دلایل استعفای روبن آموریم: ۷ هدف انتقالی که منچستریونایتد رد کرد

تداوم پیامدهای اخراج ناگهانی روبن آموریم از منچستریونایتد، حالا پرده از یک شکاف عمیق میان کادر فنی و هیئت مدیره در اولدترافورد برمی‌دارد. اگرچه اظهارات او پس از تساوی ۱-۱ مقابل لیدز یونایتد جرقه نهایی بود، اما ریشه‌های این جدایی ماه‌ها پیش در مناقشات شدید بر سر استراتژی نقل و انتقالات کاشته شده بود. خشم آموریم پس از بازی لیدز با آن سخنرانی کوبنده‌اش که در آن اصرار کرد او را «سرمربی» و نه «سرمربی موقت» خطاب کنند، به اوج رسید.

این مربی پرتغالی معتقد بود که عملکردش تحت‌الشعاع مدیر ورزشی، جیسون ویلکاکس، و رئیس بخش استعدادیابی، کریستوفر ویول، قرار گرفته است؛ افرادی که به طور مداوم توصیه‌های او را نادیده گرفته و اولویت خود را لیست خرید مبتنی بر داده‌ها قرار می‌دادند. آموریم خواهان جذب بازیکنان باتجربه و اثبات شده در لیگ برتر برای تثبیت تیم بود، در حالی که باشگاه به دنبال دارایی‌های با پتانسیل بالا و ارزش فروش مجدد بود. این تضاد ایدئولوژیک منجر به رد شدن هفت بازیکن کلیدی شد که آموریم آن‌ها را برای پروژه خود ضروری می‌دانست.

بررسی ۷ هدف رد شده توسط مدیریت یونایتد

اولین نقطه اصطکاک اصلی در مورد وضعیت دروازه‌بانی بود. با توجه به نوسان عملکرد آندره اونانا و آلتای باییندر، آموریم یک راه‌حل قطعی می‌خواست. انتخاب او امیلیانو مارتینز، دروازه‌بان استون ویلا و قهرمان جام جهانی با آرژانتین، بود.

گزارش‌ها حاکی از آن است که مارتینز ۳۳ ساله آماده انتقال بود و حتی منتظر تماس در آخرین روز نقل و انتقالات بود. این انتقال ۴۰ میلیون پوند هزینه داشت، رقمی که آموریم برای جذب یک رهبر با چنین سوابقی منطقی می‌دانست. اما گروه مدیریتی تحت نظارت اینئوس با جذب بازیکنی در دهه سوم زندگی‌اش مخالفت کرد. آن‌ها به جای او سن لَمنس، بلژیکی ۲۳ ساله با تنها یک سال سابقه حرفه‌ای، را به مبلغ ۱۸ میلیون پوند به خدمت گرفتند. این تصمیم برای نادیده گرفتن ترجیح سرمربی برای یک قهرمان جهان آماده، یک سابقه تلخ ایجاد کرد.

اگر تصمیم دروازه‌بانی قابل بحث بود، انتخاب مهاجم فاجعه‌بار از آب درآمد. آموریم اصرار داشت که اولی واتکینز از استون ویلا را جذب کنند، چرا که او را از نظر تاکتیکی مناسب می‌دانست. در عوض، ویول بنجامین سِشکو را به مدیران فشار آورد. هیئت مدیره مبلغ هنگفتی معادل ۷۴ میلیون پوند برای این مهاجم پرداخت کرد و روی پتانسیل عظیم او شرط بست. اما این قمار هنوز نتیجه نداده و سِشکو تنها دو گل در ۱۷ بازی این فصل به ثمر رسانده است. آموریم از این تصمیم «به شدت ناراحت» بود و مجبور بود از یک بازیکن خام که در حال یادگیری است، استفاده کند، در حالی که گزینه ایده‌آل او در تیم دیگری می‌درخشید.

