پیروزی دورتموند مقابل پادربورسن؛ معضل آشنای نیکو کوواچ و فوتبال کم‌مایه زردپوشان

پنجمین مسابقه رسمی، پنجمین پیروزی، سه کلین‌شیت و بهترین شروع در بوندس‌لیگا از سال ۲۰۱۵؛ همه‌چیز در ظاهر برای بوروسیا دورتموند به بهترین شکل ممکن پیش می‌رود. وستفالیایی‌ها در هفته‌های ابتدایی این فصل نیز نمایشی شبیه به فصل گذشته داشته‌اند؛ تیمی که شکست دادنش بسیار سخت است، خط دفاعی مستحکمی دارد و در خط حمله با بالاترین راندمان کار می‌کند. با این حال، رویارویی با تیم تحت هدایت نیکو کوواچ هرگز کار آسانی نیست.

البته هنوز برای قضاوت قطعی بسیار زود است. اتفاقات زیادی ممکن است رخ دهد و تیم‌ها روند تکاملی خود را طی خواهند کرد. برای داشتن ارزیابی دقیق‌تر و اصولی‌تر، به برگزاری مسابقات بیشتری نیاز است.

با وجود این، یک نکته را از همین‌جا می‌توان با قطعیت بیان کرد: دورتموند از نظر تاکتیکی همچنان در همان معضل آشنا و موفقِ کوواچ گیر افتاده است. خواسته‌ی باشگاه از سرمربی پیش از آغاز فصل کاملاً واضح بود. لارس ریکن، مدیر بخش ورزشی باشگاه، در این باره گفت: «طبیعی است که حالا می‌خواهیم قدم بعدی را برداریم.» همکار او، کارستن کرامر نیز نظرش را این‌گونه مطرح کرد: «کار و نمایش تماشایی باید مکمل یکدیگر باشند و ما می‌خواهیم در این زمینه ردپای خود را به جا بگذاریم.»

عملکرد دورتموند برابر پادربورسن؛ «من اصلا این‌طور ندیدم!»

تا این جای کار، هیچ‌کدام از این دو هدف به طور کامل محقق نشده است. دورتموند شاید تابستان امیدوارکننده‌ای در بازار نقل‌وانتقالات داشت و با جذب بازیکنی مثل جویی ویرمن تلاش کرد در ساختار بازی‌سازی از مناطق مرکزی زمین تنوع ایجاد کند و از شکل‌گیری فرم معمول «U» در تیم کوواچ جلوگیری کند. با وجود این، ساختار بازی‌سازی تیم هنوز پیشرفت ساختاری چشمگیری نداشته است؛ فرقی نمی‌کند ترکیب بازیکنان چگونه باشد یا آثار خستگی بازی در لیگ قهرمانان اروپا در تیم دیده شود.

پس از شکست ۳ بر صفر پادربورسن در ورزشگاه سیگنال ایدونا پارک در روز شنبه، شبکه اسکای از رالف کته‌مان پرسید که چرا دورتموند این‌قدر برتر بوده است. سرمربی تیم تازه‌صعودکرده پاسخ منطقی و درستی داد: «من اصلاً این‌طور ندیدم!» برای کته‌مان، تفاوت اصلی دو تیم در میزان بهره‌وری در یک‌سوم دفاعی حانی بود حق داشت. برخلاف دورتموند، پادربورسن که تا پیش از این در گلزنی ناکام مانده بود، ساختار پخته‌تر و برنامه‌ای کاملاً مشخص با توپ و بدون توپ به نمایش گذاشت. در پایان نیمه اول، تیم مهمان در آمار لمس توپ در محوطه جریمه حریف (۱۵ بر ۸) و شوت داخل محوطه جریمه (۵ بر ۱) از دورتموند پیش بود.

دورتموند همچنان از نداشتن ایده‌ی تیمی منسجم رنج می‌برد

دورتموند همچنان با یک گل پیش بود؛ چرا که یک ضدحمله خوب (که با اشتباه خط دفاعی پادربورسن هم همراه شد) برای آن‌ها کفایت می‌کرد. فراتر از این، زردپوشان مشکلات بزرگی در عبور از دفاع نفر به نفر شرق وستفالیایی‌ها و انتقال هدفمند توپ به سمت دروازه داشتند. فاصله پاس‌ها در بسیاری از صحنه‌ها بیش از حد زیاد بود.

در فاز هجومی، وستفالیایی‌ها همچنان فاقد یک ایده‌ی اجراییِ جمعی هستند. این مسئله در بازی‌های قبلی که کنستانتینوس کارستساس خلاق حضور داشت نیز دیده می‌شد. نتیجه این شد که دورتموند مقابل یک تیم تازه‌صعودکرده، در هیچ لحظه‌ای از بازی نتوانست برتری تاکتیکی خود را دیکته کند. در عوض، تیمِ کوواچ همچنان روی توانایی‌های فردی بازیکنانش می‌چرخد؛ موضوعی که با دو گل زیبای فلیکس انمچا به‌عنوان بازیکن تعویضی در دقایق پایانی مهر تایید دیگری بر آن خورد.

ایتان انوانری پس از بازی گفت: «فکر نمی‌کنم بهترین بازی‌مان را انجام دادیم. ما راه پیروزی را دوباره پیدا کردیم. این نشانه خوبی است، اما کار را برای خودمان سخت کردیم، به‌ویژه در یک‌سوم پایانی زمین. این چیزی است که باید آن را بهبود ببخشیم.» دیتمار هامان، کارشناس شبکه اسکای نیز تحلیل خود را این‌گونه بیان کرد: «این یک پیروزی از سر تلاش بود، آن‌ها خوب بازی نکردند. برای دقایق طولانی، شکستن خط دفاعی پادربورسن برایشان فوق‌العاده سخت بود؛ تیمی که در نیمه دوم نیز صاحب موقعیت‌های زیادی شد.»

معضل همیشگی دورتموند؛ فوتبالی با محتوای محدود

این موضوع باید باعث نگرانی مدیران دورتموند شود. در طول دقایق زیادی از ۴۵ دقیقه دوم، با وجود حضور ویرمن به عنوان تنظیم‌کننده ریتم بازی و ورود بعدی انمچا، دورتموند نتوانست کار را تمام کند. آن‌ها برای زدن گل دوم فشار آوردند و موقعیت‌هایی خلق کردند، اما در ابتدا گل به ثمر نرسید. در مقابل، پادربورسن در تلاش برای زدن گل تساوی، بارها دروازه دورتموند را تهدید کرد.

ترجیع‌بند قدیمی پابرجاست: این دقیقاً همان نقطه‌ای است که دورتموند باید در آن پیشرفت کند و کوواچ نمی‌تواند توقف در روند توسعه تیم را بپذیرد. اگر این اتفاق نیفتد، سرنوشت تیم احتمالاً بازتابی از فصل گذشته خواهد بود؛ فوتبالی که به‌طور منظم پیروزی و امتیاز به ارمغان می‌آورد، اما محتوای آن‌قدر محدود است که در تقابل با حریفان هم‌سطح یا قدرتمندتر، مسیر به بن‌بست می‌خورد.

دورتموند: پنج بازی، پنج برد؛ اما همچنان خبری از «فوتبال تماشایی» نیست

هنوز هیچ نشانه‌ای از فوتبال تماشاییِ موعود دیده نشده است. این موضوع به معنای الگوهای آشفته مسابقاتی چون پیروزی ۳ بر ۲ مقابل هوفنهایم نیست که دورتموند ۶۰ دقیقه هیچ‌چیز ارائه نداد و با وجود بهبود پس از عقب افتادن ۲ بر صفر، در نهایت با خوش‌شانسی پیروز شد. همچنین منظور پاسیو بودنِ جمعی پس از به ثمر رساندن گل برتری مقابل ویارئال در سه‌شنبه گذشته نیست. منظور، عملکرد مسلطِ سرشار از کلاس فوتبالی، پختگی تاکتیکی، اعتمادبه‌نفس در حفظ توپ و تهدید مداوم دروازه حریف است.

کوواچ هنوز کار زیادی پیش رو دارد. او زمان و فرصت کافی را برای انجام این کار خواهد داشت. حجم بالای پیروزی‌ها به‌خواست او شهادت می‌دهد و همچنان مهم‌ترین ارز در دنیای فوتبال محسوب می‌شود. در بازی با پادربورسن هم همین‌طور بود؛ به‌ویژه با در نظر گرفتن این آمار که دورتموند از فصل ۲۰۱۳/۲۰۱۲ تاکنون، تنها ۳۸ بازی از ۶۱ دیدار خود برابر تیم‌های تازه‌صعودکرده را با پیروزی پشت سر گذاشته است، در حالی که بایرن مونیخ در ۵۳ بازی از ۶۰ دوئل مشابه پیروز بوده است.

برنامه بازی‌های پیش‌روی بوروسیا دورتموند

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹 ترکیب احتمالی منچسترسیتی مقابل منچستریونایتد

🔹ترکیب احتمالی منچستریونایتد مقابل منچسترسیتی

🔹آخرین اخبار بایرن مونیخ؛ از چراغ سبز کمپانی به بازیکن طرد شده تا تسویه حساب بارسلونا

🔹واکنش ژوزه مورینیو به جنجال بازی دادن به ستاره جوان رئال مادرید

🔹شوک به فوتبال ایتالیا؛ کاپیتان پیشین پسکارا در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شد