نسخه آنچلوتی برای سلسائو؛ پیروزی آسان برزیل مقابل هائیتی زیر سایه مصدومیت نگران‌کننده رافینیا

پس از تساوی ناامیدکننده ۱-۱ مقابل مراکش که کارلو آنچلوتی آن را ناشی از «عصبی بودن» بازیکنان دانست، سرمربی ایتالیایی برزیل پیش از تقابل روز جمعه با هائیتی، لحنی میان امید و استیصال اتخاذ کرد. او صحبت‌هایش را با این جمله آغاز کرد: «می‌توانیم بهتر کار کنیم» و سپس واقعیت را پذیرفت: «ما باید بهتر کار کنیم.»

با این حال، پس از پایان بازی با هائیتی، سخت است قضاوت کنیم که آیا برزیل واقعاً بهتر شده بود یا اینکه هائیتی به مراتب ضعیف‌تر از مراکش نشان داد. هر دستاورد تاکتیکی که آنچلوتی توانست از این بازی تمرینی مقابل تیمی که ۸۰ پله در رنکینگ فیفا از آن‌ها پایین‌تر بود به دست آورد، تحت‌الشعاع مصدومیت نگران‌کننده رافینیا قرار گرفت.

سلسائو کار کار را در همان نیمه اول تمام کرد؛ اتفاقی که بسیار خوش‌یمن بود، چرا که این مدعیِ پر از ایراد، در نیمه دوم تنها دو شوت (که هیچ‌کدام داخل چارچوب نبود) ثبت کرد.

شانس ناپلئونی و باز شدن گره بازی

یک ضرب‌المثل قدیمی می‌گوید ناپلئون همیشه ژنرال‌های خوش‌شانس را به ژنرال‌های خوب ترجیح می‌داد. برزیل نیز در دقیقه ۲۳ بازی از یک چاشنی شانس بزرگ بهره‌مند شد تا به گل اول و حیاتی خود برسد. شوت وینیسیوس جونیور با دفع ناقص جانی پلاسید همراه شد. هانس دلکروا، مدافع هائیتی، زودتر از همه به توپ سرگردان رسید اما در دفع توپ بدشانس بود و آن را به پای چپ ماتئوس کونیا کوبید تا توپ وارد دروازه شود. در همان لحظه، پای راست کونیا به ساق پای دلکروا برخورد کرد، اما مدافع هائیتی به شکل عجیبی اعتراضی به این خطای واضح نکرد تا گل پس از بررسی سریع اتاق VAR پذیرفته شود.

این گل بادآورده شیرازه هائیتی را پاشید و راه را برای پیروزی آسان برزیل هموار کرد. هرچند با توجه به رویکرد فاجعه‌بار هائیتی در خط دفاعی، سلسائو برای پیش افتادن حتی نیازی به کمک داور هم نداشت.

تله آفساید هائیتی؛ کپی ناشیانه از فوتبال توتال هلند

سال‌ها پیش، مارینیو پرس، هافبک برزیلی سابق بارسلونا، از استراتژی دفاع خطیِ بالا که رینوس میشل (سرمربی افسانه‌ای هلندی) در ذهن داشت، گیج شده بود. او بعدها توضیح داد: «میشل از مدافعان وسط می‌خواست جلو بکشند تا تله آفساید درست کنند. در برزیل به این کار خط الاغ می‌گفتند! مردم فکر می‌کردند این کار احمقانه است؛ چون تئوری این بود که اگر از یک مدافع عبور کنی، از همه عبور کرده‌ای.»

اما مارینیو خیلی زود فهمید که اگر بازیکن صاحب توپ را به خوبی پرس کنید، این روش اصلاً احمقانه نیست و زمین بازی را برای حریف کوچک می‌کند. با این حال، هائیتی روز جمعه بدون اعمال هیچ‌گونه پرسی روی بازیکنان برزیل، به اجرای این «خط دفاعی احمقانه» روی آورد! در غیاب فشار روی توپ، لوکاس پاکتا زمان کافی داشت تا یک پاس چیپ تماشایی را پشت دفاع از‌هم‌گسیخته هائیتی بفرستد. خط دفاعی هائیتی آن‌قدر بد جاگیری کرده بود که وینیسیوس جونیور حتی نیازی به استارت سریع نداشت؛ او به راحتی صاحب توپ شد و گل سوم برزیل را به ثمر رساند.

