جنجال‌های توپ طلا؛ چرا کمپین‌های تبلیغاتی بازیکنان و باشگاه‌ها آزاردهنده شده است؟

۲۵ سال پیش دوران کاملاً متفاوتی بود. در سال ۲۰۰۱، مایکل اوون ۲۱ ساله موفق شد توپ طلا، یعنی معتبرترین جایزه انفرادی دنیای فوتبال را از آن خود کند. این مهاجم پیش از آن به همراه لیورپول قهرمان جام یوفا، جام حذفی و جام اتحادیه انگلیس شده و ۲۴ گل به ثمر رسانده بود.

اوون سال گذشته فاش کرد: «من واقعاً هیچ ایده ای نداشتم که آن چیست. در آن زمان، این موضوع اصلاً در مطبوعات مطرح نبود.» او گفت که سرمربی وقت سرخ‌پوشان طی تماسی تلفنی به او خبر داده که برنده این جایزه شده است: «وقتی ژرار هویه با من تماس گرفت و گفت توپ طلا را برده‌ام، پرسیدم: مربی، این دیگر چیست؟»

من نمی‌خواهم با لجاجت ادعا کنم که آن روزها را می‌خواهم. من تقریباً هیچ‌وقت نتوانستم برای توپ طلا هیجان‌زده شوم، اما البته کاملاً طبیعی است که اهمیت آن در سال‌های اخیر، هم در میان بازیکنان و هم در اذهان عمومی به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است.

لامین یامال و کیلیان امبابه پیش از توپ طلا: خودستایی‌های پرسش‌برانگیز

آنچه من به شدت آن را خجالت‌آور، نامناسب و مغرورانه می‌دانم، خودستایی‌های مشکوک مدعیان بالقوه در میان ۳۰ نامزد نهایی است. باشگاه‌های آن‌ها نیز با غنیمت شمردن هر فرصتی برای بالا بردن بازیکن خود تا آسمان یا حتی اعلام صریح اینکه او بیشتر از رقبا مستحق دریافت جایزه است، اوضاع را بدتر می‌کنند.

هانسی فلیک، سرمربی بارسلونا، اخیراً در خصوص لامین یامال، یکی از بخت‌های اصلی کسب جایزه در مراسم امسال در لندن، پرسید: «چرا نباید برای او کمپین راه بیندازیم؟» پاسخ من این است: چون این کار هیچ تناسبی با تواضع یا الگو بودن ندارد. زیرا همان‌طور که بی‌شمار سرمربی در سراسر جهان همواره تأکید می‌کنند، حقیقت در زمین مسابقه جریان دارد و نیازی به بیانیه‌های آشکاری نیست که بخواهد بازیکن خود را بالاتر از دیگران جلوه دهد؛ و دلیل دیگر این که چنین رفتاری به سادگی غیرقابل‌تحمل و منفور است.

از طرفی دیگر، لامین یامال ۱۸ ساله اخیراً نشسته و ادعا کرده است: «راستش را بخواهید: فکر می‌کنم امسال به خاطر آنچه برده‌ام، سزاوار دریافت این جایزه‌ام.» به همان اندازه مغرورانه است وقتی کیلیان امبابه، ستاره رئال مادرید، خودش را «انتخاب‌شده» می‌نامد و می‌گوید «فصل گذشته هیچ بازیکنی بهتر از من نبود». فقط تصور کنید کسی در سطح فوتبال پایه این‌گونه درباره خودش صحبت کند.

تاریخچه توپ طلا: ۱۰ برنده اخیر

در جدول زیر نگاهی داریم به برندگان جایزه توپ طلا در ده سال گذشته:

کمپین‌های پیش از اهدای توپ طلا؛ رسوایی‌هایی که پرده‌ها را کنار می‌زند

درسته، این کمپین‌های هدفمند پیش از مراسم اهدای جایزه موضوع جدیدی نیستند. امسال، در ورزشی که اهمیت کار تیمی همیشه به حق مورد تأکید قرار می‌گیرد، این رفتارها شکل تازه‌ای از خودخواهی خودنمایانه به خود گرفته‌اند. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۳، باشگاه رئال مادرید چهره‌هایی چون آلفردو دی استفانو، امیلیو بوتراگنیو، کارلو آنچلوتی، ایکر کاسیاس و سرخیو راموس را دور هم جمع کرد تا برای کریستیانو رونالدو در رقابت با لیونل مسی و فرانک ریبری کمپین سنگینی راه بیندازند و متأسفانه از نظر من، این تلاش جواب داد.

دو سال پیش، کهکشانی‌ها حتی با انصراف ناگهانی از سفر به پاریس و بایکوت مراسم، رسوایی به پا کردند. پیش‌تر درز کرده بود که رودری و نه وینیسیوس جونیور برنده جایزه خواهد شد. در عوض، آن‌ها بیانیه‌ای صادر کردند با این مضمون: «اگر معیارهای جایزه، وینیسیوس را به عنوان برنده اعلام نکند، پس همان معیارها باید کارواخال را برنده اعلام کند. از آنجا که این‌طور نشد، بدیهی است که توپ طلا و یوفا به رئال مادرید احترام نمی‌گذارند و رئال مادرید جایی که به آن احترام گذاشته نشود، حضور نخواهد داشت.»

اخیراً نیز ژوزه مورینیو، سرمربی وقت، جنون سیاسی پشت توپ طلا را عریان کرد و ماهیت واقعی خود را نشان داد. در سال ۲۰۱۲، این مربی پرتغالی مدعی شده بود: «چطور می‌توانید بدون بردن جام‌ها، بدون بردن چیزهای مهم، توپ طلا را ببرید؟ با جام باشگاه‌های جهان یا سوپرجام به سراغ من نیایید؛ این‌ها چیزهای پیش پا افتاده‌ای هستند. از جام‌های بزرگ برایم بگویید.» اما چند هفته پیش، او اظهار داشت: «شما نمی‌توانید توپ طلا را فقط به خاطر اینکه بازیکنی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا یا جام جهانی شده به او بدهید. بهترین بازیکنان جهان دو، سه یا چهار نفر هستند و ما می‌دانیم آن‌ها کی هستند و کجایند. ما می‌دانیم چه کسی تابستان امسال تاریخ‌ساز شد.»

توپ طلا: نیاز به شناخت و تکبر نباید پاداش بگیرد

البته که کیلیان امبابه همان‌طور که خودش گفته «دلایل خوبی برای بردن توپ طلا دارد». مسلماً برای چنین بازیکنان استثنایی، تعقیب این جایزه ممکن است - و شاید حتی باید - یک هدف فردی باشد. اما آن‌ها هرگز بدون هم‌تیمی‌های خود نمی‌توانند به آن دست پیدا کنند، حتی اگر برخی از هم‌تیمی‌هایشان استعداد کمتری نسبت به آن‌ها داشته باشند.

این خودمحوری آشکار، نیاز به توجه و تکبر حرفه‌ای‌های بی‌تفاوت و باشگاه‌هایی که با این رفتارها فوتبال مدرن را بیش از پیش از ریشه‌های خود دور می‌کنند، نباید پاداش داده شود.

و یک نکته آخر: برای من کوچک‌ترین اهمیتی ندارد که چه کسی در سال ۲۰۲۶ برنده توپ طلا می‌شود. با این حال، این واقعیت که هری کین، مدعی سرسخت این جایزه، ظاهراً آگاهانه تصمیم گرفته پیش از مراسم برای خودش کمپین تبلیغاتی راه نیاندازد، باعث می‌شود امیدوار باشم دقیقاً همین نوع رفتار مورد تقدیر قرار گیرد.

فهرست ۳۰ نفره نامزدهای توپ طلا ۲۰۲۶

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹جنجال کمپین‌های تبلیغاتی برای توپ طلا؛ وقتی خودستایی ستاره‌ها از حد می‌گذرد

🔹معضل بزرگ میکل آرتتا در آرسنال؛ فشار بدنی شدید روی بن وایت و یورین تیمبر

🔹تصمیم نهایی ویرجیل فن دایک درباره آینده‌اش در تیم ملی هلند

🔹نقش یولیان ناگلزمن در افت خلاقیت دنیز اونداف از نگاه ماتئوس

🔹واکنش لوچانو اسپالتی به پیروزی پرگل یوونتوس مقابل ان‌ای‌سی در لیگ اروپا