الاهلی عربستان در تقابل حساس با ماملودی سانداونز با یک چالش تاکتیکی بزرگ روبهروست؛ آیا پرسهای همیشگی این تیم عربستانی به پاشنه آشیل آنها تبدیل خواهد شد؟
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند
تیم فوتبال الاهلی عربستان ممکن است در دیدار پیشروی خود با چالشی روبهرو شود که نه تنها توانایی آنها در تحمیل سبک بازییشان، بلکه نحوه مدیریتشان در برابر حریفی خطرناک را به آزمون میکشد؛ حریفی که به محض دیدن کوچکترین فضای خالی، آماده تنبیه کردن حریف است. تقابل با ماملودی سانداونز بهگونهای نیست که به نماینده عربستان اجازه دهد بدون محاسبه دقیق، طبق روال همیشگی خود بازی کند.
در بیشتر دقایق مسابقه، الاهلی با پرس کردن حریف تلاش میکند فضاهای جلویی را ببندد، پس از توپگیری رو به جلو حرکت کند و خیلی زود به سمت دروازه حریف یورش ببرد. این سبک بازی زمانی که حریف توانایی بهرهبرداری از فضاهای پشت خط دفاعی را داشته باشد، ریسک بسیار بزرگی به همراه دارد و همین مسئله، معادله تاکتیکی دشواری را پیش روی مارینو پوچیچ قرار داده است.
پرس از بالا به الاهلی فرصت میدهد تا در مناطق پیشرفته زمین توپ را پس بگیرد، حریف را وادار به اشتباه کند و بازی را از دروازه خودی دور نگه دارد. مشکل زمانی آغاز میشود که این پرس سازماندهی مناسبی نداشته باشد یا خط اول پرس به راحتی شکسته شود؛ چرا که فضای خالی پشت سر هافبکها و مدافعان به هدف مستقیم حریف بدل میگردد.
اینجاست که خطر اصلی در مصاف با سانداونز نمایان میشود. آنها میتوانند با حرکات ترکیبی سریع و پاسهای دقیق به درون فضاها، با پرس حریف مقابله کرده و در کوتاهترین زمان ممکن از فاز دفاع به حمله منتقل شوند. اگر الاهلی با تعداد بازیکن زیاد و بدون پوشش مناسب رو به جلو حرکت کند، خط دفاعی این تیم کاملاً در معرض موقعیتهای تکبهتک و خطرناک قرار میگیرد.
البته این موضوع به این معنا نیست که الاهلی باید به کلی پرس کردن را کنار بگذارد. بلکه آنها باید زمانبندی دقیقتری را انتخاب کنند تا پرس این تیم به دعوتنامهای برای سانداونز جهت رسیدن به دروازه ادوار مندی تبدیل نشود.
پوچیچ در مدت اخیر از آرایشهای مختلفی از جمله 3-3-4 و 1-3-2-4 استفاده کرده که انعطاف خوبی به تیمش در شرایط گوناگون مسابقه میدهد. با این حال، سبک بازی سانداونز ممکن است این سرمربی را مجبور کند تا سیستم همیشگی خود را تغییر دهد؛ بهویژه اگر بخواهد تعادل میان پرس تهاجمی و ایمنسازی فضاهای پشت خط دفاعی را حفظ کند.
جابجایی میان این دو آرایش در جریان مسابقه میتواند یکی از راهکارهای کادرفنی باشد تا الاهلی در طول نود دقیقه تسلیم یک فرم تاکتیکی ثابت نشود. حضور سه بازیکن در خط هافبک، قدرت بیشتری برای بستن فضاهای انتقالی به سانداونز میدهد، در حالی که سیستم 1-3-2-4 تعادل متفاوتی در زمان بازیسازی و پرس ایجاد میکند.
اگر الاهلی بهشکلی اغراقآمیز رو به جلو یورش ببرد، فضاهای پشت مدافعان به مهمترین نقطه اتکای سانداونز برای ضربهزدن تبدیل خواهد شد. بنابراین، جایگیری خط دفاعی و هافبکها حیاتی است؛ بهویژه در لحظاتی که مدافعان کناری نفوذ کرده یا مهاجمان در مناطق پیشرفته حضور دارند.
انتظار میرود سانداونز تلاش کند ابتدا الاهلی را به جلو بکشد و سپس به فضاهای خالی پشت سر آنها ضربه بزند. این روش نماینده عربستان را بر سر یک دوراهی قرار میدهد: ادامه پرس با تمام ریسکها یا عقبنشینی یکقدمی برای حفظ تعادل و گرفتن فضا از حریف.
اینجا اهمیت سازماندهی پس از لو رفتن توپ مشخص میشود. الاهلی باید در لحظه حمله، تعداد بازیکنان کافی را پشت توپ حفظ کند و با سرعت بالایی به خط دفاعی برگردد تا مسیرهای پاسکاری سانداونز را مسدود کند.
این تقابل ممکن است پوچیچ را وادار کند برخی از جزئیات همیشگی الاهلی را تغییر دهد؛ نه به این خاطر که سبک تیم ایراد دارد، بلکه به این دلیل که هر بازی بزرگی خوانش متفاوتی از حریف را میطلبد. حفظ هویت هجومی به معنای بازی کردن با شدت یکسان در تمام دقایق یا پرس کردن در تکتک لحظات نیست.
کیفیت بازیکنان مسئله اصلی نیست؛ الاهلی قطعا میتواند پرس کند و ریتم خود را تحمیل کند، اما باید بداند که سانداونز فضای رایگانی به آنها نخواهد داد و از هرگونه نفوذ حسابنشده نهایت بهره را خواهد برد. تعادل میان شجاعت و احتیاط، کلید اصلی موفقیت در این نبرد سخت خواهد بود.
🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:
🔹زینالدین زیدان و اعلام نخستین فهرست تیم ملی فرانسه؛ دعوت از چهرههای جدید
🔹واکنش فلورنتینو پرز به جنجال پیراهنهای رئال مادرید و سفر به سبته
🔹پاداش بزرگ برای روبرتو دی زربی؛ ستاره تاتنهام در آستانه بازگشت
🔹جبههگیری جدید یوفا و کونکاکاف علیه اینفانتینو؛ درخواست توزیع ۲.۱ میلیارد دلار
🔹رسمی؛ اعلام نخستین لیست تیم ملی فرانسه با هدایت زینالدین زیدان و سورپرایزهای بزرگ
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند