال در دوران نوزادی در کنار لیونل مسی است. این تصویر به درخواست خودش به مدت ۱۷ سال مخفی ماند و او هرگز نمی‌خواست این عکس به بار سنگینی از مقایسه‌ها تبدیل شود.

او گفت: «من از پدرم خواستم آن را از فیسبوک پاک کند. مقایسه‌ها بسیار آسان بود و من می‌خواستم لامین باشم، نمی‌خواستم مسی باشم.»

یامال: مدت‌هاست سطح من در حد توپ طلا است

یامال هیچ تلاشی برای پنهان کردن جاه‌طلبی‌های فردی خود نمی‌کند و معتقد است زمانی فرا رسیده که باید به آنچنان که مستحقش بوده، شناخته شود.

او گفت: «صادقانه بگویم، مسئله فقط امسال نیست، من مدت‌هاست که در سطح توپ طلا بازی می‌کنم. همه می‌دانند که من بازیکن متفاوتی هستم.»

این صحبت‌های شجاعانه از یک بازیکن ۱۹ ساله مطرح می‌شود که در سن بسیار پایین به یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های فوتبال جهان تبدیل شده است.

گذشته دشوار: منبع قدرت یامال

موفقیت زودرس به سراغ یامال آمد، اما او اصرار دارد که بزرگ شدن در محله روکافوندا او را فروتن نگه داشته است. این موضوع دیدگاه متفاوتی نسبت به زندگی، به دور از زرق و برق فوتبال به او داده است.

او گفت: «در فوتبال هیچ ترسی وجود ندارد. من دیدم مادرم سختی کشید تا من بتوانم بازی کنم و دیدم پدرم در خیابان‌ها ضایعات جمع کرد تا من بتوانم غذا بخورم. این یعنی ترس. حالا اگر نیاز داشته باشم به خانواده‌ام کمک کنم، می‌توانم این کار را انجام دهم.»

به همین دلیل است که او اجازه نمی‌دهد پیروزی‌هایش غرور ایجاد کند: «من هرگز نمی‌گویم: شما چه کسی هستید؟ من جام جهانی را برده‌هم. فقط آدم‌های احمق چنین ذهنیتی دارند. من می‌دانم که فوتبال تنها ۰.۰۰۰۰۰۱ درصد از زندگی را تشکیل می‌دهد.»

میان خیابان و آکادمی بارسلونا

یامال معتقد است سبک بازی او ترکیبی از دو مدرسه است: فوتبالی که در خیابان‌های محله‌اش آموخته و فوتبالی که در آکادمی بارسلونا به او دیکته شده است.

او توضیح داد: «بارسلونا به شما کنترل و هوش فوتبالی می‌دهد. در پارک هیچ هوش فوتبالی وجود ندارد، شما به مصاف حریف می‌روید و برمی‌گردید. من هر دو را با هم دارم.»

چه چیزی او را به بازی پایبند نگه می‌دارد؟ «من برای پول بازی نمی‌کنم، برای لذت بازی می‌کنید. وقتی توپ را می‌گیرم و احساس می‌کنم مردم در ورزشگاه از جای خود بلند می‌شوند، احساس قدرتی بیشتر از هر کس دیگری می‌کنید. احساس می‌کنید سوپرمن یا اسپایدرمن هستید.»

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹امتناع گوین بازونو از بازی برابر اسرائیل؛ جلسه اضطراب‌آور در اردوی تیم ملی ایرلند

🔹وقتی یورگن کلوپ خبرنگار فضول را نقره‌داغ کرد! + فیلم

🔹واکنش رودری به شایعات توپ طلا: ادعایی ندارم و ترجیح می‌دهم در زمین صحبت کنم

🔹احتمال لغو دیدار جمهوری ایرلند و اسرائیل در لیگ ملت‌های اروپا به دلیل بایکوت بازیکنان

🔹کودی گاکبو سکوتش را شکست؛ از انتقال ناکام به منچسترسیتی تا روزهای سخت در لیورپول