تیم ملی برزیل در دیداری حساس مقابل مراکش در جام جهانی ۲۰۲۶ متوقف شد. این گزارش تحلیلی نشان میدهد چگونه سازماندهی تاکتیکی مراکش، ستارههای پرمهره سلسائو را در تله تاکتیکی گرفتار کرد.
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند
تساوی ۱-۱ میان برزیل و مراکش، تقابل جذابی میان تیمی بود که بر کیفیت فردی بازیکنانش تکیه داشت اما فاقد انسجام تیمی لازم بود، در برابر یکی از سازمانیافتهترین تیمهای ملی فوتبال جهان که اگرچه از نظر مهرههای اساسی ضعیفتر از برزیل به نظر میرسید، اما با برنامهای دقیق وارد زمین شد.
برزیل با سیستم ۴-۲-۳-۱ وارد میدان شد و در خط دفاعی از ایبانیز، مارکینیوس، گابریل و سانتوس بهره میبرد. کاسمیرو و گیمارائش در میانه میدان حضور داشتند و در خط حمله نیز پاکتا، رافینیا، وینیسیوس جونیور و ایگور تیاگو به میدان رفتند. در سوی دیگر، مراکش با همان سیستم ۴-۲-۳-۱ و با حضور بونو، مزراوی، ریاض، دیوپ و حکیمی در خط دفاعی بازی را آغاز کرد. در میانه میدان، العیناوی، بوعادی و اوناحی قرار گرفتند و خط آتش مراکش را الخنوس، صیباری و دیاز تشکیل میدادند.
مراکش در این بازی به عنوان تیم ضعیفتر شناخته میشد، اما در ۳۰ دقیقه ابتدایی با بازی انتقالی برقآسا و یک لایه دفاعی میانی فشرده و تهاجمی، قدرت خود را به برزیل دیکته کرد و به گل نخست رسید. بوعادی، پدیده جوان مراکش، در این دیدار ستاره میدان بود و با نمایش درخشان خود در مالکیت و بازپسگیری توپ، نبض میانه میدان را در دست گرفت.
مراکش هوشمندانه از پرس سنگین در زمین حریف پرهیز کرد و تمرکز خود را بر حفاظت از مناطق مرکزی گذاشت. آنها با بستن خطوط پاسدهی، برزیل را مجبور به بازی به کنارهها کردند که این تاکتیک در نهایت منجر به گل برتری مراکش شد. دیاز با یک پاس عمقی عالی میان مارکینیوس و گابریل، صیباری را صاحب توپ کرد تا دروازه آلیسون بکر باز شود.
بزرگترین مشکل برزیل در این مسابقه، انتقال توپ و انسجام میان خطوط بود. فاصله زیاد بین هافبکها و مهاجمان برزیلی باعث شد تا شاگردان آنچلوتی در بازیسازی دچار اشتباهات مکرر شوند. کاسمیرو در این بازی روز بسیار سختی را سپری کرد و به دلیل ضعف فیزیکی در نیمه دوم جای خود را به فابینیو داد. مشخص بود که مراکشیها به خوبی نقاط ضعف برزیل در پستهای هافبک دفاعی و کناری را شناسایی کرده بودند.
برزیل در یکسوم دفاعی حریف فاقد بازیکنی بود که بتواند با خلاقیت خود، خطوط دفاعی فشرده مراکش را بشکند. در حالی که وینیسیوس جونیور و رافینیا تلاش زیادی برای خلق موقعیت داشتند، اما نبود یک پیوند دهنده در میانه میدان باعث شد حملات سلسائو بینتیجه بماند. ایگور تیاگو نیز با سبک بازی فیزیکی خود نتوانست گره تاکتیکی بازی را باز کند.
در پایان باید گفت این تساوی نه یک اتفاق، بلکه حاصل یک طرح بازی هوشمندانه بود. مراکش نشان داد چرا در حال حاضر یکی از محترمترین تیمهای تاکتیکی در سطح بینالمللی است، در حالی که برزیل برای موفقیت در ادامه تورنمنت باید چارهای برای ضعفهای ساختاری خود بیاندیشد.
🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:
🔹ترکیب احتمالی برزیل مقابل هائیتی؛ آنچلوتی به دنبال اولین برد در جام جهانی
🔹سفر هواداران انگلیس به تگزاس؛ از کابویسواری تا آوازخوانی برای سه شیرها در جام جهانی
🔹فرناندین: هری کین تنها بازیکن کلاس جهانی انگلیس است
🔹تمدید قرارداد کریستین کیوو با اینتر تا سال ۲۰۲۸؛ پاداش مدیران نراتزوری به مرد دبلکننده
🔹جدول گلزنان جام جهانی ۲۰۲۶؛ خیز لیونل مسی برای آقای گلی با هتتریک تماشایی
بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند