بنفیکای غیرقابل‌پیش‌بینی ژوزه مورینیو؛ لحظه‌ها، جنجال‌ها و امیدهای کاذب

فوتبال یعنی «لحظه‌ها» و کمتر کسی در تاریخ این ورزش به اندازه ژوزه مورینیو استاد خلق لحظات فراموش‌نشدنی بوده است. بازگشت او به بنفیکا، باشگاهی که ۲۶ سال پیش مسیر مربیگری افسانه‌ای‌اش از آن‌جا آغاز شد، از همان ماه‌های اول چیزی شبیه به یک ترن هوایی احساسی بوده است؛ پر از فراز و فرود، امید و ناامیدی.

شروعی نه‌چندان درخشان در دا لوز

واقعیت این است که اوضاع عالی پیش نرفته. بنفیکا از هر دو جام داخلی پرتغال حذف شده و با وجود شکست‌ناپذیری در لیگ، با فاصله‌ای محسوس در رتبه سوم جدول قرار دارد. مورینیو برای نجات اولین فصلش در ورزشگاه دا لوز، به یکی از همان «لحظه‌های خاص» همیشگی نیاز داشت؛ هرچند همین حالا هم بیشتر از دوره اول حضور کوتاهش در بنفیکا دوام آورده است.

اعتراض اولتراها و جلسه‌ای غیرمنتظره

در آستانه دیدار حساس لیگ قهرمانان اروپا مقابل رئال مادرید، حدود ۲۰۰ نفر از اولتراهای بنفیکا ورودی کمپ تمرینی این تیم در سیشال را بستند. آن‌ها نسبت به نتایج ضعیف اعتراض داشتند و خواستار جلسه‌ای با مدیران باشگاه شدند.

چند ساعت مانده به بازی با استرلا آمادورا، مورینیو شخصاً با هواداران دیدار کرد؛ جلسه‌ای بیش از یک ساعت که گزارش‌ها از «سازنده» بودن آن خبر می‌دادند. با این حال، حضور هواداران معترض در کمپ تمرینی، نشانه‌ای از سلامت کامل یک باشگاه نیست.

پیام واضح: نتیجه می‌خواهیم

پیام هواداران روشن بود؛ نتایج باید بهتر شود و سریع. بنفیکا استرلا آمادورا را ۴-۰ شکست داد؛ نتیجه‌ای قابل انتظار. اما آزمون واقعی چند روز بعد و مقابل رئال مادرید فرا رسید.

شب دیوانه‌وار مقابل رئال مادرید

بنفیکا ۳۰ دقیقه ابتدایی بازی را بهتر آغاز کرد، اما گل کیلیان امباپه فضا را سنگین کرد. تنها شش دقیقه بعد، آندریاس شیلدروپ گل تساوی را زد و سپس وانگلیس پاولیدیس از روی نقطه پنالتی، بنفیکا را با برتری به رختکن فرستاد.

اوایل نیمه دوم، شیلدروپ گل دوم خودش را هم زد تا بنفیکا به منطقه پلی‌آف صعود کند. اما باز هم امباپه وارد صحنه شد؛ گل سوم رئال، نتیجه را ۳-۲ کرد و در جدول عظیم مرحله لیگ، بنفیکا را از نظر تفاضل گل پایین‌تر از مارسی قرار داد.

اشتباه محاسباتی مورینیو

مورینیو اما از این وضعیت خبر نداشت. او که تصور می‌کرد برد ۳-۲ برای صعود کافی است، برای حفظ نتیجه دست به تعویض زد و آنتونیو سیلوا و فرانیو ایوانوویچ را به‌جای شیلدروپ و پاولیدیس وارد زمین کرد.

دوربین‌ها نشان می‌دادند که انگار تنها کسی که از شرایط واقعی خبر ندارد، خود مورینیو است. روی کاستا، رئیس باشگاه، کنار زمین فریاد می‌زد و سعی داشت به نیمکت بفهماند که بنفیکا به یک گل دیگر نیاز دارد.

لحظه‌ای که همه‌چیز را نجات داد

بالاخره پیام منتقل شد. رئال مادرید با ۹ بازیکن بازی می‌کرد و مورینیو تصمیمی باورنکردنی گرفت؛ او به دروازه‌بان تیمش، آناتولی تروبین، دستور داد در ضربه ایستگاهی جلو بیاید.

تروبین فقط مزاحم نشد… گل زد. گلی که عملاً فصل بنفیکا در لیگ قهرمانان اروپا را نجات داد.

شادی‌ای در حد یک افسانه

آن لحظه، همه واکنش‌ها کم به نظر می‌رسید. مورینیو در کنار زمین می‌دوید و یک توپ‌جمع‌کن را در آغوش گرفته بود؛ لحظه‌ای که آن نوجوان احتمالاً تا آخر عمر فراموش نخواهد کرد. حتی به نظر می‌رسید این شادی هم برای چنین لحظه‌ای کافی نیست.

خود مورینیو بعد از بازی گفت:

«بردها و باخت‌های زیادی داشته‌ام، اما هیچ‌وقت ندیده بودم دروازه‌بانم در دقیقه آخر گل پیروزی را بزند. فکر می‌کردم همه‌چیز را در فوتبال دیده‌ام، اما مشخص شد هنوز نه.»

بازگشت به واقعیت

اما بعد از فروکش کردن هیجان، کارهای ناتمام دوباره خودشان را نشان دادند. بنفیکا در هفته بیستم لیگ پرتغال به مصاف تون‌دلا رفت و به تساوی ناامیدکننده ۰-۰ رسید؛ تیمی که در آن مقطع با ۱۳ امتیاز از ۲۰ بازی در رتبه هفدهم جدول بود.

این دقیقاً داستان دوران مورینیو در بنفیکاست؛ امیدهای کاذب پیاپی. درست وقتی به نظر می‌رسد تیم در حال اوج‌گیری است، یک نتیجه ضعیف مقابل تیمی ضعیف‌تر همه‌چیز را عقب می‌اندازد.

حذف‌های تلخ و کنایه‌های همیشگی

حذف از جام اتحادیه و جام حذفی پرتغال در دو بازی متوالی اتفاق افتاد؛ رقابت‌هایی که مورینیو همیشه عاشقشان بوده است. بعد از شکست ۳-۱ مقابل براگا، او بازیکنانش را در کمپ نگه داشت تا طعم شکست را کاملاً حس کنند.

مورینیو گفت:

«امیدوارم بازیکنان به خوبی من بخوابند؛ یعنی اصلاً نخوابند.»

آن‌ها احتمالاً خواب زیادی نداشتند، مخصوصاً وقتی بازی بعدی را ۱-۰ به پورتو باختند. درباره ترکیب تیم هم مورینیو طبق معمول کنایه زد:

«باید از کسانی بپرسید که درباره این چیزها حرف می‌زنند. من چیزی از تاکتیک و پویایی نمی‌فهمم!»

نکات مثبت؛ آکادمی بنفیکا

با همه این‌ها، نکات مثبتی هم وجود داشته است؛ مهم‌ترین آن‌ها اعتماد مورینیو به آکادمی بنفیکا. او برخلاف برخی تیم‌های قبلی‌اش، به جوان‌ها فرصت داده است.

درخشان‌ترین نمونه، دنیل بانیاکی، مدافع راست ۱۷ ساله است که در دو بازی اخیر لیگ فیکس بوده و کاملاً جاافتاده نشان داده. نمایش او مقابل استرلا آمادورا فوق‌العاده بود:

۴ تکل موفق، ۳ بازپس‌گیری توپ، ۳ پاس به یک‌سوم هجومی، ۳ دریبل موفق، خلق یک موقعیت گل و بیشترین دوئل برده‌شده در بازی (۱۱).

آنیسیو کابرال هم دیگر استعداد نوظهور بنفیکاست؛ ستاره جام جهانی زیر ۱۷ سال که در دقایق پایانی همان بازی وارد زمین شد و گل چهارم تیمش را به ثمر رساند.

آینده مورینیو؛ ماندن یا رفتن؟

گزارش‌ها حاکی از وجود بند فسخ کوتاه‌مدت در قرارداد مورینیو هستند؛ بندی که به هر یک از طرفین اجازه می‌دهد تا ۱۰ روز پس از پایان فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ قرارداد را فسخ کنند.

اینکه مورینیو فراتر از آن در بنفیکا بماند یا نه، سؤال بزرگ آینده است. او هنوز در بنفیکا موفق نبوده، دست‌کم از نظر نتایج. اما تا زمانی که ژوزه مورینیو روی نیمکت این تیم باشد، لحظه‌ها ادامه خواهند داشت؛ همان لحظه‌هایی که گاهی سرنوشت فصل‌ها، دوران حرفه‌ای و حتی زندگی‌ها را تعریف می‌کنند.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹فوری: تماس فاینورد روبین فن پرسی با جسی لینگارد؛ بازگشت ستاره سابق منچستر یونایتد به اروپا نزدیک است

🔹درخواست رسمی منچستر سیتی برای بازی مارک گویی مقابل آرسنال در فینال جام اتحادیه

🔹هشدار جدی عمر مرموش به آرسنال پیش از فینال جام کارابائو: هر مدالی برای منچستر سیتی مهم است

🔹پایگاه لیونل مسی و آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۶ مشخص شد: کانزاس سیتی میزبان آلبی‌سلسته

🔹سردرگمی عجیب مدیرعامل نیوکاسل در مورد پیشنهاد ساندرو تونالی به آرسنال