چلسی در مقابل بارسلونا؛ تاریخچه کامل تقابل‌های جنجالی اروپا

تقابل‌های چلسی و بارسلونا در اروپا همیشه فراتر از یک بازی فوتبال بوده است؛ مجموعه‌ای از کارت‌های قرمز، جنجال‌های داوری و لحظات ناب تکنیکی. در این مطلب، نگاهی کامل به سابقه رویارویی این دو غول اروپایی، از جام فیرز در سال ۱۹۶۶ تا حماسه‌های لیگ قهرمانان، خواهیم داشت.

1404/09/04 15:23 هوش مصنوعی فوتبال7

اپلیکیشن فوتبال۷

بازی با جوایز نامحدود • خبرگزاری هوشمند

دانلود رایگان

چلسی در مقابل بارسلونا؛ تاریخچه کامل تقابل‌های جنجالی اروپا

تقابل‌های اروپایی میان چلسی و بارسلونا، از همان اولین رویارویی‌شان در سال ۱۹۶۶، همواره با حواشی و هیجانات فراوان همراه بوده است. خیلی پیش از آنکه هر دو باشگاه اولین قهرمانی خود در لیگ قهرمانان اروپا را جشن بگیرند، این دو تیم در نیمه‌نهایی جام منحل شده فیرز (Fairs Cup) به مصاف یکدیگر رفتند.

افسانه‌ها حاکی از آن است که در بازی برگشت در استمفورد بریج، ران "چوپر" هریس، کاپیتان چلسی، از آتش‌نشانی محلی درخواست کرد تا زمین را آب بگیرند و یک باتلاق مصنوعی ایجاد کنند تا بدین وسیله جلوی بازی پاسکاری بارسلونا گرفته شود. این ترفند جواب داد؛ آبی‌ها با پیروزی ۲-۰ بازی را به تکرار کشاندند. این اتفاق زمینه‌ساز دیدارهای پرتنش بعدی شد که مملو از کارت‌های قرمز، جنجال‌های داوری و البته، لحظات ناب تکنیکی بوده‌اند.

پنج تقابل کلاسیک چلسی و بارسلونا

۵. بارسلونا ۵–۱ چلسی: ۱۸ آوریل ۲۰۰۰

در آوریل ۲۰۰۰، نیوکمپ شاهد یک ماراتن شش گله بود. زمین بازی پر از ستاره‌های صاحب توپ طلا و برندگان آتی لیگ قهرمانان و همچنین جانفرانکو زولا بود، اما این جودی موریس بود که در بازی رفت چشم‌ها را خیره کرد. ژاوی هرناندز، هافبک بارسلونا، پس از عملکرد خیره‌کننده موریس در بازی رفت یک چهارم نهایی پرهیاهوی لیگ قهرمانان در استمفورد بریج، او را به عنوان سخت‌ترین حریف عمرش معرفی کرد.

در بازی برگشت، ژاوی نیمکت‌نشین شد و موریس نیز نتوانست جادوی بازی اول را تکرار کند. بارسلونا در نیمه اول با گل‌های دو ستاره آتی صاحب توپ طلا یعنی ریوالدو و لوئیس فیگو، ۲-۰ پیش افتاد. با این حال، توره آندره فلو (که سومین گل خود در مجموع دو بازی را به ثمر رساند) به عنوان قهرمان غیرمنتظره چلسی، در نیمه دوم یکی از گل‌ها را جبران کرد. بارسلونا برای مساوی کردن نتیجه مجموع به گل سوم دنی گارسیا نیاز داشت، اما از دست رفتن پنالتی ریوالدو در دقیقه ۸۶، بازی را به وقت اضافه کشاند. هرچند ستاره برزیلی توانست در نهایت گل پیروزی‌بخش را به ثمر برساند و چلسی را حذف کند، اما آبی‌ها سهم بزرگی در خلق یک مجموعه بازی‌های هیجان‌انگیز داشتند.

۴. چلسی ۴–۲ بارسلونا: ۸ مارس ۲۰۰۵

گل رونالدینیو در استمفورد بریج در سال ۲۰۰۵ به قدری شگفت‌انگیز بود که تمام جنبه‌های دیگر آن مسابقه را تحت‌الشعاع قرار داد. در واقع، چلسی آن بازی را ۴-۲ پیروز شد و با به ثمر رساندن سه گل در ۲۰ دقیقه ابتدایی، در مجموع ۵-۴ بر بارسلونا غلبه کرد و کاتالان‌ها را از مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان حذف کرد.

با این حال، گذر زمان تمام آن بافتار را شسته و تنها لحظه نبوغ بی‌بدیل رونالدینیو را در حافظه‌ها باقی گذاشته است. هنرمند سامبای بارسلونا پس از متوقف کردن توپ در محوطه جریمه، ریکاردو کاروالیو را با یک چرخش خیره‌کننده مبهوت کرد و به قدری مدافع میانی را ثابت نگه داشت که با نوک پایش به توپ ضربه زد و پتر چک گیج و متحیر را مغلوب ساخت. چک سال‌ها بعد با آهی گفت: «بدترین چیز این است که آنقدر سریع و غافلگیرکننده بود که لحظه‌ای که آماده شدم برای مهار توپ حرکت کنم، آن را دیدم که از کنارم رد شد.»

