اولین چالش فدریکو والورده به عنوان کاپیتان رئال مادرید و حل معمای مورینیو

فدریکو والورده در این فصل بازوبند کاپیتانی رئال مادرید را بر بازو خواهد بست؛ افتخاری که حاصل سال‌ها تلاش این ستاره اهل اوروگوئه از زمان انتقالش از پنارول در سال ۲۰۱۶ تا رسیدن به قله افتخارات در سن ۲۸ سالگی است.

با این حال، بازوبند کاپیتانی در باشگاه بزرگ رئال مادرید هرگز نماد راحتی نبوده، بلکه مسئولیتی سنگین است که در سانتیاگو برنابئو بیش از هر جای دیگری در دنیای فوتبال سنگینی می‌کند.

بر اساس گزارش نشریه معتبر مارکا، این وظیفه جدید یک چالش ورزشی خالص را برای والورده به همراه دارد؛ او علاوه بر رهبری تیم تحت هدایت ژوزه مورینیو، باید جایگاه خود را در خط هافبکی که اکنون به یک میدان نبرد پیچیده تبدیل شده است، تثبیت کند.

مورینیو قصد دارد از سیستم هافبک دفاعی دوگانه (دابل پیوت) استفاده کند که در آن سه گزینه برجسته برای تصاحب تنها دو پست با یکدیگر رقابت می‌کنند.

پس از منتفی شدن انتقال رودری، برناردو سیلوا به مهره‌ای غیرقابل‌جانشین تبدیل شده و تنها گزینه در دسترس مورینیو برای ارکستر کردن بازی در نقش بازیساز و طراح اصلی است.

اما جایگاه باقی‌مانده، معمای تاکتیکی بزرگی را پیش روی مورینیو قرار داده و جنگ برای تصاحب آن بین اورلین شوامنی و فدریکو والورده جریان دارد.

این رقابت رنگ و بوی خاصی دارد؛ این دو بازیکن فصل گذشته در والدبباس درگیری کوچکی داشتند که حتی به انتقال والورده به بیمارستان منجر شد، اما آن‌ها اکنون کدورت‌ها را کنار گذاشته‌اند.

با این وجود، واقعیت فوتبال آن‌ها را وادار می‌کند تا برای یک پست بجنگند، یا در صورت غیبت برناردو سیلوا، اداره خط هافبک را به طور مشترک بر عهده بگیرند.

ویژگی‌های کاملاً متفاوت این دو بازیکن را از یکدیگر متمایز می‌کند. والورده با انرژی و موتور تسخیرناپذیر خود توانایی بالایی در پوشش فضاها و کمک به هم‌تیمی‌هایش دارد؛ قابلیتی که البته با ورود دیومنده، گزینه بازی او در سمت راست خط حمله را پیچیده‌تر کرده است.

در مقابل، شوامنی به لطف استحکام دفاعی، تسلط خوب بر توپ و وظایفش در پوشش دادن و محافظت از برناردو سیلوا، گزینه‌ای مناسب‌تر با ایده‌های تاکتیکی مورینیو به نظر می‌رسد.

والورده فصل را با مزیتی آشکار آغاز می‌کند؛ او یکی از نخستین بازیکنانی بود که پس از جام جهانی به تمرینات بازگشت، در تمامی دیدارهای دوستانه پیش‌فصل شرکت کرد و عملکردهای خوبی داشت.

در سوی مقابل، شوامنی فصل را با ناآمادگی نسبی آغاز کرده و به دلیل غیبت در تمامی دیدارهای دوستانه، تنها بازیکن تیم اصلی است که نتوانեց در دوران آماده‌سازی به میدان برود.

تقویم فشرده و طولانی پیش‌رو فرصت‌های زیادی به هر دو بازیکن می‌دهد، اما چالش واقعی، متقاعد کردن مورینیو برای قرار گرفتن در قلب خط هافبک کهکشانی‌هاست.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹تلاش زمالک برای حل بحران خوان پزرا؛ ستاره برزیلی در آستانه بازگشت

🔹پافشاری منچسترسیتی و سومین رد پیشنهاد بارسلونا برای جذب رودری

🔹آرتتا: حضور مربیان جدید در لیگ برتر، سطح آرسنال را بالاتر می‌برد

🔹بن بست در بازار نقل‌وانتقالات؛ کلاف سردرگم نوآ آتوبولو و اختلاف با مدیربرنامه‌ها

🔹انفجار مدافع الاتحاد علیه داوری پس از توقف مقابل الخلیج: تصمیمات تکان‌دهنده بود!