تاریخچه محرومیت‌های ژوزه مورینیو؛ جنگ تمام‌عیار آقای خاص با داوران

دربی اخیر مادرید یک مسابقه معمولی در تقویم لالیگا نبود، بلکه جرقه‌ای بود که ژوزه مورینیو را به محبوب‌ترین زمین نبردش بازگرداند: جنگ با داوری.

اتلتیکو مادرید موفق شد در این دربی حساس با نتیجه ۲ بر یک پیروز شود؛ مسابقه‌ای که در ابتدا پایاپای دنبال می‌شد اما با اخراج دین هوییسن در دقایق ابتدایی نیمه دوم، همه‌چیز تغییر کرد و سه امتیاز ارزشمند به شاگردان دیگو سیموئه رسید.

به گزارش رادیو «کادنا سر» اسپانیا، مورینیو پس از این جنجال‌ها به سراغ ورق زدن پرونده‌های قدیمی خود رفته است؛ کارنامه‌ای سنگین شامل ۱۵ محرومیت رسمی که هزینه گزاف زبان تند و مواضع سازش‌ناپذیر او روی نیمکت تیم‌هاست.

این آمار تکان‌دهنده البته شامل اخراج‌های مستقیم او در جریان مسابقات و هنگام اعتراض به تصمیمات داوران نمی‌شود و جریمه‌های سنگین مالی یا محرومیت‌های تعلیقی را نیز در بر نمی‌گیرد. در واقع، این ارقام تنها بازتابی از نبردهای کلامی و رفتاری او با کمیته‌های انضباطی در سراسر جهان است.

لحظه‌ای که اسطوره جنجال شکل گرفت

یکی از مشهورترین اپیزودهای این جنگ به آوریل ۲۰۱۱ و دوران حضور مورینیو روی نیمکت رئال مادرید بازمی‌گردد. پس از شکست ۲ بر صفر برابر بارسلونا در دیدار رفت مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، «آقای خاص» کنفرانس مطبوعاتی تاریخی و طوفانی را برگزار کرد.

مورینیو با لحنی خشمگین پرسید: «چرا، چرا؟» و حمله‌ای بی‌سابقه را علیه یوفا ترتیب داد. او یوفا را به حمایت از بارسلونا متهم کرد، فهرستی از داورانی را که به باورش به سود تیم پپ گواردیولا و به زیان تیم‌های او سوت زده بودند نام برد و حتی مشروعیت قهرمانی‌های اروپایی بارسلونا را زیر سوال برد.

واکنش یوفا بسیار سنگین بود: محرومیت پنج جلسه‌ای و جریمه ۵۰ هزار یورویی. هرچند رئال مادرید تقاضای استیناف داد، اما حکم تایید شد و بازی چهارم و پنجم به عنوان دوره آزمایشی سه ساله تعلیق گردید. این حادثه به بزرگ‌ترین نقطه عطف در تاریخچه مربیگری تبدیل شد که علناً به صداقت سیستم داوری اعتراض می‌کند.

وقتی اعتراض‌ها به خارج از زمین کشیده شد

بیش از یک دهه بعد، در فینال لیگ اروپا ۲۰۲۳ در بوداپست، مورینیو بار دیگر منفجر شد. پس از شکست رم مقابل سویا، او به انتقاد از آنتونی تیلور، داور انگلیسی، در نشست خبری بسنده نکرد و او را تا پارکینگ ورزشگاه تعقیب کرد و با الفاظی تند و توهین‌آمیز مورد خطاب قرار داد.

این مربی پرتغالی در توصیف آن اتفاق گفت: «این یک رسوایی شرم‌آور است.»

آنچه این ماجرا را به شدت وخیم‌تر کرد، زمان وقوع تخلف بود؛ این محرومیت ناشی از یک اعتراض لحظه‌ای در زمین مسابقه نبود، بلکه رفتاری برنامه‌ریزی‌شده پس از بازی بود که یوفا را برآن داشت تا او را چهار جلسه کامل از حضور در رقابت‌های اروپایی محروم کند.

فصل ترکیه‌ای؛ افزوده شدن سه محرومیت جدید به کارنامه

حضور مورینیو در باشگاه فنرباهچ้ه این آمار را به شکلی چشمگیر افزایش داد.

در سال ۲۰۲۴ و پس از پیروزی هیجان‌انگیز فنرباهچ้ه برابر ترابزون‌اسپور، مورینیو حمله‌ای تند را متوجه سیستم داوری ترکیه و فناوری ویدئویی (VAR) کرد. در آن مسابقه دو پنالتی با بازبینی ویدئویی به سود ترابزون‌اسپور اعلام شده بود، در حالی که مورینیو معتقد بود یک خطای پنالتی محرز به سود تیمش نادیده گرفته شده است. فدراسیون فوتبال ترکیه اظهارات او را زیر سوال بردن سلامت داوران تلقی کرده و او را یک جلسه محروم و جریمه نقدی کرد.

در فوریه ۲۰۲۵، دربی استانبول میان فنرباهچ้ه و گاتسارای بحران دیگری را رقم زد. مورینیو فوتبال ترکیه را «هرج‌ومرج و بی‌انضباطی» توصیف کرد و صراحتاً داوران را هدف اتهام قرار داد. حکم اولیه بسیار سخت‌گیرانه بود: چهار جلسه محرومیت، که پس از فرجام‌خواهی باشگاه به دو جلسه کاهش یافت.

به این ترتیب، تنها در مدت کوتاه حضورش در فوتبال ترکیه، سه محرومیت رسمی دیگر به کارنامه‌اش اضافه شد.

کارنامه‌ای از لندن تا رم

داستان جنجال‌های مورینیو تنها به اسپانیا و ترکیه محدود نمی‌شود. در سال ۲۰۰۵ و در جریان نخستین دوره حضورش در چلسی، یوفا او را دو جلسه محروم کرد؛ چرا که او آندرس فریسک، داور سوئدی، را متهم کرده بود بین دو نیمه دیدار لیگ قهرمانان اروپا با فرانک ریکارد، سرمربی بارسلونا، گفتگو کرده است. این حادثه متعاقباً باعث شد فریسک پس از دریافت تهدید به قتل، از دنیای داوری خداحافظی کند.

دوران حضور در فوتبال انگلیس نیز حاشیه‌های خودش را داشت. او در دومین دوره حضورش در چلسی و همچنین روی نیمکت منچستر یونایتد، به خاطر رفتارش با داوران با جریمه‌های متعددی مواجه شد، هرچند بیشتر آن‌ها ناشی از اخراج‌های مستقیم بود و در زمره آن ۱۵ محرومیت سنگین قرار نگرفت.

ایتالیا نیز سهم خود را از این حاشیه‌ها داشت. در اینترمیلان و رم، مصاحبه‌های جنجالی علیه داوران برای او محرومیت به همراه داشت تا ثابت شود درگیری او با سوت داوران مرز نمی‌شناسد.

ژوزه مورینیو با بازگشت به کانون توجهات پس از دربی مادرید، همچنان به کاراکتری وفادار است که افتخاراتش را با بحران‌هایش پیوند زده است؛ مربی‌ای که انتقاد از داوری را بخشی از استراتژی جنگ روانی خود می‌داند، حتی اگر بهای آن نشستن روی سکوها به جای حضور در کنار زمین باشد.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹تمجید ویژه از ستاره توئنته؛ ارنست استوارت او را در صدر فهرست خرید آینده پی‌اس‌وی آیندهوون قرار داد

🔹واکنش جدی جیانی اینفانتینو به حواشی اخیر؛ استقلال و اقتدار فیفا فروشی نیست

🔹روزهای سخت اوترخت؛ شکست سنگین در بازی دوستانه و بحران در اردویه‌سی

🔹انتقاد تند بازیکن سابق از رئال مادرید پس از شکست در دربی؛ آیا کهکشانیسازان بازیکنان را افت می‌دهند؟

🔹جنجال بر سر تعهد ملی کول پالمر؛ تردید کارشناسان فوتبال انگلیس به ستاره چلسی