چرخش ۱۸۰ درجه‌ای در نیوکاسل؛ از رویای ثروت بی‌حد‌وحصر تا سیاست فروش ستاره‌ها!

«فوری: نیوکاسل یونایتد اسب‌های دریایی روی لوگوی خود را با قیمت ۵۰ میلیون پوند فروخت!» این شوخی جالب در شبکه‌های اجتماعی اخیراً سر و صدای زیادی به پا کرد. بعد از جدایی بازیکنانی مثل آنتونی گوردون، ساندرو تونالی و برونو گیمارائش، حالا به نظر می‌رسد این باشگاه حتی به فکر فروش اسب‌های روی لوگویش افتاده است! این لوگوی دستکاری‌شده با هوش مصنوعی، دو موجود نمادین باشگاه را حذف کرده و عبارت «نیوکاسل جداشده» را جایگزین آن کرده است؛ طعنه‌ای سنگین به اسکلت تضعیف‌شده‌ی تیم و تغییر مسیر ۱۸۰ درجه‌ای ثروتمندترین باشگاه جهان.

در اکتبر ۲۰۲۱ بود که صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان سعودی (PIF) ۸۰ درصد از سهام نیوکاسل یونایتد را خرید. این صندوق به لطف درآمدهای کلان فروش نفت خام، یکی از بزرگ‌ترین صندوق‌های جهان به شمار می‌رود و روی کاغذ، کلاغ‌ها را به داراترین باشگاه سیاره تبدیل کرد. همه‌چیز طوری پیش می‌رفت که انگار تبدیل شدن آن‌ها به یکی از مدعیان اصلی لیگ قهرمانان اروپا، درست مثل چلسیِ دوران رومن آبراموویچ و منچسترسیتیِ زیر نظر خاندان سلطنتی ابوظبی، فقط مسئله زمان است.

در سه پنجره نقل‌وانتقالاتی اول با مالکان جدید، نیوکاسل حدود ۳۲۰ میلیون یورو روی جذب بازیکنان جدید سرمایه‌گذاری کرد بدون اینکه درآمد قابل‌توجهی داشته باشد. نتایج درخشان هم از راه رسیدند و ادی هاو موفق شد نیوکاسل را در فصل ۲۰۲۲/۲۳ به رتبه چهارم جدول و بعد از ۲۰ سال به لیگ قهرمانان اروپا برساند.

پس از آن خریدهای گران‌قیمت‌تر هم از راه رسیدند. نیوکاسل در سال ۲۰۲۵ جام اتحادیه را بالای سر برد که اولین جام آن‌ها پس از ۷۰ سال بود و بار دیگر جواز حضور در معتبرترین رقابت اروپایی را کسب کرد. تابستان گذشته، الکساندر ایساک اولین ستاره کلیدی بود که در ازای مبلغی کلان از تیم جدا شد، اما نیوکاسل با هزینه‌ای حدود ۲۸۰ میلیون یورو رکورد نقل‌وانتقالات خودش را شکست. از جمله خریدهای آن زمان می‌توان به نیک ولتماده و مالیک تیاو، ملی‌پوشان آلمانی و همچنین آنتونی انلانگا اشاره کرد. در پایان سال ۲۰۲۵، دیوید هاپکینسون، مدیر اجرایی باشگاه اعلام کرد: «تا سال ۲۰۳۰، این باشگاه را در قامت یکی از بهترین تیم‌های دنیا می‌بینم.»

استراتژی جدید نیوکاسل در بازار نقل‌وانتقالات

اما این بار خریدهای گران‌قیمت جواب ندادند. تیم تعادل خود را از دست داد و انتقادها از ادی هاو بالا گرفت. نیوکاسل به جای جنگیدن برای کسب جام‌ها، تا میانه‌های جدول لیگ برتر سقوط کرد و بارسلونا در لیگ قهرمانان اروپا حساب کار را دستشان داد. برخلاف انتظار، خبری از خریدهای تهاجمی بزرگ نبود و این بار فروش بزرگ کلید خورد.

