بررسی وضعیت و چالشهای جاکومو راسپادوری در تیم ملی ایتالیا؛ ستارهای که با پیراهن شماره ۱۰ آتزوری به دنبال پیدا کردن پست تخصصی خود زیر نظر مربیان بزرگ است.
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند
جاکومو راسپادوری با آمار ۶۰ دعوت، ۴۶ بازی و ۱۱ گل برای تیم ملی ایتالیا (که با احتساب ردههای پایه به ۱۰۱ دعوت، ۸۶ بازی و ۱۹ گل میرسد)، دیگر چهرهای تازهوارد در آتزوری محسوب نمیشود. از دوران روبرتو مانچینی گرفته تا جنارو گتوزو و لوچانو اسپالتی، این مهاجم متولد بنتیوولیو در پنج سال و نیم گذشته و از زمان اولین بازی ملیاش برابر جمهوری چک در ژوئن ۲۰۲۱، همواره در اردوی ایتالیا حضور داشته است. او امشب نیز در دیدار مقابل بلژیک در ورزشگاه المپیک رم و در نخستین مسابقه از دور دوم حضور مانچینی رو نیمکت تیم ملی، آماده به میدان رفتن است.
راسپادوری شاید در ترکیب اصلی قرار نگیرد، اما کاملاً آماده است تا در نیمه دوم به عنوان بازیکن تعویضی به میدان بیاید و تفاوتها را رقم بزند. او وارث پیراهن شماره ۱۰ شده است؛ پیراهنی به همان اندازه باارزش و سنگین که این استعداد ریزنقش، متبلور شده در ساسولو و معرفیشده به فوتبال سطح بالا توسط روبرتو دی زربی، ترسی از پوشیدن آن ندارد. او در طول دوران حرفهای خود همواره مسئولیتپذیر بوده، حتی زمانی که انتخاب اول نبوده است؛ درست مانند دوران حضورش در ناپولی و اتلتیکو مادرید در لالیگا. حالا او آماده است تا همین نقش را در تیم ملی ایتالیا ایفا کند، تیمی که راسپادوری در آن هرگز به یک مهره کاملاً ثابت یا محرک اصلی تبدیل نشده بود.
بخشی از این ماجرا به مسئله پست و جایگیری او در زمین برمیگردد. راسپادوری میتواند همهکار انجام دهد و در هر جایی به میدان برود، اما تعیین دقیق جایگاه او در زمین چمن کار آسانی نیست. در حال حاضر، او دقیقاً در کجا میتواند بیشترین ارزش افزوده را ایجاد کند؟ این مهاجم که از نظر بدنی شبیه به وینگرهاست و غریزه یک تمامکننده را دارد، در ابتدا با آنتونیو دی ناتاله و سرخیو آگوئرو مقایسه میشد. با این حال، او هرگز به عنوان یک مهاجم نوک کلاسیک عملکرد فوقالعادهای نداشته و این مسئله تنها به فیزیک بدنیاش مربوط نمیشود.
در سیستم ۴-۳-۳ مانچینی در تیم ملی ایتالیا و مائوریتزیو ساری در آتالانتا، او به عنوان وینگر به بازی گرفته میشود، اما همیشه سرعت لازم برای عبور از مدافع مستقیم خود را ندارد و دور از دروازه حریف تقریباً بیخطر ظاهر میشود. بهترین نمایشهای راسپادوری زمانی رقم خورده که در کنار یک مهاجم هدف مرکزی و به عنوان مهاجم سایه یا هافبک هجومی در سیستم ۴-۲-۳-۱ به کار گرفته شده است. آنجاست که او زنده میشود و خطرساز ظاهر میشود. در شرایط کنونی، راسپادوری بیشتر به عنوان یک گزینه تعویضی تاثیرگذار به نظر میرسد تا یک بازیکن فیکس؛ چیزی که کاملاً در حد و اندازه صاحب پیراهن شماره ۱۰ ایتالیا نیست.
🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:
🔹لامین یامال: حاشیههای رئال مادرید و مورینیو برای من اهمیتی ندارد
🔹جانشین احتمالی فاندایک در لیვرپول مشخص شد؛ گزینه جذاب از تاتنهام
🔹رونمایی آدیداس از کیت ویژه تیم ملی آرژانتین برای آخرین بازی ملی لیونل مسی
🔹فرودگاه مالپنسا میلان رسماً به نام سیلویو برلوسکونی نامگذاری شد
🔹افشای پیشنهاد جدی پاری سن ژرمن به ستاره بلژیکی آتالانتا؛ بایرن مونیخ هم خواهان جذب او بود
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند