شکست در جذب رودری و پیوستن این ستاره به بارسلونا شوک بزرگی به رئال مادرید وارد کرد. بررسی گزینههای پیش روی کهکشانیها برای جبران این جای خالی را در این مقاله بخوانید.
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند
رئال مادرید قطعاً دوست نداشت رودری را به این شکل از دست بدهد. این اصلاً یک انتقال معمولی نبود که در ساعات پایانی نقلوانتقالات به هم بخورد، یا بازیکنی که پس از بررسی تمام گزینههایش پیشنهاد دیگری را انتخاب کند. کهکشانیها هافبک اسپانیایی را میخواستند و تا مدتی همه چیز به نفع آنها پیش میرفت، تا اینکه پیچی در مسیر سبز شد که هیچکس در باشگاه انتظارش را نداشت.
آنها بیش از حد کند عمل کردند. تعلل در لحظهای که باید با سرعت و قاطعیت عمل میکردند، به رودری فرصت داد تا در مورد آیندهاش تجدیدنظر کند.
سپس بزرگترین ضربه از راه رسید: رودری بارسلونا را انتخاب کرد.
درد واقعی رئال مادرید همینجاست. از دست دادن یک بازیکن هدف به یک باشگاه دیگر همیشه در فوتبال اتفاق میافتد. اما از دست دادن بازیکنی با این ابعاد به سرسختترین رقیب، آن هم پس از این همه سر و صدا در بازار نقلوانتقالات، چیز دیگری است.
این یک سیلی محکم به صورت باشگاه است.
با این حال، این پایان دنیا نیست.
سوال اصلی دیگر این نیست که چرا رئال مادرید رودری را از دست داد؛ بلکه مسئله این است که چگونه به این جدایی واکنش نشان خواهند داد.
برای درک ابعاد این مشکل، ابتدا باید بفهمیم چرا رئال مادرید تا این حد خواهان جذب رودری بود.
این هرگز به معنای اضافه کردن یک نام بزرگ به لیست تیم نبود. لوس بلانکوس به دنبال راهحل یکی از آشکارترین مشکلات فنی ترکیب خود بودند: چه کسی خط هافبک را کنترل میکند؟
رئال مادرید در خط حمله از نامهای مهیب و ترسناکی بهره میبرد و تواناییهای هجومی آنها نیاز به توضیح زیادی ندارد. اما کنترل مسابقات داستان دیگری است. در برابر تیمهایی که پرس سنگین انجام میدهند یا خط هافبک قدرتمندی دارند، آنها به بازیکنی نیاز دارند که بتواند زیر فشار توپ را دریافت کند، بازی را به گردش درباید، بازیسازی از عقب زمین را سازماندهی کند، هنگام از دست رفتن مالکیت توپ از تیم محافظت کند و سریعاً آن را پس بگیرد.
رودری دقیقا در همین زمینه ارزش فوقالعادهای ارائه میداد.
بنابراین، جایگزینی او به معنای پیدا کردن بازیکنی که همان شماره را بپوشد یا در همان پست بازی کند، نیست. وظیفه اصلی، پر کردن جای خالی کارکردی است که او قرار بود در زمین داشته باشد.
کار ژوزه مورینیو روی نیمکت رئال حالا بسیار پیچیدهتر شده است.
پس از ناکامی در جذب رودری، مطبوعات مادرید شروع به صحبت درباره گزینههای جایگزین کردهاند؛ به طوری که خوسه فلیکس دیاز، سردبیر روزنامه «آس»، به بازیکنانی مانند ایوب بوعدی، آدام وارتون و کیز اسمیت اشاره کرده است.
همچنین صحبتهایی درباره تمایل ژوزه مورینیو برای جذب یک مدافع چپپا به گوش میرسد. آلساندرو باستونی گزینه اصلی است و بازیکنی با این کیفیت میتواند به خط دفاعی رئال مادرید شکل نهایی ببخشد.
به نظر من، در اینجا یک نکته بسیار مثبت وجود دارد: باستونی یک خرید عالی برای رئال مادرید خواهد بود، حتی اگر آن هافبکی نباشد که تیم واقعاً به دنبالش است.
او نهنگ یک مدافع مستحکم در خط عقب نیست، بلکه بازیکنی است که توانایی مشارکت در بازیسازی را دارد. وقتی توانایی حمل توپ از عقب زمین و پیشروی با آن را داشته باشید، و سپس خطوط حریف را با یک پاس بشکنید، بخشی از فشاری که روی هافبکها قرار دارد را کاهش میدهید.
