چگونه رویای جام جهانی سه‌شیرها در ۴۰ دقیقه نابود شد؟ فروپاشی دردناک انگلیس مقابل آرژانتین

به گزارش فوتبال7؛ انگلیس بار دیگر در آستانه یک افتخار تاریخی متوقف شد. سه‌شیرها تنها چند دقیقه تا رسیدن به فینال جام جهانی فاصله داشتند، اما یک فروپاشی تلخ در ۴۰ دقیقه پایانی مقابل آرژانتین، همه چیز را از بین برد.

تیم توماس توخل که با امید پایان دادن به انتظار ۶۰ ساله انگلیس برای قهرمانی جهان وارد این مسابقات شده بود، در نیمه‌نهایی ابتدا پیش افتاد، اما نتوانست فشار سنگین آرژانتین را تحمل کند و در نهایت با نتیجه ۲-۱ شکست خورد تا یک فرصت بزرگ دیگر برای فوتبال انگلیس از دست برود.

این شکست، شب تلخی برای سه‌شیرها رقم زد؛ چرا که انگلیس تنها پنج دقیقه تا پایان وقت قانونی فاصله داشت تا برای اولین بار از سال ۱۹۶۶ دوباره به فینال جام جهانی برسد.

نیمه اول؛ یک نبرد فیزیکی بدون جذابیت

نیمه اول دیدار انگلیس و آرژانتین بیشتر شبیه یک نبرد تاکتیکی و فیزیکی بود تا یک مسابقه تماشایی فوتبال.

دو تیم با احتیاط فراوان بازی کردند و اجازه ندادند حریف فضای زیادی برای حمله پیدا کند. مجموع امید گل (xG) دو تیم در ۴۵ دقیقه نخست تنها ۰.۰۷ بود، اما در مقابل، ۱۹ خطا نشان می‌داد که مسابقه بیشتر درگیرانه دنبال شده است.

آرژانتین با هدایت لیونل اسکالونی برنامه مشخصی داشت؛ جلوگیری از بازی‌سازی انگلیس، کنترل سرعت مسابقه و صبر برای پیدا کردن لحظه مناسب حمله.

جولیانو سیمئونه که برای نخستین بار در مرحله حذفی جام جهانی در ترکیب اصلی قرار گرفته بود، نقش مهمی در کند شدن جریان بازی داشت و با جنگندگی زیاد اجازه نداد انگلیس فوتبال همیشگی خود را ارائه دهد.

از سوی دیگر، انگلیس نیز ترجیح داد ریسک نکند و با دفاع فشرده، نبردهای هوایی و دوئل‌های فیزیکی، بازی را کنترل کند.

گل آنتونی گوردون همه چیز را تغییر داد

اما نیمه دوم شرایط کاملاً متفاوت شد.

انگلیس در اولین موقعیت جدی خود به گل رسید. آنتونی گوردون با استفاده از غفلت نیکولاس تاگلیافیکو در سمت چپ خط دفاعی آرژانتین، در تیر دوم حاضر شد و ارسال مورگان راجرز را از فاصله‌ای نزدیک وارد دروازه کرد.

گل گوردون می‌توانست لحظه تاریخی انگلیس باشد؛ لحظه‌ای که سه‌شیرها را به فینال جام جهانی می‌رساند.

اما این گل به جای اینکه آرامش بیشتری به انگلیس بدهد، باعث شد آرژانتین کاملاً بیدار شود و انگلیس به عقب‌نشینی کامل فرو برود.

آرژانتین اوج گرفت؛ انگلیس فرو ریخت

پس از گل انگلیس، آلبی‌سلسته موج حملات خود را آغاز کرد.

آرژانتین در ۴۰ دقیقه پایانی بارها به دروازه انگلیس نزدیک شد و لیونل مسی بار دیگر نشان داد چرا همچنان یکی از تعیین‌کننده‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال است.

مسی در این مسابقه:

• ۹۴ لمس توپ داشت؛ تنها انزو فرناندز بیشتر از او توپ را لمس کرد.
• ۴ موقعیت گل ایجاد کرد؛ بیشترین تعداد در زمین.
• ۱۰ دریبل موفق ثبت کرد.
• ۶ بار در محوطه جریمه انگلیس صاحب توپ شد.

کاپیتان ۳۹ ساله آرژانتین بار دیگر در بزرگ‌ترین لحظات ظاهر شد و رهبری بازگشت تیمش را برعهده گرفت.

پیکفورد مقاومت کرد، اما انگلیس دوام نیاورد

جردن پیکفورد یکی از بهترین بازیکنان انگلیس در این مسابقه بود.

دروازه‌بان سه‌شیرها در نیمه دوم چند مهار فوق‌العاده انجام داد و بارها مانع گلزنی آرژانتین شد، اما فشار مداوم قهرمان جهان بالاخره نتیجه داد.

پیش از گل تساوی، الکسیس مک‌آلیستر ضربه‌ای به تیر دروازه زد و نیکولاس گونزالس نیز یک موقعیت خوب را با ضربه سر از دست داد.

اما در نهایت انزو فرناندز توانست قفل دروازه انگلیس را باز کند و نتیجه را برابر کند.

این گل شاید در دقایق پایانی به ثمر رسید، اما حقیقت این بود که انگلیس مدت‌ها قبل کنترل مسابقه را از دست داده بود.

آمار عجیب فروپاشی انگلیس مقابل آرژانتین

عملکرد انگلیس بعد از گل نخست، یکی از عجیب‌ترین آمارهای یک تیم در مرحله نیمه‌نهایی جام جهانی را رقم زد.

• جود بلینگام و هری کین در این مسابقه هیچ موقعیت گلزنی برای هم‌تیمی‌های خود ایجاد نکردند.
• مجموع xG این دو بازیکن فقط ۰.۰۳ بود.
• هری کین حتی یک لمس توپ در محوطه جریمه آرژانتین نداشت.
• انگلیس پس از گل گوردون تنها ۱۲ درصد مالکیت توپ داشت.
• آرژانتین در همین بازه ۱۴۷ پاس موفق از ۱۵۵ پاس ثبت کرد.
• دکلان رایس تنها بازیکن انگلیس بود که بعد از گل اول توانست دریبل موفق داشته باشد.
• انگلیس از دقیقه ۶۷ تا ۹۲ فقط ۷.۵ درصد مالکیت توپ داشت.

برای تیمی که در نیمه‌نهایی جام جهانی بازی می‌کند، چنین آماری نشان‌دهنده یک فروپاشی کامل در کنترل مسابقه است.

تصمیم‌های توخل زیر سؤال رفت

بخش بزرگی از انتقادها پس از این شکست متوجه توماس توخل شد.

سرمربی آلمانی انگلیس که پیش از این به عنوان مربی شجاع و تاکتیکی شناخته می‌شد، پس از گل گوردون تصمیم گرفت بیشتر روی حفظ نتیجه تمرکز کند.

او گوردون، بهترین بازیکن هجومی انگلیس و مهم‌ترین گزینه خروج از فشار آرژانتین، را در دقیقه‌ای از بازی تعویض کرد و به جای او از بازیکنان دفاعی استفاده کرد.

تعویض‌های بعدی توخل نیز کاملاً نشان داد که انگلیس قصد دارد تنها فشار آرژانتین را تحمل کند.

ورود دن برن و نیکو اوریلی باعث شد ساختار انگلیس بیشتر دفاعی شود؛ رویکردی که مقابل تیمی با حضور لیونل مسی بسیار خطرناک بود.

توخل پس از مسابقه از تصمیم خود دفاع کرد:

«می‌توانید با میلیون‌ها مربی درباره این تصمیم بحث کنید، اما من باید در زمین تصمیم بگیرم. مسئولیت آن با من است.»

او همچنین گفت:

«آرژانتین با ریسک بیشتر و ریتم بالاتر بازی کرد. آنها احساس کردند چیزی برای از دست دادن ندارند، اما ما ناگهان احساس کردیم چیزهای زیادی برای از دست دادن داریم.»

اشتباه تاریخی؛ دعوت از مسی برای حمله

شاید بزرگ‌ترین اشتباه انگلیس این بود که اجازه داد آرژانتین و لیونل مسی ۴۰ دقیقه کامل برای حمله کردن فرصت داشته باشند.

سه‌شیرها در مراحل قبلی مقابل مکزیک و نروژ توانسته بودند با دفاع فشرده نتیجه را حفظ کنند، اما آرژانتین حریف متفاوتی بود.

مسی پس از یک نیمه آرام، در نیمه دوم بیشتر در سمت راست زمین دیده شد؛ جایی شبیه نقش یک وینگر یا حتی مدافع کناری.

او حرکت کرد، فضا پیدا کرد، دریبل زد و دفاع انگلیس را بارها مجبور به عقب‌نشینی کرد.

پاس گل دوم او برای لائوتارو مارتینز نیز بار دیگر کیفیت خارق‌العاده‌اش را نشان داد.

با این نمایش، مسی شانس بسیار زیادی برای کسب توپ طلای جام جهانی دارد.

انگلیس دوباره قربانی یک فرصت از دست رفته شد

این شکست ادامه یک روند تلخ برای فوتبال انگلیس است.

سه‌شیرها از سال ۲۰۱۸ تاکنون سه بار در نیمه‌نهایی یا فینال یک تورنمنت بزرگ، در شرایطی که شانس بالایی برای موفقیت داشتند، شکست خورده‌اند.

انگلیس تنها تیم قرن بیست‌ویکم است که در نیمه‌نهایی جام جهانی پس از گل اول پیش افتاده اما در نهایت نتوانسته پیروز شود؛ اتفاقی که پیش‌تر در جام جهانی ۲۰۱۸ مقابل کرواسی نیز رخ داده بود.

آینده انگلیس؛ آیا نسل طلایی بالاخره قهرمان می‌شود؟

آرژانتین راهی فینال شد، اما انگلیس باید در دیدار رده‌بندی مقابل فرانسه به میدان برود؛ مسابقه‌ای که هیچ تیمی دوست ندارد در آن حضور داشته باشد.

پس از آن، سه‌شیرها باید دوباره از نو شروع کنند.

نسلی با بازیکنانی مانند:

• هری کین
• جود بلینگام
• دکلان رایس

در سطح باشگاهی بارها جام برده‌اند، اما موفقیت در تیم ملی همچنان از آنها فرار می‌کند.

کین درباره جام جهانی ۲۰۳۰ گفت چهار سال زمان زیادی است، اما با اشاره به لیونل مسی ۳۹ ساله نشان داد که هنوز احتمال حضور دوباره‌اش را رد نمی‌کند.

با این حال، شاید انگلیس باید از خود بپرسد:

اگر این نسل طلایی نتواند قهرمان شود، چه زمانی انتظار ۶۰ ساله برای جام جهانی پایان خواهد یافت؟

فعلاً برای سه‌شیرها تنها یک جمله باقی مانده است:

یک رویای بزرگ دیگر، یک حسرت بزرگ دیگر.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹چگونه آرژانتین به فینال جام جهانی ۲۰۲۶ رسید؟ راز کامبک‌های تاریخی تیم مسی

🔹چرا لیونل مسی بدون گلزنی از کیلیان امباپه در رقابت کفش طلای جام جهانی پیش افتاد؟

🔹نمرات بازیکنان انگلیس و آرژانتین؛ مسی باز هم سرنوشت را تغییر داد

🔹چگونه انگلیس می‌تواند لیونل مسی را در نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ مهار کند؟

🔹پیش بازی انگلیس-آرژانتین؛ برای فینالیست شدن منتظر دست خدا نباشید!