ماجرای میزبانی دوباره مونیخ از فینال لیگ قهرمانان اروپا؛ چرا آلیانتس آرنا گزینه ثابت یوفا است؟

بیش از یک سال از پیروزی قاطع ۵ بر صفر پاری سن ژرمن مقابل اینتر میلان در ورزشگاه آلیانتس آرنا مونیخ و کسب نخستین عنوان قهرمانی این تیم در لیگ قهرمانان اروپا می‌گذرد. با این حال، یوفا روز سه‌شنبه اعلام کرد که این تورنمنت معتبر در کمتر از دو سال آینده بار دیگر به مونیخ بازخواهد گشت.

یانس کریستیان دریسن، مدیر اجرایی بایرن مونیخ، در این باره گفت: «این خبری فوق‌العاده برای ما است. آلیانتس آرنا، بایرن مونیخ و شهر مونیخ نماد جذابیت بین‌المللی، مهمان‌نوازی اصیل و بالاترین کیفیت سازمانی هستند. یوفا این موضوع را به خوبی می‌داند و هواداران فوتبال از سراسر جهان نیز آن را تجربه کرده‌اند.»

مونیخ در سال ۲۰۲۸ برای ششمین بار میزبان فینال خواهد بود. استادیوم المپیک پیش از این سه بار میزبان این دیدار بود و پس از آن، فینال تاریخی موسوم به «فینال در خانه» (Finale dahoam) در سال ۲۰۱۲ در آلیانتس آرنا برگزار شد که در آن بایرن مونیخ در ضربات پنالتی مغلوب چلسی شد؛ مسابقه‌ای که حالا با میزبانی سال ۲۰۲۵ دنبال می‌شود. اما چرا مونیخ این‌قدر زود دوباره میزبان این رویداد شده است؟

در حال حاضر، تنها تعداد انگشت‌شماری از ورزشگاه‌ها در اروپا شرایط ایده‌آل برای میزبانی از فینال لیگ قهرمانان اروپا را دارند. به همین دلیل است که آلیانتس آرنا، به عنوان تنها نامزد رسمی میزبانی در سال ۲۰۲۸، عملاً به اتاق نشیمن یوفا تبدیل شده است. فینال سال ۲۰۲۷ به متروپولیتانو مادرید واگذار شده که در سال ۲۰۱۹ نیز میزبان بود و ورزشگاه ومبلی لندن نیز در ۱۵ سال گذشته سه بار این مسابقه را میزبانی کرده است.

بارسلونا میزبان فینال ۲۰۲۹؛ وضعیت پیچیده برنابئو و سن‌سیرو

شرایط اولیه یوفا برای میزبانی فینال شامل چمن طبیعی، ابعاد زمین ۱۰۵ در ۶۸ متر و گنجایش ۷۰ هزار نفری است. البته یوفا برای ظرفیت ورزشگاه محدودیت تلورانس ۱۰ درصدی قائل است، بنابراین داشتن حداقل ۶۳ هزار صندلی الزامی است. این معیار در حال حاضر تنها شامل ۲۲ استادیوم فوتبال در اروپا می‌شود. با توجه به جنگ جاری میان روسیه و اوکراین، گزینه‌های سن‌پترزبورگ، مسکو و کی‌یف کاملاً رد شده‌اند و تنها ۱۹ گزنیه باقی می‌ماند.

بزرگ‌ترین ورزشگاه اروپا یعنی نیوکمپ بارسلونا به دلیل بازسازی‌های طولانی‌مدت، تأخیرها و عدم قطعیت‌های پیرامون آن، در سال‌های اخیر از کورس رقابت خارج شده بود. حالا اما نیوکمپ جدید در آستانه تکمیل است و بلافاصله به عنوان میزبان فینال سال ۲۰۲۹ انتخاب شده است.

ورزشگاه سانتیاگو برنابئو در مادرید احتمالاً مشهورترین استادیوم اروپا و پس از بازسازی، مدرن‌ترین آن‌هاست. با این حال، اینکه این ورزشگاه از سال ۲۰۱۰ تاکنون میزبان فینال نبوده، احتمالاً به خصومت طولانی‌مدت میان فلورنتینو پرز، رئیس رئال مادرید و یوفا (با محوریت سوپرلیگ) مرتبط است. علاوه بر این، ظاهراً یوفا ورزشگاه متروپولیتانو را به عنوان گزینه‌ای جایگزین در همان شهر ترجیح می‌دهد.

نگاهی به وضعیت سایر استادیوم‌های بزرگ اروپا

ورزشگاه سن‌سیرو در میلان قدیمی به نظر می‌رسد و قرار است در آینده‌ای نزدیک با یک استادیوم جدید جایگزین شود. شهرهای رم، آتن و استانبول نیز در سال‌های اخیر میزبان بوده‌اند، اما استادیوم‌های المپیک آن‌ها به دلیل داشتن پیست دو و میدانی و کمبود امکانات رفاهی، دیگر چندان به‌روز نیستند.

فاکتورهایی مانند زیرساخت‌های شهری، نزدیکی به فرودگاه بین‌المللی، تعداد تخت‌های هتل (به‌ویژه در بخش لوکس) و تعداد جایگاه‌های ویژه (VIP) از دیگر مواردی هستند که به طور دقیق تعریف نشده‌اند اما اهمیت بالایی دارند. به همین دلیل، ورزشگاه‌هایی چون اولدترافورد منچستر، میلنیوم کاردیف، ولودروم مارسی، استادیوم ملی باکو، کارتوخا سویل و سیگنال ایدونا پارک دورتموند گزینه‌های ایده‌آلی محسوب نمی‌شوند. با این وجود، بر اساس گزارشی از نشریه اسپورت بیلد، باشگاه دورتموند تلاش می‌کند تا برای نخستین بار پس از سال ۲۰۲۹ میزبانی فینال لیگ قهرمانان را به دست آورد.

در نهایت، تنها گروه کوچکی از ورزشگاه‌ها شرایط ایده‌آل را دارا هستند: آلیانتس آرنا، ومبلی، متروپولیتانو، پوشکاش آرنای بوداپست (میزبان سال ۲۰۲۶)، استاد دو فرانس (آخرین بار در سال ۲۰۲۲)، استادیوم دا لوز لیسبون (میزبان سال ۲۰۲۰) و استادیوم المپیک برلین (آخرین بار در سال ۲۰۱۵).

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹میزبانان فینال‌های لیگ قهرمانان اروپا در سال‌های ۲۰۲۸ و ۲۰۲۹ مشخص شدند

🔹بارسلونا و راسینگ سانتاندر؛ جدالی نابرابر بر اساس آمار و ارقام لالیگا

🔹خبر خوب برای یوونتوس؛ بازگشت مک‌کنی و کامبیاسو به تمرینات گروهی

🔹رکورد ویژه و استثنایی الاتحاد در لیگ روشن؛ تنها تیم بدون شکست

🔹اعتراف تلخ کریستوفر انکونکو از روزهای کابوس‌وار در چلسی و میلان