حضور او میتواند بازیسازی از عقب را انعطافپذیرتر کند و به هافبکها و وینگرها آزادی عمل بیشتری بدهد.
این مسئله میتواند به بازیکنی مانند برناردو سیلوا یا آردا گولر اجازه دهد تا نقشهای بزرگتری در خلق موقعیت از اعق زمین بر عهده بگیرند، به جای اینکه مجبور شوند مدام به عقب زمین برگردند.
با این حال، یک مشکل وجود دارد: باستونی جایگزینی برای رودری نیست و این تفاوتی است که رئال مادرید نباید از آن غافل شود.
به خدمت گرفتن یک مدافع برتر که در بازی با توپ مهارت دارد، به طور خودکار مشکل کنترل خط هافبک را حل نخواهد کرد.
رئال مادرید نمیتواند از این سوال فرار کند: آیا ژوزه مورینیو میتوان خط هافبک خود را حول محور اورلین شوامنی بسازد؟
به سادهترین بیان ممکن: خیر.
سوال مهمتر این است که آیا اورلین شوامنی میتواند تمام چیزهایی که رودری به تیم میداد را فراهم کند؟ پاسخ بسیار پیچیدهتر است.
اورلین شوامنی قدرت بدنی، توانایی پسگرفتن توپ، پوشش دفاعی و قابلیت بازی در پستهای مختلف را به همراه دارد.
با این حال، تبدیل کردن او به تنها راهحل برای تمام مشکلات خط هافبک رئال مادرید، ریسک بزرگی خواهد بود.
رودری یک هافبک دفاعی معمولی نبود؛ او محور و پالس کل یک سیستم تاکتیکی بود.
اگر رئال مادرید تصمیم بگیرد دوباره برای جذب یک هافبک واقعی وارد بازار شود، آدام وارتون یکی از جذابترین گزینهها به نظر میرسد.
البته که او رودری نیست. هرگونه مقایسه او با ستاره اسپانیایی در حال حاضر برای این بازیکن انگلیسی ناعادلانه است. اما پیدا کردن یک کپی برابر اصل از رودری هدف باشگاه نیست.
آنچه اهمیت دارد پیدا کردن بازیکنی با ویژگیهای مورد نیاز رئال مادرید است، و آدام وارتون این ویژگیها را کم ندارد: خونسردی زیر فشار، توانایی حفظ توپ، پاسکاری از اعق، دید عالی در زمین، و اشتیاق برای پرس متقابل و پسگرفتن توپ.
مهمتر از همه، او تنها ۲۲ سال سن دارد؛ مزیتی که نمیتوان آن را نادیده گرفت.
با خرید آدام وارتون، رئال مادرید بازیکنی را نمیخرد که به اوج دوران فوتبالش رسیده باشد، بلکه بازیکنی را جذب میکند که میتواند در سالهای آینده به شدت پیشرفت کند و شاید به یکی از بهترینهای پست خود در اروپا تبدیل شود.
در نهایت، رئال مادرید با دو گزینه روشن روبهروست.
گزینه اول: باشگاه تصمیم میگیرد خط هافبک فعلی از پس وظایف برمیآید، بودجه خود را صرف تقویت خط دفاعی با جذب آلساندرو باستونی میکند، نقشهای خلاقانه تری به برناردو یا آردا گولر میدهد و روی اورلین شوامنی به عنوان مرد تخریبچی حساب میکند.
این گزینه امکانپذیر است، اما مستلزم این باور کامل است که گروه فعلی واقعاً میتواند تمام خلعهای ناشی از غیبت رودری را پر کند.
گزینه دوم و به نظر من جاهطلبانهتر این است که رئال مادرید بپذیرد از دست دادن رودری یک نیاز واقعی را در خط هافبک عیان کرده و برای خرید بازیکنی که بتواند سیستم را توسعه دهد، به بازار برگردد. آدام وارتون یکی از بهترین گزینههای موجود خواهد بود؛ نه به این خاطر که او رودری است، بلکه به این دلیل که او میتواند همان هافبکی باشد که رئال مادرید به آن نیاز دارد.
🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:
🔹راز عجیب پشت شماره ۳۹ برونو گومارس در آرسنال؛ داستانی پر از اشک و فداکاری
🔹مانع بزرگ بر سر راه بازگشت نایف اگِرد به لالیگا؛ تست پزشکی تعیینکننده تکلیف مدافع مراکشی
🔹بحران در اردوی رجاء کازابلانکا؛ دیدار دوستانه با والنسیا در لبه پرتگاه
🔹انتقال جنجالی نواف العقيدي به رقیب همسایه؛ توافق النصر با الشباب
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند