۶ تیمی که بیشترین ناامیدی را در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ رقم زدند

به گزارش فوتبال7، مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ با همه شگفتی‌ها، رکوردها و مسابقات جذابش به پایان رسید. نخستین دوره ۴۸ تیمی تاریخ جام جهانی طی ۱۷ روز، ۷۲ مسابقه و ثبت بیش از ۲۱۵ گل، ثابت کرد که افزایش تعداد تیم‌ها نه‌تنها از کیفیت رقابت‌ها کم نکرده، بلکه فرصت درخشش را برای کشورهای بیشتری فراهم کرده است.

در حالی که بسیاری از تیم‌های نه‌چندان مطرح عملکردی فراتر از انتظار داشتند و حتی راهی مرحله یک‌سی‌ودوم نهایی شدند، برخی از مدعیان و تیم‌های شناخته‌شده نتوانستند انتظارات هواداران را برآورده کنند. بعضی خیلی زود حذف شدند، بعضی با وجود صعود نمایش ناامیدکننده‌ای ارائه دادند و برخی نیز قربانی اشتباهات تاکتیکی، بحران‌های مدیریتی یا عملکرد ضعیف ستاره‌های خود شدند.

در ادامه با شش تیمی آشنا می‌شویم که بیشترین ناامیدی را در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ به وجود آوردند.

۶. کره جنوبی؛ شروع امیدوارکننده، پایان تلخ

هواداران کره جنوبی پیش از آغاز مسابقات انتظار معجزه نداشتند، اما قرعه نسبتاً متعادل گروه A باعث شده بود شانس صعود این تیم کاملاً واقعی به نظر برسد.

شروع مسابقات نیز امیدها را افزایش داد. کره جنوبی در دیدار نخست با بازگشتی تحسین‌برانگیز موفق شد جمهوری چک را شکست دهد؛ مسابقه‌ای که در آن، لی کانگ این، ستاره جوان پاری‌سن‌ژرمن، نمایش بسیار خوبی ارائه کرد و بسیاری تصور کردند «ببرهای تائه‌گوک» می‌توانند یکی از تیم‌های جذاب جام باشند.

اما این امیدها دوام زیادی نداشت.

در بازی دوم، کره جنوبی مقابل مکزیک کاملاً از جریان مسابقه خارج شد و در آخرین دیدار نیز برابر آفریقای جنوبی شکست خورد؛ نتیجه‌ای که باعث شد این تیم با تنها سه امتیاز و تفاضل گل منفی یک در رتبه سوم گروه قرار بگیرد.

مشکل اصلی این بود که در جدول بهترین تیم‌های سوم، کره جنوبی تنها در جایگاه دهم ایستاد؛ رتبه‌ای که برای صعود کافی نبود و رؤیای ادامه حضور در جام جهانی را پایان داد.

پیامدهای سنگین حذف

ناکامی در زمین مسابقه تنها آغاز بحران بود. فشار افکار عمومی به سرعت افزایش یافت و در نهایت هونگ میونگ بو از سمت خود کنار رفت.

رئیس‌جمهور کره جنوبی نیز از وزارت ورزش این کشور خواست بررسی کاملی درباره دلایل این ناکامی انجام شود و وعده داد اصلاحات اساسی در مدیریت فوتبال ملی صورت گیرد تا چنین اتفاقی دوباره تکرار نشود.

برای تیمی که در سال‌های اخیر همواره یکی از قدرت‌های فوتبال آسیا محسوب می‌شد، حذف در همان مرحله گروهی بدون تردید یک شکست بزرگ به شمار می‌رود.

۵. اسکاتلند؛ بازگشتی که پایان خوشی نداشت

بازگشت اسکاتلند به جام جهانی پس از ۲۸ سال، یکی از داستان‌های جذاب فوتبال اروپا بود. این تیم با کنار زدن دانمارک در مرحله مقدماتی نشان داده بود نسل جدیدش توانایی رقابت در بالاترین سطح را دارد و بسیاری امیدوار بودند این بار بتواند از مرحله گروهی عبور کند.

هواداران پرشور اسکاتلندی نیز مثل همیشه فضای فوق‌العاده‌ای در ورزشگاه‌ها و شهرهای میزبان ایجاد کردند و یکی از برندگان بزرگ خارج از زمین مسابقه بودند.

اما اتفاقات داخل زمین کاملاً متفاوت پیش رفت.

شاگردان استیو کلارک اگرچه موفق شدند پس از ۳۶ سال نخستین برد خود در جام جهانی را مقابل هائیتی کسب کنند، اما کیفیت این پیروزی چندان امیدوارکننده نبود.

در ادامه برابر مراکش و برزیل، اسکاتلند تقریباً هیچ برنامه هجومی مشخصی نداشت. تیم در مالکیت توپ کم‌خلاقیت بود، فرصت‌های گلزنی اندکی خلق کرد و خیلی راحت از گردونه رقابت‌ها کنار رفت.

انتقادها از استیو کلارک

مصاحبه‌های سرد و بی‌تفاوت استیو کلارک پس از مسابقات نیز باعث عصبانیت هواداران شد.

در نهایت سرمربی باتجربه اسکاتلند پس از سال‌ها حضور روی نیمکت این تیم، از سمت خود کنار رفت. اگرچه دوران حضور او در مجموع موفق ارزیابی می‌شود، اما پایان کارش با حذفی ناامیدکننده در جام جهانی همراه شد.

برای نسلی که انتظار می‌رفت بهترین عملکرد اسکاتلند در چند دهه اخیر را رقم بزند، حذف در مرحله گروهی نتیجه‌ای بسیار دور از انتظار بود.

۴. ترکیه؛ نسلی طلایی که فرصت بزرگی را از دست داد

تیم ملی ترکیه پیش از آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ یکی از گزینه‌های محبوب کارشناسان برای خلق شگفتی بود. هرچند این تیم مانند یورو ۲۰۲۰ در فهرست اصلی مدعیان قرار نداشت، اما ترکیب جوان و بااستعدادش باعث شده بود بسیاری انتظار داشته باشند شاگردان وینچنزو مونتلا عملکردی فراتر از حد انتظار ارائه دهند.

بازیکنانی مانند کنان ییلدیز، آردا گولر، جان اوزون و چند ستاره جوان دیگر، نوید ظهور یکی از آینده‌دارترین نسل‌های فوتبال ترکیه را می‌دادند. اما اتفاقی که در مرحله گروهی رخ داد، دقیقاً برعکس پیش‌بینی‌ها بود.

آمار عجیب؛ ۶۲ شوت و صفر گل

بزرگ‌ترین مشکل ترکیه، ضعف باورنکردنی در استفاده از موقعیت‌های گل بود.

این تیم در دو مسابقه ابتدایی مقابل استرالیا و پاراگوئه مجموعاً ۶۲ شوت به سمت دروازه حریفان زد، اما حتی یک بار هم موفق به گلزنی نشد؛ آماری که یکی از عجیب‌ترین رکوردهای جام جهانی ۲۰۲۶ محسوب می‌شود.

ترکیه بارها تا آستانه گل پیش رفت، اما یا ضربات بازیکنان دقت لازم را نداشت یا دروازه‌بانان حریف نمایش فوق‌العاده‌ای ارائه کردند.

نماد این ناکامی، عملکرد کنان ییلدیز بود؛ ستاره جوانی که با وجود ثبت ۱۴ شوت در دو مسابقه ابتدایی، حتی یک گل هم به ثمر نرساند.

حذف زودهنگام

دو شکست متوالی باعث شد ترکیه پیش از آغاز هفته سوم شانس صعودش را از دست بدهد.

البته شاگردان مونتلا در آخرین مسابقه موفق شدند آمریکا را که با ترکیبی نیمه‌اصلی به میدان آمده بود شکست دهند، اما این پیروزی دیگر تأثیری در سرنوشت آن‌ها نداشت.

ترکیه جام جهانی را با حسرت فراوان ترک کرد؛ تیمی که از نظر خلق موقعیت هجومی جزو بهترین‌های مرحله گروهی بود، اما ضعف در تمام‌کنندگی باعث شد خیلی زود چمدان‌هایش را ببندد.

این ناکامی بار دیگر این سؤال را مطرح کرد که چرا فوتبال ترکیه با وجود داشتن استعدادهای فراوان، همچنان در تورنمنت‌های بزرگ نمی‌تواند از ظرفیت واقعی خود استفاده کند.

۳. تونس؛ ضعیف‌ترین تیم مرحله گروهی

اگر قرار باشد تنها یک تیم به عنوان بزرگ‌ترین ناکام مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ معرفی شود، بدون تردید آن تیم تونس خواهد بود.

تونس نه‌تنها از نظر نتایج، بلکه از لحاظ کیفیت بازی، سازمان تیمی و روحیه بازیکنان نیز یکی از ضعیف‌ترین نمایش‌های چند دهه اخیر جام جهانی را ارائه داد.

آغاز فاجعه از همان بازی اول

بحران خیلی زود آغاز شد.

شکست سنگین ۵ بر ۱ مقابل سوئد در هفته نخست، مدیران فوتبال تونس را به تصمیمی بی‌سابقه رساند؛ صبری لموشی تنها پس از یک مسابقه از هدایت تیم ملی برکنار شد.

در نزدیک به یک قرن تاریخ جام جهانی، چنین اتفاقی تقریباً بی‌سابقه بود و نشان می‌داد اوضاع داخل اردوی تونس تا چه اندازه بحرانی شده است.

مأموریتی که حتی رنار هم نتوانست انجام دهد

پس از اخراج لموشی، مدیران فوتبال تونس به سراغ هروه رنار رفتند؛ مربی فرانسوی که با عربستان در جام جهانی ۲۰۲۲ آرژانتین را شکست داده بود و به عنوان متخصص نجات تیم‌های بحران‌زده شناخته می‌شود.

اما این بار حتی رنار هم نتوانست معجزه کند.

تونس در ادامه با نتیجه ۴ بر صفر مقابل ژاپن شکست خورد و سپس با باخت ۳ بر ۱ برابر هلند، بدون هیچ شانسی مسابقات را به پایان رساند.

هرچند این تیم موفق شد دو گل در مجموع مسابقات به ثمر برساند، اما این تنها نکته مثبت عملکردش بود.

عملکردی که نگرانی‌های زیادی ایجاد کرد

تونس در هر سه مسابقه از نظر کیفیت فنی فاصله زیادی با رقبایش داشت. خط دفاعی بارها دچار اشتباه شد، خط میانی توان کنترل بازی را نداشت و مهاجمان نیز موقعیت‌های اندکی خلق کردند.

در نهایت بسیاری از کارشناسان، تونس را ضعیف‌ترین تیم حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ معرفی کردند؛ تیمی که نه از نظر نتیجه و نه از نظر کیفیت بازی، هیچ نشانه‌ای از رقابت در سطح جام جهانی نشان نداد.

۲. اروگوئه؛ پایان تلخ نسل طلایی با مارچلو بیلسا

شاید هیچ تیمی به اندازه اروگوئه نتوانست فاصله میان «پتانسیل» و «واقعیت» را در جام جهانی ۲۰۲۶ به نمایش بگذارد. تیمی که با هدایت مارچلو بیلسا و در اختیار داشتن ستاره‌هایی مطرح، امید زیادی برای رسیدن به مراحل پایانی داشت، اما در همان مرحله گروهی از مسابقات کنار رفت.

بیلسا که یکی از تاثیرگذارترین مربیان فوتبال مدرن به شمار می‌رود، بار دیگر نتوانست ایده‌های تاکتیکی خود را در بزرگ‌ترین تورنمنت ملی جهان به موفقیت تبدیل کند. حالا کارنامه او در جام جهانی چندان درخشان نیست؛ سه برد در سه دوره حضور و تنها یک صعود به مرحله حذفی، آماری که با اعتبار فنی این مربی همخوانی ندارد.

شروعی نگران‌کننده مقابل عربستان

اروگوئه در نخستین مسابقه برابر عربستان عملکردی ناامیدکننده داشت. سیستم ۲-۴-۴ ابتدایی بیلسا کاملاً ناکارآمد بود و تیم در نیمه نخست نتوانست برتری خاصی ایجاد کند.

بیلسا در نیمه دوم با تغییر آرایش به ۳-۳-۴ و اضافه کردن وینگرها، شرایط تیمش را بهتر کرد و اروگوئه توانست یک امتیاز بگیرد، اما همین لغزش ابتدایی فشار زیادی روی این تیم وارد کرد.

توقف برابر کیپ‌ورد؛ ضربه‌ای جبران‌ناپذیر

دیدار دوم مقابل کیپ‌ورد نقطه عطف منفی اروگوئه بود. تیمی که بسیاری تصور می‌کردند یکی از ساده‌ترین حریفان گروه باشد، موفق شد اروگوئه را متوقف کند.

همین نتیجه باعث شد شاگردان بیلسا در بازی پایانی فقط به برد مقابل اسپانیا فکر کنند؛ مأموریتی که بسیار دشوار به نظر می‌رسید.

اختلافات داخلی پیش از بازی سرنوشت‌ساز

رسانه‌های مختلف پیش از دیدار حساس برابر اسپانیا از اختلاف نظر میان بازیکنان و کادر فنی خبر دادند.

گزارش‌ها حاکی از آن بود که برخی بازیکنان با برنامه تاکتیکی بیلسا موافق نبودند و درباره نحوه بازی برای کسب پیروزی اختلاف دیدگاه وجود داشت. هرچند اروگوئه مقابل اسپانیا با انگیزه و انرژی بالایی ظاهر شد، اما نتوانست از فرصت‌هایش استفاده کند.

اشتباه مرگبار موسلرا

در نهایت، یک اشتباه دیگر از فرناندو موسلرا سرنوشت اروگوئه را تعیین کرد.

دروازه‌بان باتجربه اروگوئه که سابقه حضور در چندین جام جهانی را دارد، روی گل اسپانیا عملکرد ضعیفی داشت و همین اشتباه باعث شکست یک بر صفر و حذف زودهنگام تیمش شد.

برای نسلی که انتظار می‌رفت یکی از مدعیان جام باشد، این پایان بسیار تلخی بود.

۱. پرتغال؛ مدعی قهرمانی که هنوز قانع‌کننده نیست

اگرچه پرتغال همچنان در جام جهانی حضور دارد، اما عملکرد این تیم در مرحله گروهی فاصله زیادی با انتظارات داشت. بسیاری پیش از آغاز مسابقات، پرتغال را یکی از گزینه‌های جدی قهرمانی می‌دانستند، اما نمایش شاگردان روبرتو مارتینس باعث شد تردیدهای زیادی درباره شانس واقعی آنها ایجاد شود.

این تیم تنها در دیدار مقابل ازبکستان عملکردی چشمگیر ارائه داد، اما دو مسابقه دیگر نشان داد که پرتغال هنوز با بهترین نسخه خود فاصله دارد.

شروع ناامیدکننده مقابل کنگو

پرتغال در نخستین بازی برابر جمهوری دموکراتیک کنگو اسیر مالکیت بی‌ثمر شد.

شاگردان مارتینس توپ را در اختیار داشتند، اما سرعت پایین گردش توپ و کمبود خلاقیت باعث شد حریف آفریقایی به راحتی فضاها را ببندد و حملات پرتغال را خنثی کند.

این نمایش، اولین زنگ خطر جدی برای یکی از مدعیان جام بود.

برد پرگل مقابل ازبکستان؛ تنها نقطه روشن

دیدار دوم برابر ازبکستان تنها مسابقه‌ای بود که پرتغال توانست کیفیت واقعی خط حمله خود را نشان دهد.

کریستیانو رونالدو دو گل به ثمر رساند و پس از مسابقه اعلام کرد که «برگشته است». با این حال، بسیاری معتقد بودند این بازی معیار مناسبی برای سنجش قدرت واقعی پرتغال نبود، زیرا حریف از نظر کیفیت فاصله زیادی با تیم‌های بزرگ داشت.

شکست در نبرد صدرنشینی مقابل کلمبیا

در حساس‌ترین مسابقه گروه، پرتغال مقابل کلمبیا قرار گرفت؛ تیمی که با فوتبال هجومی و سرعت بالای خود یکی از پدیده‌های مسابقات بوده است.

کلمبیا در بیشتر دقایق بازی عملکرد بهتری داشت و حتی می‌توانست با اختلاف بیشتری برنده شود. در نهایت، پرتغال صدر جدول را از دست داد و به عنوان تیم دوم راهی مرحله یک‌شانزدهم نهایی شد؛ موضوعی که مسیر این تیم را در ادامه رقابت‌ها دشوارتر کرد.

وابستگی بیش از حد به رونالدو

یکی از مهم‌ترین انتقادها به روبرتو مارتینس، استفاده بیش از اندازه از کریستیانو رونالدو است.

رونالدوی ۴۱ ساله در مرحله گروهی بیشترین دقایق بازی را میان تمام بازیکنان پرتغال ثبت کرد؛ تصمیمی که اگرچه احترام به اسطوره فوتبال این کشور را نشان می‌دهد، اما از نظر فنی پرسش‌های زیادی ایجاد کرده است.

منتقدان معتقدند تکیه بیش از حد بر رونالدو مقابل تیم‌های بزرگ می‌تواند به نقطه ضعف پرتغال تبدیل شود، زیرا سرعت بازی و پرس تیم تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

مسیر دشوار در مرحله حذفی

پرتغال حالا باید در مرحله یک‌شانزدهم نهایی مقابل کرواسی قرار بگیرد؛ تیمی که تجربه بالایی در مسابقات بزرگ دارد و شکست دادن آن کار آسانی نخواهد بود.

در صورت صعود نیز احتمال رویارویی با اسپانیا در مرحله بعد وجود دارد؛ دیداری که می‌تواند یکی از جذاب‌ترین مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶ باشد.

با وجود کیفیت بالای ترکیب پرتغال، نمایش این تیم در مرحله گروهی باعث شده بسیاری نسبت به توانایی شاگردان مارتینس برای رسیدن به قهرمانی تردید داشته باشند. اگر پرتغال نتواند کیفیت بازی خود را به شکل محسوسی افزایش دهد، احتمال دارد خیلی زودتر از حد انتظار با جام جهانی خداحافظی کند.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹ترکیب احتمالی برزیل مقابل ژاپن؛ جدال حساس در دور حذفی جام جهانی

🔹ترکیب احتمالی آلمان مقابل پاراگوئه؛ ژرمن‌ها در سودای صعود به جمع ۱۶ تیم برتر

🔹صعود تاریخی کانادا به جمع ۱۶ تیم برتر جام جهانی؛ بازگشت دیویس و درخشش اوستاکیو

🔹نمرات بازیکنان کانادا در پیروزی تاریخی مقابل آفریقای جنوبی؛ صعود به یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶

🔹صعود تاریخی کانادا به یک‌هشتم نهایی جام جهانی؛ گل دقیقه ۹۲ استفن یوستاکیو