پایان دوران ملی لیونل مسی؛ خداحافظی اسطوره آرژانتینی بدون فینال رویایی

لیونل مسی پس از هدایت آرژانتین به دومین فینال متوالی جام جهانی، در ۳۹ سالگی از بازی‌های ملی خداحافظی کرد تا پرونده یکی از درخشان‌ترین دوران‌های تاریخ فوتبال بسته شود.

1405/06/09 21:51 هوش مصنوعی فوتبال7

🏆
برنده جایزه پیش‌بینی فوتبال۷
محمد باقری 35 ساله از خشت
پایان دوران ملی لیونل مسی؛ خداحافظی اسطوره آرژانتینی بدون فینال رویایی

لیونل مسی امروز با اعلام بازنشستگی از بازی‌های ملی، پرونده دوران فوق‌العاده و پرفرازونشیب خود در تیم ملی آرژانتین را بست؛ تصمیمی که تنها مدتی پس از هدایت آلبی‌سلسته به دومین فینال متوالی جام جهانی گرفته شد.

این اسطوره ۳۹ ساله که دو دهه از نخستین حضورش در بزرگترین صحنه فوتبال جهان می‌گذرد، تصمیم گرفت خودش نقطه پایان را روی این مسیر بگذارد. او سال‌ها پیش رابطه پرفرازونشیب خود با پیراهن آرژانتین را ترمیم کرده بود؛ رابطه‌ای که روزی تهدیدی جدی برای پایان زودهنگام دوران ملی‌اش به شمار می‌رفت.

سایه سنگین دیگو مارادونا و میراثی ماندگار

خبرگزاری رویترز در گزارشی به بررسی کارنامه بی‌نظیر مسی پرداخت. برنده هشت توپ طلا در حالی از فوتبال ملی خداحافظی می‌کند که افتخاراتی چون قهرمانی در جام جهانی و دو قهرمانی در کوپا آمریکا را در کارنامه دارد؛ مردی که توانست از سایه سنگین دیگو مارادونا خارج شود و میراثی کاملاً مختص به خود را در فوتبال آرژانتین بنا کند.

شکست برابر اسپانیا در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ مانع از آن شد تا مسی با کسب دومین جام جهانی، به یک خداحافظی رویایی و بی‌نقص دست پیدا کند. با این حال، پس از دوران درخشانی که بارسلونا، آرژانتین و کل فوتبال مدرن را دگرگون ساخت، او چیز زیادی برای اثبات باقی نگذاشته بود.

چهار سال پیش در قطر، او سرانجام جامی را که تمام عمر به دنبالش بود بالای سر برد. مسی با به ثمر رساندن ۷ گل در آن تورنمنت و دو گل در فینال مقابل فرانسه، نقش اصلی را در قهرمانی آرژانتین در ضربات پنالتی ایفا کرد. این لحظه، اوج یک مسیر استثنایی و یکی از جذاب‌ترین داستان‌های استقامت در تاریخ فوتبال بود. بر خلاف دوران موفقیت‌آمیزش در بارسلونا که با انواع افتخارات فردی و تیمی همراه بود، رابطه او با پیراهن آرژانتین سال‌ها زیر سایه ناکامی‌ها قرار داشت. شکست در فینال جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل مقابل آلمان و شکست‌های پیاپی در فینال کوپا آمریکا در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، همواره این ترس را ایجاد می‌کرد که شاید افتخار ملی هرگز نصیب او نشود.

نقش کلیدی لیونل اسکالونی و تغییر سرنوشت

دومین شکست در فینال کوپا آمریکا، این بار برابر شیلی در ضربات پنالتی، مسی را شکست. او حتی به طور موقت از بازی‌های ملی خداحافظی کرد و گفت: «کار من در تیم ملی تمام شده است.» اما این پایان راه نبود؛ او بازگشت و روند داستان به آرامی تغییر کرد.

لیونل اسکالونی تیمی را پیرامون کاپیتان خود ساخت، بدون آنکه تمام بار تیم را صرفاً روی دوش او بگذارد. او شماره ۱۰ کهنه‌کار فوتبال جهان را با چاشنی انرژی، انگیزه و تعهد تیمی احاطه کرد و همین ویژگی‌ها اجازه داد تا بار دیگر درخشش جادویی مسی را شاهد باشیم.

نقطه عطف ماجرا کوپا آمریکای ۲۰۲۱ بود. آرژانتین در ورزشگاه ماراکانا برزیل را شکست داد تا مسی نخستین جام ملی مهم خود را در رده بزرگسالان به دست آورد. هجده ماه بعد، نوبت به جام جهانی رسید تا مسی با عملکردی خیره‌کننده، پس از شکست شوکه‌کننده نخست مقابل عربستان سعودی، آلبی‌سلسته را تا فینال همراهی کند.

عبور از روزهای سخت و جاودانگی در تاریخ

آن نوجوان خجالتی که روزی از روزاریو راهی بارسلونا شد و گاهی در کشور خودش به جای آرژانتینی، بازیکنی کاتالان نامیده می‌شد، سرانجام به کاپیتان بی‌چون‌وچای تیم ملی تبدیل شد. اشک‌ها و ناامیدی‌های گذشته جایش را به سرودها، نقاشی‌های دیواری و جشن‌های خیابانی دادند.

مقایسه‌ها با مارادونا هرگز کاملاً از بین نرفتند، اما دیگر بار اتهام و فشار سنگین گذشته را نداشتند. مسی به «مسیِ آرژانتین» بدل شد. او می‌توانست همان زمان کفش‌هایش را بیاویزد، اما به مسیرش ادامه داد؛ از پاری‌سن‌ژرمن راهی اینتر میامی شد، کوپا آمریکای ۲۰۲۴ را فتح کرد و در نهایت آخرین تلاش خود را در جام جهانی انجام داد.

در سال ۲۰۲۶، سرعت انفجاری سال‌های جوانی کاهش یافته بود، اما او خود را با شرایط تطبیق داد. مسی بیشتر راه می‌رفت، در انتظار لحظه مناسب می‌ماند و با کمترین میزان دوندگی زائد، انرژی‌اش را برای تاثیرگذاری در لحظات کلیدی ذخیره می‌کرد. بینش بالا، دقت پاس‌ها و توانایی تغییر دادن روند بازی با یک لمس توپ همچنان ویژگی بارز او بود.

تیمی که در ۱۹ جولای به فینال رسید، دیگر صرفاً به دنبال نجات‌دهنده نبود؛ بلکه مجموعه‌ای آب‌دیده و باسابقه بود که سال‌ها در کنار کاپیتان خود بازی کرده بود. در نهایت، بحث مقایسه او با مارادونا دیگر اهمیتی نداشت؛ یکی آرژانتین را در سال ۱۹۸۶ به جام رساند و دیگری در سال ۲۰۲۲ و پس از سال‌ها تلاش، این افتخار را تکرار کرد تا نامش جاودانه شود.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹پیشنهاد رسمی منچسترسیتی به چلسی برای جذب انزو فرناندز

🔹فوری؛ گابریل مارتینه‌لی بازی الهلال و الاهلی را از دست داد

🔹راهنمای پخش زنده و تماشای بازی استون ویلا و آرسنال در لیگ برتر انگلیس

🔹رسمی؛ یورری ریگیر از آژاکس به وربر برمن پیوست

🔹واکنش پیرس مورگان به خداحافظی لیونل مسی: پرونده بهترین بازیکن تاریخ به نفع کریستیانو رونالدو بسته شد!

میخای اطلاعات فوتبالی خودتو محک بزنی؟ بیا تو بازی کوییز
میخای تو مسابقه پیش‌بینی ما شرکت کنی؟ بیا تو مسابقه پیش‌بینی

سوپرگل برگردون کریستیانو رونالدو به یوونتوس در سال 2018