ساندرو تونالی با ۱۰۸ میلیون یورو راهی تاتنهام شد و آنتونی گوردون با ۸۰ میلیون یورو به بارسلونا پیوست. کاپیتان برونو گیمارائش نیز در آستانه انتقال ۸۷.۵ میلیون یورویی به آرسنال قرار دارد و لوویس هال، دفاع چپ تیم نیز ممکن است با قیمتی در حدود ۷۰ میلیون یورو به منچستر‌یونایتد بپیوندد. نیوکاسل قصد دارد این ستاره‌های جداشده را عمدتاً با استعدادهای جوان، آینده‌دار و البته کم‌تجربه جایگزین کند. این باشگاه در کنار به خدمت گرفتن لوکاش هورنیچک، دروازه‌بان ۲۴ ساله اهل چک (با هزینه ۳۰ میلیون یورو)، چهار بازیکن زیر ۲۱ سال دیگر را نیز با مجموع هزینه ۱۳۰ میلیون یورو جذب کرد که گران‌ترین آن‌ها بازومانا توره بود که با ۵۰ میلیون یورو از هوفنهایم به تیم پیوست.

این مدل قمارها گاهی جواب می‌دهد؛ درست مثل کاری که لایپزیش اخیراً با یان دیومنده انجام داد، یا سیاستی که برای سال‌ها در برایتون، برنتفورد و دورتموند پیاده شده است. طبق گزارش اسکی اسپورتس، دورتموند حتی به عنوان یک الگوی ملموس در داخل باشگاه نیوکاسل در نظر گرفته می‌شود. اما ریسک این کار فوق‌العاده بالاست، به‌ویژه زمانی که تعداد زیادی از این قمارها به طور هم‌زمان انجام شود، هیچ ساختار تیمی جاافتاده‌ای پیرامون آن‌ها وجود نداشته باشد و باشگاه همچنان مدعی رسیدن به عنوان «بهترین تیم دنیا» باشد.

هفته گذشته، شاید از سر خستگی و نارضایتی نسبت به تحولات بازار نقل‌وانتقالات، ادی هاو باسابقه به طور غیرمنتظره‌ای استعفا داد و نیوکاسل یکی از ارکان باثبات خود را از دست داد. ماتیان یایسله جانشین او شد. این مربی ۳۸ ساله آلمانی پیش‌تر در ردبول سالزبورگ نشان داده بود که توانایی بالایی در پرورش استعدادهای جوان دارد. انتخاب او کاملاً با مسیر جدید باشگاه همخوانی دارد و از نظر سازمانی نیز کاملاً منطقی به نظر می‌رسد؛ یایسله از باشگاه متمول الاهلی عربستان به نیوکاسل آمده که درست مانند کلاغ‌ها، تحت مالکیت صندوق PIF قرار دارد.

مدیر اجرایی نیوکاسل از پروژه «نیوکاسل ۲.۰» پرده برداشت

اصلاً چرا باید دست به چنین چرخش استراتژیک تندی زد؟ دلیل اصلی این است که قوانین مالی لیگ برتر (قوانین سود و پایداری) و فیرپلی مالی یوفا حالا به شدت اعمال می‌شوند. برخلاف روزهای نخستین حضور آبراموویچ در چلسی و شیخ منصور در منچسترسیتی، مالکان جدید دیگر نمی‌توانند ثروت بی‌کران خود را هر طور که دوست دارند خرج کنند. در مورد نیوکاسل، این پرسش هم مطرح است که آیا مالکان اصلاً تمایلی دارند به سقف مالی خود ادامه دهند یا خیر. وضعیت متشنج سیاسی در خاورمیانه عربستان را هم تحت تأثیر قرار داده است؛ همین ماه آوریل بود که صندوق PIF به طور غیرمنتظره‌ای به حضور خود در تور گلف LIV پایان داد.

کمتر از یک سال پس از اعلام باقدرت رویای ۲۰۳۰، حالا هاپکینسون پنج سال نخست دوران مالکیت عربستانی‌ها را تحت عنوان «نیوکاسل ۱.۰» یاد می‌کند و می‌گوید: «دوران فوق‌العاده‌ای بود، اما فراتر از توان مالی‌مان زندگی کردیم. در یک مقطع بالاخره باید صورتحساب کارت اعتباری را تسویه کرد.» و آن نقطه دقیقاً همین‌جاست.

هاپکینسون می‌افزاید: «ما داریم به شکلی پایدار رو به جلو حرکت می‌کنیم و خود را با واقعیت‌های موجود تطبیق می‌دهیم. اما از همین نقطه جهش بزرگی خواهیم داشت و به جایگاهی می‌رسیم که به طور مستمر پیروز شویم. نیوکاسل ۲.۰ تیمی جوان، تشنه موفقیت، جاه‌طلب و تسلیم‌ناپذیر خواهد بود.»

با این حال، نیوکاسل تاکنون در بازار نقل‌وانتقالات برای اهداف اصلی خود ناکام بوده است. یوهان مانزامبی با وجود توافق با فرایبورگ، ترجیح داد راهی استون ویلا شود. ویکتور مونیوز لیورپول را ترجیح داد و لوکاس برگوال به نظر می‌رسد در تاتنهام ماندنی است. عدم راهیابی به لیگ قهرمانان اروپا یا سایر رقابت‌های بین‌المللی، تأثیر بازدارنده‌ای روی بازیکنان گذاشته است؛ درست مثل کوچ پرسنل و واقعیت‌های جدید مالی. در اطراف باشگاه، سرخوشی قدیمی جایش را به بلاتکلیفی داده است.

نیوکاسل میان خوش‌بینی و ترس از سقوط

جیمی اسمیت، وبلاگ‌نویس و پادکست‌ساز هواداران نیوکاسل به اسپورتس می‌گوید: «پس از فصل گذشته، اتفاقی باید رخ می‌داد. هواداران متفق‌القولند که مبالغ فروش گوردون و تونالی معامله‌های خوبی است. جدایی برونو دردناک‌تر است چون او بازیکن برجسته ما در فصل قبل بود. با این حال، امیدی وجود دارد که یایسله و گروهی از استعدادهای جوان و آینده‌دار اروپا بتوانند شوک لازم برای شروعی دوباره را فراهم کنند. با این وجود، دروغ گفته‌ام اگر بگویم از به سرانجام نرسیدن این پروژه به خاطر بی‌تجربگی بازیکنان نمی‌ترسیم. واکنش هواداران از خوش‌بینی مطلق تا ترس واقعی از نبرد برای بقا متغیر است.»

تاتنهام فصل گذشته نشان داد که در لیگ برتر چقدر سریع ممکن است شرایط بحرانی شود. در حال حاضر، به نظر می‌رسد نیوکاسل دست‌کم به دنبال جذب یک جانشین باسابقه برای گیمارائش است. فلیکس انمچا گزینه اصلی به شمار می‌رود، در حالی که دورتموند ظاهراً برای او ۱۲۵ میلیون یورو درخواست کرده است. ژائو پالینیا، هافبک مازاد بایرن مونیخ نیز به این تیم لینک شده است. در مورد انمچا، این سوال بزرگ وجود دارد که آیا او واقعاً می‌خواهد قید بازی در لیگ قهرمانان را بزند یا خیر.

از طرفی، اسمیت می‌گوید هواداران مدتی است که نگرانند مبادا صندوق PIF تعهدات مالی خود را کاهش دهد. او همچنین به تاخیر در پروژه‌های زیرساختی اشاره می‌کند که مدت‌هاست وعده داده شده‌اند؛ ساخت مرکز تمرینی جدید و بازسازی ورزشگاه تاریخی سنت جیمز پارک. لیورپول تنها دو هفته دیگر برای بازی افتتاحیه فصل به این ورزشگاه می‌آید و در حال حاضر اصلاً مشخص نیست که ماتیان یایسله چه ترکیبی را به زمین خواهد فرستاد.

تنها یک چیز قطعی به نظر می‌رسد: با وجود تمام شوخی‌ها، آن دو اسب دریایی فعلاً سر جایشان باقی می‌مانند!

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹پافشاری یوفا بر تهدید تحریم جام جهانی؛ عذرخواهی اینفانتینو هم کارساز نشد

🔹رسمی؛ ششمین خرید تابستانی منچستریونایتد از راه رسید

🔹رسمی؛ رئال مادرید با ۱۴۰ میلیون یورو پاری‌سن‌ژرمن را دور زد و یان دیومنده را خرید!

🔹بمب نقل‌وانتقالاتی بارسلونا؛ رودری در آستانه انتقال جنجالی به نوکمپ

🔹واکنش ایجنت آندره کامبیاسو به شایعات جدایی از یوونتوس و پیشنهاد اینتر