سایه سنگین بحران مهاجرت بر جام جهانی ۲۰۳۰؛ آیا اسپانیا، مراکش و پرتغال آماده‌اند؟

طی چهار سال آینده، استادیوم‌های مادرید، لیسبون، کازابلانکا و سایر شهرهای میزبان، آماده برگزاری مسابقات جام جهانی ۲۰۳۰ می‌شوند؛ تورنمنت تاریخی و بی‌نظیری که برای نخستین بار در سه قاره مختلف برگزار می‌شود و تلاش می‌کند با تکیه بر قدرت ورزش، پلی میان دو سوی تنگه جبل‌الطارق بسازد.

با این حال، روزنامه معتبر اسپانیایی «مارکا» معتقد است که بحران اخیر در شهر سئِوتا (سبتة)، یادآور روی دیگر سکه در روابط میان مراکش و اسپانیا است. در جریان این بحران، حدود ۴۹ هزار نفر از پادشاهی واقع در شمال‌غرب آفریقا وارد سئوتا شدند که این رویداد بزرگ‌ترین بحران مهاجرتی این شهر از سال ۲۰۲۱ تاکنون به شمار می‌رود.

گزارش‌ها حاکی از آن است که حداقل ۲۴ نفر در تلاش برای عبور از مرز جان خود را از دست دادند. به دنبال این اتفاقات، مقام‌های مسئول اقدام به تقویت حصارهای مرزی کرده و گارد ملی و ارتش اسپانیا را در منطقه مستقر کردند.

نگرانی‌ها از بحران اعتماد پیش از جام جهانی ۲۰۳۰

جراردو ریکلمه، نویسنده این مقاله، بحران اخیر را پیش از هر چیز یک فاجعه انسانی می‌داند. اما او تأکید می‌کند که موج‌های مهاجرت به سوی مناطق تحت کنترل اسپانیا اتفاقی نیستند؛ بلکه تا حد زیادی به میزان کنترل مراکش بر مرزهایش بستگی دارند؛ اهرمی که استفاده از آن در طول تاریخ با وضعیت روابط دیپلماتیک با مادرید گره خورده است.

در سال ۲۰۲۱ نیز اتفاقات مشابهی در سئوتا هم‌زمان با ورود رهبر جبهه پولیساریو به بیمارستانی در شهر لوگروینوی اسپانیا رخ داد. با این وجود، رباط همواره هرگونه ارتباط میان این دو موضوع را رد کرده و طبق گفته‌های ریکلمه، جابجایی‌های مهاجرتی را به شبکه‌های قاچاق انسان نسبت داده است.

بحرانی که امنیت و هماهنگی تورنمنت را تهدید می‌کند

تمامی این مسائل برای کشورهای مراکش، اسپانیا و پرتغال به عنوان میزبانان جام جهانی ۲۰۳۰ اهمیت دوچندانی دارد، چرا که این تورنمنت بزرگ نیازمند اعتماد متقابل و هماهنگی‌های گسترده امنیتی، حمل‌ونقل، روزا و کنترل مرزی است. این مقاله این پرسش جدی را مطرح می‌کند که اگر مدیریت مهاجرت با تغییرات جو سیاسی دستخوش تغییر شود، این اعتماد بر چه پایه‌ها و تضمین‌هایی استوار خواهد بود؟

پیش از آغاز جام جهانی ۲۰۳۰، این دو کشور به شدت نیازمند یک چارچوب پایدار برای مدیریت مهاجرت هستند که به حسن نیت هیچ دولت خاصی وابسته نباشد. چنین رویکردی هم از افرادی که جان خود را در پشت حصارهای مرزی به خطر می‌اندازند محافظت می‌کند و هم تضمین‌کننده موفقیت جامی خواهد بود که قرار است نماد اتحاد باشد.

در همین حال، اسپانیا باید ضمن حفظ مواضع اقتدارگرایانه خود، همکاری‌های اطلاعاتی و امنیتی‌اش را با مراکش افزایش دهد. سئوتا و ملیلیا تنها دروازه‌های ورود به خاک اسپانیا نیستند، بلکه گذرگاهی به سوی اتحادیه اروپا و ۲۷ کشور عضو آن به شمار می‌روند.

در نهایت، پرونده جام جهانی ۲۰۳۰ بدون شک به عنوان جشنی بزرگ برای فوتبال و اتحاد تمدن‌ها معرفی خواهد شد، اما همان‌طور که این گزارش یادآوری می‌کند، جشن‌ها زمانی باشکوه‌تر برگزار می‌شوند که «خانه از پایه مرتب باشد».

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹پایان کار هوگو بروس در تیم ملی آفریقای جنوبی؛ احتمال بازنشستگی سرمربی موفق بافانا بافانا

🔹ماتیار یایسله در آستانه انتقال رویایی به نیوکاسل؛ تسلیم باشگاه انگلیسی در برابر خواسته‌های مربی آلمانی

🔹نقشه راه جذاب ده زربی برای تاتنهام؛ ستاره منچسترسیتی گزینه اول تقویت خط حمله

🔹رسمی؛ ادی هاو پس از تاریخ‌سازی از نیوکاسل جدا شد

🔹فردا همه‌چیز تغییر می‌کند؛ بارسلونا به دنبال بمب نقل‌وانتقالاتی!