۳. چلسی ۱–۲ بارسلونا: ۲۲ فوریه ۲۰۰۶

در پایان سفر بارسلونا به استمفورد بریج در شبی سرد در فوریه ۲۰۰۶، دنیای فوتبال انگلیس با استعداد ماورایی لیونل مسی آشنا شد. آسیر دل هورنو، مدافع چپ چلسی، در نیم ساعت ابتدایی بازی این واقعیت را دریافت. این مدافع که به طور فزاینده‌ای آشفته شده بود، ابتدا تکل خطرناکی روی وینگر نوجوان زد و سپس در دقیقه ۳۶ با بی‌احتیاطی در نزدیکی پرچم کرنر با او برخورد کرد.

دل هورنو بلافاصله کارت قرمز گرفت و ژوزه مورینیو، مربی وقت چلسی، با کمال تعجب به این تصمیم اعتراض کرد. او با متهم کردن مسی به "تمارض" برای گرفتن کارت قرمز، گفت: «بارسلونا شهری بسیار فرهنگی است. مکانی است که آن‌ها همه چیز را در مورد تئاتر درک می‌کنند.» با این حال، حتی مربی تلخ‌مزاج پرتغالی هم نتوانست نبوغ ستاره آرژانتینی را در شبی که استعداد فریبنده‌اش در سراسر قاره پخش شد، نادیده بگیرد. مورینیو اذعان داشت: «این بچه فقط یک بازیکن خیلی خوب نیست؛ او فراتر از آن است.»

۲. بارسلونا ۲–۲ چلسی: ۲۴ آوریل ۲۰۱۲

فرناندو تورس، مهاجم چلسی، قبل از بازی برگشت نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان ۲۰۱۲ اعتراف کرد: «واضح است که بارسلونا یک گام جلوتر از همه باشگاه‌های دیگر است. اما این فوتبال است: همیشه بهترین تیم برنده نمی‌شود.» این جمله پیشگویانه بود.

خود تورس با به ثمر رساندن گل نهایی، میخ آخر را بر تابوت بارسلونا کوبید و پیروزی ۳-۲ در مجموع را تضمین کرد. او در حالی که میزبانان ناامیدانه به دنبال گلی بودند که هرگز نیامد، در نیمی از زمین خالی به سرعت پیش رفت و گلزنی کرد. کاتالان‌ها ابتدا در مجموع جلو افتادند و با اخراج احمقانه جان تری در دقیقه ۴۵، چلسی ۱۰ نفره شد. اما ضربه چیپ ظریف رامیرس در وقت‌های اضافه نیمه اول، یک گل حیاتی خارج از خانه به چلسی داد و صحنه را برای حمله‌ای بی‌امان از سوی میزبان مهیا کرد.

بارسلونا ۸۶ درصد مالکیت توپ داشت، ۱۳ شوت به سمت دروازه زد و حتی یک پنالتی را توسط مسی از دست داد؛ تا اینکه تورس ثابت کرد در این بازی دیوانه‌وار، هر اتفاقی ممکن است رخ دهد. آن بازی به یکی از بزرگترین بازگشت‌های تاریخ لیگ قهرمانان تبدیل شد.

۱. چلسی ۱–۱ بارسلونا: ۶ می ۲۰۰۹

حذف جنجالی چلسی از نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان ۲۰۰۹ مقابل بارسلونا، برای همیشه با فریادهای دیدیه دروگبا به سمت دوربین در پایان آن شکست تلخ به یاد آورده می‌شود: «این یک رسوایی است!» با این حال، برای آندرس اینیستا، که گل خیره‌کننده وقت‌های اضافه را به ثمر رساند تا بارسلونا با قانون گل زده در خانه حریف پیروز شود، ماجرا با یک شرط‌بندی قبل از بازی شروع شد.

اینیستا در حلقه بازیکنان بارسا پیش از شروع بازی، با بویان کرکیچ شرط بست که گل خواهد زد و سهمیه بلیط‌های خود را برای فینال احتمالی مقابل منچستریونایتد پیشنهاد کرد. با توجه به اینکه اینیستا تا آن زمان تنها چهار گل در این رقابت‌ها به ثمر رسانده بود، شرط مطمئنی به نظر می‌رسید. پس از مجموعه‌ای از درخواست‌های رد شده برای پنالتی، آفسایدهای آشکارا اشتباه و فریادهای بی‌شمار برای کارت قرمز، اینیستا در نهایت به قول خود عمل کرد. تمام غرب لندن خشمگین شد و احتمالاً بویان هم بعد از فروکش کردن گرد و غبار، زیاد راضی نبود.