محدودیت «قانون تن هاخ» و رد چهار بازیکن از اسپورتینگ

ناامیدی‌های آموریم با امتناع کامل از خرید بازیکنان باشگاه سابقش، اسپورتینگ لیسبون، تشدید شد. او چهار هدف اصلی را برای اجرای سیستم خود در نظر گرفته بود: ژئووانی کوئندا، عثمان دیومنده، سالوادور بلوپا و مورتن یولماند.

یونایتد از تکرار تجربه اریک تن هاخ در آژاکس هراس داشت؛ جایی که تیم مملو از بازیکنان سابق سرمربی شد که نتوانستند خود را با فوتبال انگلیس وفق دهند. در نتیجه، اهداف معتبر تنها به دلیل ارتباطشان با اسپورتینگ رد شدند. دردناک‌ترین ناکامی، کوئندا بود. این پدیده ۱۸ ساله قابل جذب بود و با یونایتد مذاکره کرده بود، اما اسکاوت‌ها احساس کردند پروفایل او شبیه به آماد ترائوره است و علاقه کم شد. این تردید باعث شد چلسی برای جذب این وینگر که تابستان به استمفوردبریج خواهد رفت، با مبلغ ۴۲ میلیون پوند به توافق برسد.

به طور مشابه، آموریم یولماند را لنگرگاه ایده‌آل خط میانی می‌دانست، بازیکنی که نیازی به آموزش تاکتیکی نداشت. هیئت مدیره مخالف بود و ترجیح داد منتظر اهداف تابستان ۲۰۲۶ بماند. دیومنده و بلوپا نیز از لیست خط خوردند و آموریم را مجبور ساختند تا با دفاعی کار کند که به اعتقاد او فاقد ویژگی‌های لازم برای سیستم سه دفاعه او بود.

رد ستاره پی‌اس‌جی به نفع جایگزین ارزان‌تر

آخرین قطعه این پازل ناتمام، نونو مندس بود. مدافع چپ پاری سن ژرمن و قهرمان سه‌گانه داخلی فرانسه، امضای رویایی آموریم برای پست حیاتی وینگ‌بک بود. او معتقد بود مندس کیفیت فنی سطح بالایی برای به هم زدن ساختار دفاعی حریفان از جناح چپ دارد.

با این حال، باشگاه پیگیری جدی این انتقال را دشوار یا بسیار پرهزینه می‌دانست. در عوض، آن‌ها پاتریک دورگو را از لچه به خدمت گرفتند. دورگو بازیکن مستعدی است، اما فاقد اقتدار فوری مندس است. در حال حاضر، یونایتد در رتبه پنجم جدول لیگ برتر قرار دارد و تنها چهار امتیاز با رده چهاردهم فاصله دارد. عدم حمایت از آموریم در جذب این هفت بازیکن خاص، باعث شده تا دارن فلچر، مربی موقت، با تیمی نامتوازن کار کند. تمرکز بر «پتانسیل» به جای «اینجا و اکنون» در نهایت به قیمت از دست دادن شغل آموریم تمام شد و هواداران را با این سوال تنها گذاشت که اگر هیئت مدیره اجازه انتقال مارتینز، واتکینز و مندس را داده بود، سرنوشت تیم چه می‌شد.

🚨🚨این مطالب را هم بخوانید:

🔹هشدار دوایت یورک به هری کین: لالیگا دشوارتر از بوندسلیگا است

🔹لیونل مسی: پس از بازنشستگی به دنبال میراث دیوید بکام هستم/ علاقه‌ای به مربیگری ندارم

🔹لِـنـارت کارل عذرخواهی کرد؛ ستاره جوان بایرن مونیخ با درخشش مقابل سالزبورگ حواشی را پشت سر گذاشت

🔹لیونل مسی: در خانه عجیب‌تر از همیشه هستم/ اعتراف به مراجعه به تراپی در بارسلونا

🔹آپدیت نگران‌کننده آرنه اسلات درباره مصدومیت هوگو اکیتیکی پیش از بازی بزرگ لیورپول و آرسنال