نقش جدید ماتئوس کونیا؛ هری کینِ سلسائو

در حالی که همه نگاه‌ها به دعوت از نیمار بود – که هنوز حتی یک دقیقه هم برای برزیل بازی نکرده – بزرگترین تصمیم آنچلوتی در ترکیب اصلی، نیمکت‌نشین کردن ژوآو پدرو بود. مهاجم چلسی نظاره‌گر بازی سخت ایگور تیاگو (مهاجم برنتفورد) مقابل مراکش بود که تنها موقعیت خود را در ۱۵ دقیقه ابتدایی به هدر داده بود.

نیمکت‌نشینی تیاگو یکی از دو تغییر آنچلوتی بود و ماتئوس کونیا به جای او وارد ترکیب شد. مهاجم منچستریونایتد که بهترین بازی‌هایش را در کنار یک مهاجم هدف سنتی یا در بال چپ ارائه می‌دهد، در اولین بازی فیکس خود در جام جهانی موفق به ثبت دبل شد.

هرچند گل‌های کونیا بیشتر حاصل ضعف‌های هائیتی بود تا نبوغ برزیل، اما نقشی که او در زمین ایفا کرد، ایده تاکتیکی جذابی از سوی آنچلوتی بود. شماره ۹ برزیل بیشتر وقت خود را در میانه زمین می‌گذراند و حتی عقب‌تر از لوکاس پاکتا و برونو گیمارائش توپ‌گیری می‌کرد؛ درست شبیه به نقشی که هری کین در تیم ملی انگلستان ایفا می‌کند. این جاگیری کونیا، خط هافبک کم‌تعداد برزیل را تقویت کرد و فضا را برای فرارهای دو بال کناری باز کرد؛ البته تا پیش از آنکه یکی از آن‌ها مصدوم شود.

ضربه بزرگ به ایده تاکتیکی کارلتو؛ رافینیا مصدوم شد

سیستمی که به بال‌های کناری اجازه فرار به پشت مدافعان را می‌دهد، دقیقاً برای بازی رافینیا طراحی شده است. همان‌طور که آنچلوتی پیش از تورنمنت با تمجید از او گفته بود: «رافینیا بهترین بازیکن جهان در حمله به فضاهای خالی و عمق دفاع حریف است.»

با این حال، ستاره بارسلونا انگار یک استارت بیش از حد توانش زد و پیش از پایان نیمه اول، بدون برخورد با بازیکنی دچار مصدومیت شد و زمین بازی را ترک کرد. حضور رایان، پدیده نوجوان بورنموث، تعویض جالبی بود؛ اما پر کردن جای خالی رافینیا – با آن حجم از تاثیرگذاری با توپ و بدون توپ – کار سختی برای هر بازیکنی است، چه برسد به یک جوان ۱۹ ساله با تنها ۳ بازی ملی. عدم ثبت حتی یک شوت یا دریبل موفق در ۵۰ دقیقه حضور رایان در زمین، نشان داد که او هنوز راه درازی برای اثبات خود دارد.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹پیروزی قاطع برزیل مقابل هائیتی؛ سایه مصدومیت رافینیا بر درخشش سلسائو

🔹لامین یامال: هنوز برای ۹۰ دقیقه بازی کردن زود است

🔹طعنه سنگین مارکو ماتراتزی به زلاتان ابراهیموویچ: او بهترین اینتری تاریخ است!

🔹جنجال در جام جهانی؛ چرا هواداران اسکاتلند در بازی مقابل مراکش، اشرف حکیمی را هو کردند؟

🔹نگرانی بزرگ برزیل در جام جهانی؛ رافینیا مصدوم شد