انقلاب تاکتیکی در الاتحاد؛ جنس ویسینگ چگونه طی ۶۰ روز ببرهای آسیا را متحول کرد؟

شصت روز برای ایجاد یک تحول بنیادین کافی بود؛ در این بازه زمانی، چهره‌ای کاملاً متفاوت از الاتحاد شکل گرفته است؛ تیمی که دیگر اتکای صرف به نام ستاره‌هایش ندارد، بلکه بر پایه یک سیستم یکپارچه و تیمی جلو می‌رود که در آن همه اعضا به سمت یک هدف مشترک حرکت می‌کنند و هر بازیکن دقیقاً می‌داند که هم‌تیمی و سرمربی‌اش چه انتظاری از او در زمین مسابقه دارند.

از زمانی که جنس ویسینگ، سرمربی جوان آلمانی، سکان هدایت الاتحاد را بر عهده گرفته، گام به گام امور این تیم را بازسازی کرده است. در مدت زمانی کوتاه، تیم به هویت تاکتیکی روشنی دست یافته که در نحوه بازیسازی، پرس کردن پس از از دست دادن توپ، ترنزیشن‌ها (گذارها) و حتی در وظایف دفاعی مهاجمان به وضوح دیده می‌شود.

سیستمی که بر پایه فردگرایی بنا نشده است

نخستین نکته‌ای که در ساختار تاکتیکی جدید جلب توجه می‌کند این است که الاتحاد برای تفاوت‌آفرینی به یک بازیکن خاص وابسته نیست. بازیکنان به شکل یک واحد یکپارچه حرکت می‌کنند. توپ به سرعت جابه‌جا می‌شود، بازیکنان برای یکدیگر دویدن‌های بی‌محابا دارند و هر جابه‌جایی، فضای خالی را برای هم‌تیمی‌ها فراهم می‌کند.

هنگامی که الاتحاد مالکیت توپ را در اختیار دارد، هدف صرفاً حفظ توپ نیست؛ بلکه آن‌ها به دنبال ایجاد فضا در پشت مدافعان حریف هستند. این کار یا از طریق پاس‌های عمودی برای شکستن خط دفاعی حریف انجام می‌شود و یا با استفاده از توپ‌های بلند در فازهای گذار هجومی صورت می‌گیرد.

پرسینگ شدید؛ سلاح اصلی الاتحاد

لحظه‌ای که الاتحاد توپ را از دست می‌دهد، فاز دیگری از تفکرات ویسینگ آغاز می‌شود. به جای عقب‌نشینی و انتظار کشیدن برای حریف در محوطه جریمه خودی، بازیکنان با حداکثر سرعت ممکن برای پس گرفتن توپ یورش می‌برند.

آن‌ها به صورت دسته‌جمعی برای پرس کردن بازیکن صاحب توپ اقدام می‌کنند و فضاهای اطراف او را می‌بندند. نتیجه این رویکرد فوق‌العاده است؛ پیروزی در نبردها در زمین حریف به این معناست که الاتحاد نیازی به بازیسازی از عقب زمین ندارد و می‌تواند بلافاصله دروازه حریف را تهدید کند.

نقش‌آفرینی وینگرها و مدافعان کناری

در سیستم ویسینگ، مدافعان کناری پهنای زمین را پوشش می‌دهند و این یکی از ویژگی‌های بارز تاکتیکی اوست که به وینگرها اجازه می‌دهد به مناطق مرکزی زمین متمایل شوند و تعداد بازیکنان را در محوطه جریمه حریف افزایش دهند.

این استراتژی باعث می‌شود خط دفاعی حریف با تهدیدهای چندگانه‌ای از مرکز و جناحین روبه‌رو شود و مدافعان حریف در مهار بازیکنان الاتحاد دچار چالش جدی شوند.

یوسف النصیری؛ بارزترین سند تحول الاتحاد

شاید یوسف النصیری بهترین نمونه برای نشان دادن وسعت تغییراتی باشد که ویسینگ در الاتحاد ایجاد کرده است. مهاجم مراکشی دیگر تنها یک بازیکن نوکِ منتظرِ پاس در محوطه جریمه نیست، بلکه وظایفی فراتر از چارچوب سنتی یک مهاجم را بر عهده گرفته است.

او در برخی فازهای مسابقه به عقب زمین برمی‌گردد تا به بستن فضاها کمک کند و سپس به محض تصاحب توپ، به یک مهاجم شکارچی فضا در پشت مدافعان تبدیل می‌شود.

این سبک بازی نشان می‌دهد که چرا الاتحاد این روزها هماهنگ‌تر و با انگیزه‌تر بازی می‌کند. این همان تحولی است که سرمربی آلمانی توانست تنها در عرض ۶۰ روز در الاتحاد نهادینه کند؛ هویتی مبتنی بر گذارهای سریع، پرس مستقیم، پیشروی مدافعان کناری و استفاده بهینه از دوئل‌های تک‌به‌تک.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹پروژه بزرگ مالک آث میلان؛ الگوبرداری کاردیناله از مدل موفق چلسی و استراسبورگ

🔹فرمت استثنایی هفته اول لیگ قهرمانان اروپا؛ چرا مسابقات ۳ روز طول می‌کشد؟

🔹پادشاهی تیبو کورتوا در رئال مادرید؛ برنامه‌ریزی برای تمدید قرارداد سنگربان بلژیکی

🔹شوک بزرگ به الاهلی مصر؛ ستاره تیم قربانی کابوس رباط صلیبی شد

🔹دکو: چرا بارسلونا قید خرید مارکوس راشفورد را زد و آنتونی گوردون را خرید؟